ซีรีส์ : ถอดรหัสเครือข่ายทุนยิว ยึดแผ่นดินท่องเที่ยวไทย EP.1 จาก“ปาย” ถึง “ภูเก็ตไม่ทน”! แฉ “ทัวร์ศูนย์เหรียญยิว” รัฐไทยเกียร์ว่าง... เมื่อ “เงินง้างได้ทุกข้อจำกัด”
ถอดรหัส "ทัวร์ศูนย์เหรียญ 2.0 v.ยิว" จากปายสู่ภูเก็ต! เจาะลึกเศรษฐกิจซ้อนรัฐ แฉกลลวงนอมินีฮุบเมืองท่องเที่ยว เมื่อรัฐไทยเกียร์ว่างเงินง้างได้ทุกข้อจำกัด
กระแสที่ปะทุขึ้นอย่างร้อนแรงในการต่อต้านพฤติกรรมไม่เหมาะสมของนักท่องเที่ยวชาวอิสราเอลที่จังหวัดภูเก็ต หัวเมืองท่องเที่ยวระดับโลกของไทยในเวลานี้ ไม่ใช่ปรากฏการณ์ที่เป็นเพียงแค่ดรามากระทบกระทั่งรายวัน แต่นี่คือสัญญาเตือนภัยที่ไต่ระดับสู่วิกฤต “ความไม่ทน” ของประชาชนคนไทยในวันที่อำนาจรัฐปล่อยเกียร์ว่าง เกรงอกเกรงใจนักท่องเที่ยวต่างชาติต้องมาก่อนเสมอ
ภาพร้านค้ากลางเมืองป่าตองพร้อมใจกันติดป้าย “No Israel” การปักธงประท้วงตอบโต้ความกร่าง และการรวมตัวกันของประชาชนและผู้ประกอบการท้องถิ่นในนาม “กลุ่มปกป้องผืนแผ่นดินภูเก็ต” นำโดย นายสายชล หนูเชต ร่วมกับ นายเฉลิมพงศ์ แสงดี สส.ภูเก็ต ที่ตบเท้าเข้ายื่นหนังสือร้องเรียนต่อ สภ.ป่าตอง พร้อมเปิดฉากนัดชุมนุมใหญ่เชิงสัญลักษณ์ ณ สวนสาธารณะโลมา หาดป่าตอง เพื่อส่งเสียงตะโกนบอกรัฐบาลว่า คนไทยไม่เอาพฤติกรรมข่มขู่ ชักดาบ กร่างใส่เจ้าของพื้นที่ และการเข้ามาตั้งวงรวบหัวรวบท้ายกินรวบธุรกิจท่องเที่ยว
คำถามใหญ่ที่รัฐบาลไทยต้องตอบสังคมให้ได้คือ เหตุใดจากเรื่องพฤติกรรมส่วนบุคคล จึงพัฒนาลุกลามกลายเป็นกระแสต้านระดับเมือง?
คำตอบก็คือ ประเทศไทยกำลังถูกแทรกซึมด้วย “สภาวะเศรษฐกิจซ้อนรัฐ” หรือ “อาณาจักรเงินปิด” (Parallel Economy) ที่ทุนต่างชาติไม่ได้มาแค่เที่ยวแล้วกลับ แต่เข้ามาวางโครงข่ายยึดห่วงโซ่การค้า ตั้งแต่ที่พัก ร้านอาหาร รถเช่า ยันไกด์นำเที่ยว ตัดคนท้องถิ่นออกจากวงจรรายได้ ซ้ำรอยฝันร้ายของทัวร์ศูนย์เหรียญแบบเดิมๆ แต่แยบยลและฝังรากลึกกว่าหลายเท่า!
