xs
xsm
sm
md
lg

‘RV Connex’ เปิดตัวโดรนใหม่ 4 รุ่น ฝีมือวิศวกรไทย พัฒนาใน 4 เดือน ชูพึ่งพาตนเองด้านความมั่นคง

เผยแพร่:   ปรับปรุง:   โดย: ผู้จัดการออนไลน์



อาร์ วี คอนเน็กซ์ เปิดตัวโดรนตรวจการณ์–โจมตี–เป้าบินฝึกป้องกันภัยทางอากาศ ออกแบบและผลิตในประเทศ ชู AI ช่วยลดเวลาพัฒนา เดินหน้าสร้าง “อธิปไตยทางเทคโนโลยี” พร้อมต่อยอดใช้งานพลเรือนและช่วยเหลือผู้ประสบภัย

ดร.สุเจตน์ จันทรังษ์ ประธานบริษัทอาร์ วี คอนเน็กซ์ จำกัด เปิดเผยว่า บริษัทได้เปิดตัวอากาศยานไร้คนขับ หรือโดรนใหม่ 4 รุ่น ได้แก่ JRV-02, JRV-01 TE, K-18J และ ARUN VTOL ต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกภายในงาน Open House โดยบริษัทระบุว่า ทั้งหมดได้รับการออกแบบ พัฒนา ทดสอบ และผลิตโดยทีมวิศวกรไทยภายในประเทศ ใช้เวลาเพียง 4 เดือน ครอบคลุมขีดความสามารถตั้งแต่การตรวจจับและระบุเป้าหมาย การเข้าถึงเป้าหมาย ไปจนถึงการฝึกและทดสอบระบบป้องกันภัยทางอากาศ

สำหรับ ARUN VTOL เป็นโดรนตรวจการณ์ที่ขึ้นและลงจอดในแนวดิ่งด้วยใบพัดของตัวเอง ไม่ต้องใช้สนามบิน แท่นปล่อย หรืออุปกรณ์ลงจอดเฉพาะ สามารถปฏิบัติการจากพื้นที่โล่งได้ โดยบริษัทระบุว่าสามารถบินได้นาน 6 ชั่วโมง มีเพดานบิน 15,000 ฟุต รองรับอุปกรณ์ภารกิจ 2 จุด น้ำหนักรวม 10–12 กิโลกรัม เช่น กล้องตรวจการณ์กลางวันและอินฟราเรด หรือเรดาร์ SAR เพื่อรวบรวมข้อมูลหลายระบบภายในเที่ยวบินเดียว พร้อมส่งพิกัดเป้าหมายให้หน่วยปฏิบัติการนำไปใช้ต่อได้

ส่วน K-18J เป็นโดรนโจมตีขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์เจ็ท พัฒนาต่อยอดจากรุ่นเครื่องยนต์ลูกสูบและออกแบบโครงสร้างใหม่ บริษัทระบุว่ามีความเร็วสูงสุดขณะเข้าปฏิบัติภารกิจ 200 นอต พิสัยปฏิบัติการมากกว่า 150 กิโลเมตร รองรับทั้งภารกิจบินวนรอติดตามเป้าหมายได้นานสูงสุด 1 ชั่วโมง และการโจมตีแบบเที่ยวเดียว อีกทั้งใช้สถาปัตยกรรมระบบแบบเปิด เพื่อให้ผู้ใช้งานปรับแต่งและพัฒนาต่อยอดตามความต้องการ

ขณะที่ JRV-02 และ JRV-01 TE เป็นอากาศยานเป้าบินสำหรับฝึกและทดสอบระบบป้องกันภัยทางอากาศ โดย JRV-02 ใช้เครื่องยนต์เจ็ทคู่ แรงขับรวม 900 นิวตัน ทำความเร็วสูงสุด 350 นอต มีเพดานบิน 15,000 ฟุต รองรับการจำลองรูปแบบการบินของเครื่องบินขับไล่และอาวุธปล่อยนำวิถี ส่วน JRV-01 TE พัฒนาจากรุ่นเครื่องยนต์เจ็ทเดี่ยวเป็นเครื่องยนต์เจ็ทคู่ ทำความเร็วสูงสุด 260 นอต

เป้าบินทั้งสองรุ่นขึ้นบินด้วยแท่นส่งอากาศยาน จึงไม่ต้องใช้รันเวย์ และเก็บกู้ด้วยร่มชูชีพเพื่อนำกลับมาใช้งานซ้ำ บริษัทระบุว่าจะช่วยลดต้นทุนต่อเที่ยวบินเมื่อเทียบกับเป้าบินแบบใช้แล้วทิ้งที่ต้องนำเข้าจากต่างประเทศ พร้อมสะท้อนขีดความสามารถของไทยในการพัฒนาและผลิตอากาศยานเป้าบินเครื่องยนต์เจ็ทด้วยตนเอง

