ป.ป.ช.ยุค "สุชาติ" องค์กรตรวจสอบที่กำลังถูกสังคมตั้งคำถามเสียเอง?

วันนี้อยากชวนทุกท่านมาดูเรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องขององค์กรที่มีหน้าที่ตรวจสอบการทุจริตของนักการเมืองและเจ้าหน้าที่รัฐ นั่นก็คือ ป.ป.ช.

แต่วันนี้องค์กรที่มีหน้าที่ตรวจสอบคนอื่น กลับกำลังเผชิญกับคำถามจากสังคมเสียเองว่า การทำงานภายในองค์กรมีความเป็นอิสระ โปร่งใส และปราศจากอิทธิพลของคนใกล้ชิด ผู้มีอำนาจ และเครือข่ายการเมืองจริงหรือไม่

โดยเฉพาะในยุคที่มี “สุชาติ ตระกูลเกษมสุข” เป็นประธาน ป.ป.ช.

เรื่องนี้กลายเป็นประเด็น หลังจากมีเรื่องร้องเรียนขึ้นมา ซึ่งผู้ร้องเรียนก็คือ “วัชระ เพชรทอง” อดีต ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ ที่ได้ไปยื่นหนังสือถึง ประธาน ป.ป.ช. ขอให้ตั้งคณะกรรมการสอบสวนข้อเท็จจริงเกี่ยวกับบุคคลใกล้ชิดประธาน 4 คน
 
โดย “วัชระ” ระบุว่าได้รับเบาะแสเกี่ยวกับพฤติการณ์ที่อาจเกี่ยวข้องกับการแทรกแซงการทำงานภายในสำนักงาน ป.ป.ช. ทั้งเรื่องการแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการ การเข้าถึงสำนวนคดี และการเข้าไปมีบทบาทต่อทิศทางการพิจารณาคดีสำคัญๆ

เรื่องนี้จึงไม่ใช่แค่การตั้งคำถามว่า ใครสนิทกับประธานฯ แต่เป็นการตั้งคำถามถึงโครงสร้างอำนาจภายในองค์กรตรวจสอบแห่งนี้

มาดูกันว่า บุคคลทั้งสี่ ที่ถูกพาดพิงเป็นใครกันบ้า
ง
คนแรก “สุรเชษฐ์ บุษบกแก้ว” หรือที่เรียกกันว่า “ต้น” มีตำแหน่งเป็นเลขานุการประธาน ป.ป.ช.

ข้อมูลที่ปรากฏ ยังพบว่าเคยทำหน้าที่ เลขานุการกรรมการป.ป.ช. ในช่วงที่ “สุชาติ” ดำรงตำแหน่งกรรมการด้วย และมีชื่อเกี่ยวข้องกับงานใน คณะกรรมการบริหารงานบุคคลของสำนักงาน ป.ป.ช.

คนที่สอง “ธนา ธรรมวิหาร” หรือ “ต่าย” เป็นทนายความ มีประวัติเคยเป็นที่ปรึกษาพิเศษด้านการไต่สวนและวินิจฉัยคดีประจำกรรมการป.ป.ช. และมีรายงานว่า ปรากฏชื่อเป็นที่ปรึกษาองค์คณะในการไต่สวนคดีของอดีตกรรมการ ป.ป.ช. ด้วย

คนที่สาม “อธิโชค วินทกร” หรือ “อ้วน” เป็นที่ปรึกษาประธานกรรมการ ป.ป.ช. ซึ่งตามคำร้องของ “วัชระ” ระบุว่าเป็นบุคคลภายนอกที่ได้รับการเสนอชื่อ และแต่งตั้งโดยประธานฯ

ส่วนคนที่สี่ “เกียรติศักดิ์ พุฒพันธุ์” หรือ “เอ” เป็นรองเลขาธิการ ป.ป.ช. ด้านตรวจสอบทรัพย์สิน คนนี้มีสถานะเป็นผู้บริหารในสายราชการของ สำนักงาน ป.ป.ช. ไม่ใช่บุคคลภายนอกเหมือนสามคนแรก

จะเห็นว่าบุคคลทั้งสี่ มีสถานะและบทบาทแตกต่างกัน แต่สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้น่าสนใจก็คือ ทั้งหมดถูกนำมาเชื่อมโยงกับข้อร้องเรียนเกี่ยวกับอิทธิพลของคนใกล้ชิดประธาน
 
