เป็นไปได้อย่างไร?
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่า ในบรรดา “กบฏ” ไม่รู้กี่ล้านต่อกี่ล้านคนอันโดน “เหลิม อยู่บางบอน” และ “ปึ้ง พ่อปั๊ก” กับ “ริด สีดวงแม้ว” หมายหัวจะจับกุมคุมขังอย่างไม่เกรงหน้าอินทร์หน้าพรหมนั้น ดันมีหนูๆ เหล่านี้ปะปนอยู่ด้วย
แม้จะถูกข่มขู่คุกคามอย่างไร แต่กลุ่ม “กบฏฟันน้ำนม” จำนวนนับเป็นพันเป็นหมื่นคนยังคงอัดลมผ่านปากเพื่อเป่านกหวีด เขย่ามือตบ กระทั่งตะโกน “ออกไป ออกไป” ด้วยความน่ารักน่าชังอย่างไม่ลดละ
ลองมาฟังทัศนะของ “กบฏฟันน้ำนม” ต่อการรวมตัวกันเพื่อเป็นส่วนหนึ่งปรากฏการณ์ที่เรียกว่า “มวลมหาประชาชน”
บักแหลม : โตขึ้นใครอยากเป็นนายกรัฐมนตรีบ้าง
หนูเล็ก : ไม่อาววว (ส่ายหน้า) นายกรัฐมนตรีโง่ (เขย่ามือตบ)
บักแหลม : แล้วหนูนิดละจ๊ะ อยากเป็นมั้ยนายกรัฐมนตรีน่ะ
หนูนิด : “แหวะ (ทำปากเบ้) หน้าไม่อาย”
บักแหลม : อ้ะ งั้นเป็นตำรวจไหม เท่ดีนะ
หนูโด่ง : “ไม่เห็นจะเท่ตรงไหน อยู่ฝ่ายโจรขายชาตินี่รึเท่
บักแหลม : เฮ้อ! เปลี่ยนเรื่องดีกว่า รู้มะว่าตอนนี้ยังมี พ.ร.ก.ฉุกเฉินอยู่
หนูหน่อย : (เป่านกหวีดเสียงดังปรี๊ดดด ก่อนถลกกางเกงโชว์ก้น พร้อมส่ายเอวไปมา) “ร่อแร่ ร่อแร่ ร่อแร่”
บักแหลม : “ถามจริง ที่มาเนี่ยเพราะคุณพ่อหรือคุณแม่”
หนูน้อย : “มาเพราะทักษิณ”
หนูพลอย : “หนูก็เหมือนกัน มาเพราะรัฐบาลขี้โกง ไม่รู้จะขี้โกงกันทำไม
นักหนา ไม่อายเด็กๆ อย่างพวกหนูบ้างหรือไง ถึงพวกเราจะเด็กแต่ก็ไม่ได้โง่เหมือนปูหรอกจะบอกให้”
ว่าแล้ว “กบฏฟันน้ำนม” ก็พร้อมใจกันตะเบ็งเสียงดังลั่น “หน้าไม่อาย ออกไปๆๆๆ”