ดร.สุเจตน์กล่าวว่า สิ่งที่เปลี่ยนแปลงมากที่สุดตลอด 10 ปีที่ผ่านมาไม่ใช่เพียงเทคโนโลยี แต่คือระยะเวลาในการพัฒนา จากเดิมที่อากาศยานหนึ่งรุ่นอาจใช้เวลาหลายปี เหลือเพียงไม่กี่เดือน ด้วยเครื่องมือและกระบวนการทำงานที่พัฒนาขึ้น รวมถึงการนำปัญญาประดิษฐ์ หรือ AI มาช่วยลดระยะเวลาจากแนวคิดสู่ชิ้นงานจริง


“ระบบที่ดีที่สุดในโลก ถ้ามาไม่ทันเวลา ก็ไม่มีความหมาย ความเร็วในการส่งมอบจึงกลายเป็นขีดความสามารถอย่างหนึ่ง และประเทศที่ไม่มีขีดความสามารถในการผลิตเองได้ ก็เท่ากับแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่มต้น” ดร.สุเจตน์กล่าว

ดร.สุเจตน์กล่าวว่า บริษัทดำเนินงานตั้งแต่การออกแบบโครงสร้าง ผลิตชิ้นส่วนคอมโพสิตและชิ้นส่วนเครื่องกล ชุดสายไฟอากาศยาน ระบบอิเล็กทรอนิกส์ ซอฟต์แวร์ และระบบควบคุมการบินอัตโนมัติ ไปจนถึงการบูรณาการและทดสอบภายในบริษัท ทำให้ควบคุมกระบวนการผลิตและปรับระบบให้ตรงกับความต้องการของผู้ใช้งานได้

ทั้งนี้ “อธิปไตยทางเทคโนโลยี” ไม่ได้หมายถึงการผลิตทุกอย่างด้วยตนเอง แต่หมายถึงการรู้ว่าประเทศพึ่งพาใครในส่วนใด และมีทางเลือกใดรองรับหากไม่สามารถเข้าถึงเทคโนโลยีหรือทรัพยากรนั้นได้ บริษัทจึงทยอยพัฒนาขีดความสามารถสำคัญให้อยู่ภายใต้การควบคุมของตนเอง เพื่อให้มีทางเลือกในจุดที่จำเป็นต่อการปฏิบัติภารกิจ

ประธานบริษัทยังระบุว่า เทคโนโลยีส่วนใหญ่สามารถใช้ได้ทั้งด้านความมั่นคงและพลเรือน เช่น โดรนที่ใช้ตรวจการณ์ชายแดนสามารถนำไปค้นหาผู้ประสบภัยได้ โดยเมื่อเดือนตุลาคมที่ผ่านมา บริษัทนำโดรนสนับสนุนภารกิจบรรเทาอุทกภัยในพื้นที่รังสิต จ.ปทุมธานี ทั้งสำรวจสถานการณ์ จัดทำแผนที่ภาพถ่ายทางอากาศให้เทศบาลนครรังสิต และลำเลียงอาหารกับถุงยังชีพไปยังพื้นที่ที่รถเข้าไม่ถึง รวมกว่า 1,340 ชุด


นอกจากนี้ บริษัทยังนำ Generative AI มาใช้ในแพลตฟอร์มความปลอดภัยไซเบอร์ AZURITES Next เพื่อช่วยกลั่นกรองและประมวลผลข้อมูล พร้อมอธิบายเหตุการณ์โจมตีให้เชื่อมโยงกับบริบทของแต่ละองค์กรแบบเรียลไทม์ โดยตลอดงาน Open House ทั้ง 4 วัน มีเวิร์กช็อป Cyber Attack Live สาธิตขีดความสามารถของระบบโดยทีมผู้เชี่ยวชาญ

ดร.สุเจตน์กล่าวทิ้งท้ายว่าตอนนี้บริษัทดำเนินงานครบ 10 ปี ซึ่งเป็นช่วงเวลาสร้างทั้งห่วงโซ่การผลิต องค์ความรู้ และทีมวิศวกร ควบคู่กับการทำงานร่วมกับมหาวิทยาลัย สถาบันวิจัย และพันธมิตรในประเทศและต่างประเทศ เพื่อสร้างบุคลากรสานต่อการพัฒนาเทคโนโลยีในอนาคต เพราะวิศวกรที่จะรับช่วงต่อในอีก 10 ปีข้างหน้า วันนี้ยังเรียนอยู่ในห้องเรียน