ทีนี้มีอีกข้อมูลหนึ่งที่ต้องพูดถึง


มีรายงานการตรวจสอบคำสั่ง ป.ป.ช. ที่ 406/2568 ซึ่งเป็นคำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการนโยบายการบริหารงานบุคคลและจัดสรรอัตรากำลังของสำนักงาน ป.ป.ช. จำนวน 17 คน

รายงานดังกล่าว ระบุว่ามีบุคคลภายนอกซึ่งเป็นทีมงานใกล้ชิดประธานป.ป.ช. เข้าไปมีบทบาทในคณะกรรมการชุดนี้ด้วย

ลองคิดดูว่า คณะกรรมการชุดนี้เกี่ยวข้องกับนโยบายบริหารบุคลากร และการจัดสรรอัตรากำลังขององค์กร ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เพราะมันเกี่ยวข้องกับโครงสร้างคนและการบริหารภายในสำนักงาน ป.ป.ช. โดยตรง

แถมยังมีเสียงซุบซิบ ในองค์กรว่า คนพวกนี้รับใช้ “สีน้ำเงิน” ในการยืมมือ ป.ป.ช. ขยี้ฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง โดยมีพวกคนใกล้ชิดรัฐมนตรี และ อดีตรัฐมนตรี ของพรรคสีน้ำเงินคอยชี้เป้าให้!

ตรงนี้เอง ที่ทำให้สังคมอยากรู้ว่า บุคคลภายนอกที่เข้ามาทำงานใกล้ชิดประธานฯ มีขอบเขตหน้าที่แค่ไหน และมีอำนาจในการตัดสินใจเรื่องต่างๆ มากน้อยเพียงใด

แน่นอนว่า ประธานองค์กรย่อมมีสิทธิที่จะมีทีมงานช่วยบริหารงาน แต่คำถาม คือ การทำงานของบุคคลเหล่านี้ มีขอบเขตชัดเจนหรือไม่ และมีระบบป้องกันไม่ให้เข้าไปก้าวก่ายอำนาจของเจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบสำนวนคดี หรือไม่

เพราะ ป.ป.ช.ไม่ใช่องค์กรธรรมดา แต่เป็นองค์กรอิสระที่มีอำนาจตรวจสอบนักการเมือง ข้าราชการระดับสูง และผู้มีอำนาจในประเทศ

ดังนั้น ความเป็นอิสระขององค์กร จึงเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่ง

โดยเฉพาะในยุคนี้ ที่สังคมมองว่า ป.ป.ช. กำลังเผชิญวิกฤตศรัทธา ถึงขั้นมีผู้ออกมาเรียกร้องให้ประธานฯ ตั้งกรรมการสอบข้อเท็จจริงบุคคลทั้งสี่ เพื่อพิสูจน์ว่า ข้อกล่าวหาต่างๆ มีมูลความจริงหรือไม่

แม้การถูกร้องเรียน ไม่ได้หมายความว่าบุคคลเหล่านี้กระทำความผิด และเรายังไม่มีข้อวินิจฉัยว่า มีการแทรกแซงเกิดขึ้นจริงหรือไม่

แต่สิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้ก็คือ เมื่อองค์กรที่มีหน้าที่ตรวจสอบการใช้อำนาจของคนอื่น ถูกสังคมตั้งคำถามเกี่ยวกับการใช้อำนาจภายในของตัวเอง องค์กรก็จำเป็นต้องทำให้ประชาชนเห็นถึงความโปร่งใสให้ได้

เพราะสุดท้ายแล้ว ความน่าเชื่อถือของป.ป.ช. ไม่ได้อยู่ที่ว่ามีอำนาจตรวจสอบใครได้มากแค่ไหน

แต่อยู่ที่ประชาชน เชื่อมั่นหรือไม่ ว่า ไม่ว่าใครจะเป็นประธาน ไม่ว่าใครจะเป็นคนใกล้ชิดประธาน ทุกคนต้องอยู่ภายใต้กติกาเดียวกัน

นี่คือคำถามสำคัญของ ป.ป.ช.ในยุค “สุชาติ ตระกูลเกษมสุข”!