ถอดรหัส “Hummus Trail”: จาก “ปาย” สู่ 4 ทำเลไข่แดง
หากมองผ่านการวิเคราะห์เชิงสังคมศาสตร์ ปรากฏการณ์นี้ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในประเทศไทย แต่เป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายเชิงพฤติกรรมระดับโลกที่ถูกขนานนามว่า “Hummus Trail” หรือ “เส้นทางฮุมมุส” ซึ่งเป็นเส้นทางเคลื่อนย้ายของวัยรุ่นชาวอิสราเอลหลังปลดประจำการทหาร ที่มักออกเดินทางพำนักระยะยาวเพื่อระบายบาดแผลสงคราม โดยจะเลือกเมืองท่องเที่ยวธรรมชาติที่ค่าครองชีพต่ำ และการบังคับใช้กฎหมายของรัฐท้องถิ่นหย่อนยาน
จาก "Mini Israel" ในหุบเขา Parvati Valley ประเทศอินเดีย สู่ชายหาด Arugam Bay ในศรีลังกา ประเทศไทยได้กลายเป็น "หมุดหมายหมุนเวียนที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้" โดยเริ่มสถาปนา "ปายโมเดล" ขึ้นที่ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ก่อนจะแผ่อิทธิพลสยายเครือข่ายขยายตัวไปทั่วประเทศผ่าน 4 ทำเลไข่แดงสำคัญ:
•1. อ.ปาย (แม่ฮ่องสอน) และ จ.เชียงใหม่ -ย่านพักฟื้นจากบาดแผลสงคราม
บทบาท: พื้นที่ที่ต่างชาติยึดไว้เป็น "เขตเซฟโซนฟื้นฟูจิตใจ" เพื่อปลดปล่อยความเครียดสะสมหลังผ่านสนามรบ โดยเริ่มจากการปักหมุดศูนย์ Chabad House ก่อนขยายตัวเป็นย่านเอกสิทธิ์ภาษาฮีบรู ทั้งโฮสเทล ร้านอาหารคอสเชอร์ และธุรกิจบริการที่เงินหมุนเวียนกันเองเฉพาะในกลุ่ม
•2. กรุงเทพมหานคร (ย่านรามบุตรี-ถนนพระอาทิตย์ และสุขุมวิท) - ด่านเข้าเมือง & ศูนย์ประสานทุนต่างชาติ
oบทบาท: ชุมสายการเดินทางและจุดประสานงานทางธุรกิจ เป็นด่านแรกในการเข้าเมือง เป็นศูนย์กลางการแลกเปลี่ยนเงินสดและสินทรัพย์ดิจิทัล ตลอดจนการติดต่อจัดตั้งบริษัทบังหน้า ก่อนกระจายตัวไปต่างจังหวัด
•3. เกาะพะงัน และ เกาะสมุย (สุราษฎร์ธานี) - ย่านฟื้นฟูสุขภาพ & ปักฐานครอบครัว
oบทบาท: ย่านการย้ายถิ่นฐานแบบครอบครัวระยะยาว ยึดพื้นที่ทำเลทองอย่างบ้านใต้และศรีธนู มีการลักลอบเปิด "โรงเรียนเถื่อน/ศูนย์เรียนรู้เด็กต่างชาติ" สถานบริการสุขภาพ/โยคะ และการตั้งกลุ่มสายตรวจดูแลความปลอดภัยกันเองโดยไม่แยแสเจ้าหน้าที่ไทย
โดยเฉพาะเกาะพะงันนั้น ถึงกับเคยถูกเรียกว่าเป็น “Second Tel Aviv” กันเลยทีเดียว
•4. จ.ภูเก็ต (ป่าตอง/ราไวย์/ฉลอง) - ศูนย์อสังหาฯ หรู & ธุรกิจต่างชาติใต้ดิน
oบทบาท: ปลายทางของการลงทุนอสังหาริมทรัพย์ระดับพรีเมียม ศูนย์กลางการซื้อขายพูลวิลล่า คอนโดมิเนียม และการทำธุรกิจท่องเที่ยววงจรปิดที่กว้านซื้อกิจการจากคนท้องถิ่นผ่านโครงข่ายนอมินีขนาดใหญ่
ทั้งนี้ หนึ่งในตัวอย่างที่ชัดเจนก็คือ “David’s Circle” ศูนย์บำบัดจิตชาวอิสราเอล บนเกาะพะงัน จ.สุราษฎร์ธานี
ศูนย์ดังกล่าวเคยตกเป็นข่าวเมื่อเดือนตุลาคม 2568 หลังมีรายงานว่าเป็นพื้นที่พักฟื้นสำหรับทหารผ่านศึก ผู้รอดชีวิต และผู้ได้รับผลกระทบทางจิตใจจากเหตุการณ์วันที่ 7 ตุลาคม และสงครามในกาซา โดยใช้แนวทางบำบัดที่ไม่ใช่การรักษาทางการแพทย์ อาทิ การสนับสนุนทางจิตใจ การแสดงออกผ่านศิลปะ และกิจกรรมเชื่อมโยงชุมชน โดยผู้จัดตั้งอ้างว่ามีชาวอิสราเอลกว่า 700 คนเข้าร่วมการบำบัด
