ห้วงยามที่ปี่กลองการเมืองกำลังโหมประโคมกันอย่างคึกคัก ว่ากันว่านักการเมืองทั้งหน้าเก่า-หน้าใหม่จำนวนมากมายหลายคน ต้องอับจนปัญญาด้วยสาเหตุที่ว่าไม่มีพรรคไหนพร้อมใจจะส่งลงสมัคร
ทว่า "วรัญชัย ณ โชคชนะชัย" หาใช่เป็น 1 ในจำนวนนักการเมืองที่อกหักเหล่านั้นไม่
ว่ากันว่า ทักษิณ, ประชัย, เสนาะ, สมคิด, สมศักดิ์ หรือแม้แต่ "บิ๊กบัง" ล้วนแต่เคยขอพบ "วรัญชัย ณ โชคชนะชัย" เพื่อเจรจาหว่านล้อมให้รับตำแหน่งหัวหน้าพรรค แต่ทุกคน-ทุกพรรคก็มีอันต้องรับประทานแห้ว เพราะ "วรัญชัย ณ โชคชนะชัย" ไม่ว่าทุกคนจะยื่นขอเสนอที่ดีเลิศประเสริฐศรีอย่างไร เขากลับไม่ยอมลดตัวลงมาเกลือกกลั้วสังฆกรรมด้วย
ว่ากันตามความจริง อย่าว่าแต่นักการเมืองใหญ่เลย กระทั่งอัครมหาเศรษฐีที่มีเงินพร้อมสรรพสำหรับการสนับสนุนนอมินีทางการเมือง ไม่ว่าจะเป็นนายทุนจากกลุ่มน้ำเมา นายทุนจากกลุ่มอสังหาริมทรัพย์ รวมทั้งกลุ่มทุนธุรกิจเกษตรข้ามชาติ ล้วนแต่ต้องการให้ "วรัญชัย ณ โชคชนะชัย" รับเป็นหัวหน้าพรรคให้ทั้งนั้น
เสียดาย "วรัญชัย ณ โชคชนะชัย" ไม่ใช่คนที่เกิดมาเพื่อคลุกคลีกับการเมืองเน่าๆ
โปรดอย่าลืมว่า "วรัญชัย ณ โชคชนะชัย" สอบได้คะแนนเป็นอันดับหนึ่งของนักเรียนทุนฮาร์วาร์ด สาขาการเมืองมหภาค จากทั่วโลก เมื่อปี 1988 แต่แทนที่จะเดินทางไปยังสหรัฐอเมริกาเพื่อมานะศึกษา ทว่าชายหนุ่มผู้มุ่งมั่นและรักการเมืองเหนือชีวิตอย่างเขา กลับเลือกอยู่ในสหรัฐอเมริกาด้วยเวลาสั้นๆ ที่เหลือจากนั้น "วรัญชัย ณ โชคชนะชัย" ไปใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศคิวบาสลับกับชิลี เพื่อศึกษาวิถีชีวิตของ เช กูวารา ก่อนจะเดินทางกลับมาสานเจตนารมณ์ทางการเมืองของเขาที่ผสมผสานเข้ากับเช กูวารา ที่เมืองไทยอันเป็นมาตุภูมิ
"วรัญชัย ณ โชคชนะชัย" ไม่ชอบตกเป็นข่าว ไม่ต้องการเป็นบุคคลที่สังคมจับตามอง ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นที่หน้าทำเนียบรัฐบาล อาคารรัฐสภา เขาจึงไม่เคยโผล่หัวไปให้สื่อมวลชนได้พบเห็นเลย เช่นนี้แล้ว...โปรดอย่าถามว่าเขาทำไมจึงไม่เคยไปปรากฏเงาร่างกลางฝูงม็อบ ก็บอกแล้ว "วรัญชัย ณ โชคชนะชัย" ไม่ชอบการเมืองแนวตื้น แล้วเรื่องอะไรเขาจึงต้องถ่อกายไปด้วย...ฮึ?
ลูกศิษย์ลูกหาผู้ใกล้ชิดของเขาเคยพูดให้คนสนิทฟังว่า ถ้า "วรัญชัย ณ โชคชนะชัย" จะยินยอมลดศักดิ์ศรีของตัวเองลงเล่นการเมือง หรือรับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ต้องเป็นช่วงเวลาอันเหมาะสมที่สุด คาดว่าต้องหลังจากรัฐบาลชุดหน้าประกาศยุบสภา นั่นเท่ากับว่าได้เวลาของ "วรัญชัย ณ โชคชนะชัย" แล้ว
โปรดอย่ารอคอย แต่จงติดตามด้วยความระทึกในดวงหทัยพลัน