อย่างไรก็ตาม การดำเนินการดังกล่าวถูกตั้งคำถามถึงสถานะทางกฎหมาย รวมถึงการใช้พื้นที่และการประกอบกิจการ ขณะที่มีข้อกล่าวหาเกี่ยวกับการใช้คนไทยเป็น “นอมินี” เพื่อถือครองที่ดินและดำเนินธุรกิจ
แหล่งข่าวจากหน่วยงานภาครัฐในพื้นที่เกาะพะงัน เปิดเผยว่า หน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้ตรวจสอบสถานที่ดังกล่าวมาตั้งแต่ปี 2568 โดยขณะนั้นพบว่ามีการใช้พื้นที่ในลักษณะสอนโยคะ โดยเช่าพื้นที่จากคนไทย อย่างไรก็ตามหลังเจ้าหน้าที่สนธิกำลังเข้าตรวจสอบ สถานที่ดังกล่าวได้ปิดตัวลงและถูกปล่อยทิ้งร้างมาตั้งแต่ปี 2568
กระทั่งเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เจ้าหน้าที่หลายหน่วยงานได้สนธิกำลังเข้าตรวจสอบพื้นที่อีกครั้ง หลังเกิดกระแสข่าวในโลกออนไลน์ ซึ่งจากการตรวจสอบพบว่า สถานที่ดังกล่าวไม่ได้กลับมาเปิดเป็นศูนย์บำบัดจิตแต่อย่างใด โดยพื้นที่ได้เปลี่ยนผู้เช่ารายใหม่ และข้อมูลเบื้องต้นระบุว่าเป็นชาวอิตาลี ซึ่งเช่าพื้นที่บางส่วนเพื่อประกอบกิจการบังกะโล
ส่วนที่ “ภูเก็ต” นายสายชล หนูเชต ตัวแทนกลุ่มปกป้องผืนแผ่นดินภูเก็ต ให้ข้อมูลว่า เท่าที่ทราบปัจจุบันนี้นักท่องเที่ยวอิสราเอลจะเดินทางเข้ามาภูเก็ต โดยเที่ยวตรงจากกรุงเทลอาวีฟ มายังภูเก็ต สัปดาห์ละ 3 เที่ยวบิน เมื่อมาถึงนักท่องเที่ยวอิสราเอลจะกระจายไปท่องเที่ยวและพักตามพื้นที่ต่างๆ ของภูเก็ต แต่หลักๆ จะมีการประกอบพิธีกรรมทางศาสนาที่ซาบัด ป่าตอง
เมื่อมาถึงภูเก็ตนักท่องเที่ยวกลุ่มนี้ จะพักและใช้บริการที่เป็นของคนอิสราเอล ไม่ว่าจะเป็นโรงแรม ร้านอาหาร รถ-รับส่ง บริการทัวร์ และอื่นๆ เพราะได้มีคนอิสราเอลเข้ามาซื้อหรือเช่าโรงแรมในภูเก็ต ทำเป็นกิจการของคนอิสราเอลเอง โดยที่นักท่องเที่ยวจะเข้ามาพักในโรงแรมของคนอิสราเอล ที่มีการทำตลาดและจองผ่านแพลตพอร์มของกลุ่มอิสราเอลมาโดยตรง
ยกตัวอย่างเช่น ที่ป่าตอง จะเข้ามาเช่าหรือซื้อโรงแรมในบริเวณถนนราชอุทิศ 200 ปี หรือ ถนนสายสอง ของป่าตอง รอบๆ ชาบัด ที่มาเช่าเปิดเป็นโรงแรม ร้านอาหาร ทัวร์ รถเช่า เพื่อให้บริการนักท่องเที่ยวกลุ่มอิสราเอล
นอกจากนี้ พื้นที่กมลา ก็เป็นอีกหนึ่งพื้นที่ ที่นักท่องเที่ยวอิสราเอลนิยมไปพัก ซึ่งแหล่งข่าวรายหนึ่งระบุว่า พื้นที่กมลานักท่องเที่ยวอิสราเอลจะเข้ามาเช่าวิลล่า หรือ พูลวิลล่า และพักตามโรงแรมต่างๆ ไม่ได้เช่าเป็นหมู่บ้านแต่อย่างใด ซึ่งการเข้ามาของนักท่องเที่ยวอิสราเอลบางคนไม่ค่อยเคารพวิถีชีวิตชุมชน บางคนถึงขั้นร้องเรียนเสียงสวดอาซานของผู้ที่นับถือศาสนาอิสลามของมัสยิดในพื้นที่ ที่อยู่คู่กับชุมชนมายาวนาน ว่าส่งเสียงที่รบกวนการพักผ่อน ทั้งๆ ที่ชุมชนได้ปฏิบัติศาสนากิจมาอย่างยาวนาน
เมื่อ “เงินง้างได้ทุกข้อจำกัด”
อะไรคือสิ่งที่ทำให้ "อาณาจักรเงินปิด" เหล่านี้สามารถเติบโตขยายตัวได้อย่างรวดเร็ว? คำตอบสั้นๆ แต่บาดลึกคือ "สภาวะเงินง้างได้ทุกข้อจำกัด" ของระบบราชการไทย!
จากการสืบสวนและตรวจสอบเชิงลึกในพื้นที่ภูเก็ตและเกาะพะงัน ได้เปิดแผลความเน่าเฟะของขบวนการอำพรางนิติกรรมทำกันอย่างแยบยล:
หนึ่ง—กลลวง “นอมินี รปภ. เงินเดือน 14,000”: ทุนต่างชาตินำชื่อของพนักงาน รปภ. โรงแรม แม่บ้าน หรือลูกจ้างร้านค้าที่มีรายได้เพียงเดือนละ 10,000–14,000 บาท มารับจ้างถือหุ้นคนไทย 51% ในเอกสารจดทะเบียนบริษัท โดยที่ลูกจ้างเหล่านี้ไม่ได้มีเงินทุนจริง ไม่รู้จักธุรกิจ และไม่มีอำนาจบริหารแม้แต่น้อย แต่ถูกใช้ชื่อบังหน้าเพื่อเปิดบริษัทเช่าพูลวิลล่า กิจกรรมรถเช่า และเอเจนซีท่องเที่ยว
สอง—ขบวนการ “สวมบัตรประชาชนขึ้นต้นด้วยเลข 8”: นี่คือเครือข่ายสายดำที่น่ากลัวที่สุด! จากการเอกซเรย์ฐานข้อมูลของพาณิชย์จังหวัดภูเก็ต ซึ่งพบบริษัทเข้าข่ายเสี่ยงนอมินีสูงกว่า 6,000 แห่ง มีการเปิดเบาะแสพบว่า มีการนำบุคคลที่ถือ "บัตรประจำตัวตัวคนซึ่งไม่มีสัญชาติไทย" (ขึ้นต้นด้วยเลข 8) ที่ได้รับการโอนสัญชาติหรือได้สิทธิอาศัย มารับนิติกรรมนั่งเป็นกรรมการและถือหุ้นใหญ่ในบริษัทต่างชาติ โดยคนๆ เดียวกลับมีชื่อถือหุ้นในบริษัทเสี่ยงนอมินีสืบซ้อนกันตั้งแต่ 5 ถึง 19 บริษัท!
คำถามคือ ฝ่ายปกครอง ตำรวจ และเจ้าหน้าที่พาณิชย์ในพื้นที่ทำอะไรกันอยู่? และทำไมจึงเกิดภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเชิงนโยบาย? ในขณะที่รัฐบาลไทยพึ่งพาการส่งแรงงานเกษตรไทยไปอิสราเอล และมีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศแบบเกรงอกเกรงใจ เจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติในพื้นที่ก็เลือกที่จะ "เกียร์ว่าง" ปิดตาข้างหนึ่ง หลับตาข้างหนึ่ง พ่ายแพ้อำนาจเงินใต้โต๊ะ ปล่อยให้กฎหมายผังเมือง ใบอนุญาตประกอบธุรกิจ และพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว กลายเป็นเพียงเศษกระดาษที่ไร้ความหมาย!
3 มิติเชิงโครงสร้างที่บ่อนเซาะสังคมไทย
หากสังคมยังคงมองเรื่องนี้เป็นเพียง "ข่าวดรามาคนทะเลาะกัน" สังคมไทยจะมองไม่เห็นภัยคุกคามเชิงโครงสร้าง 3 ประการที่กำลังคืบคลานเข้ามากัดเซาะสังคมไทยและความมั่นคงของประเทศ:
1. เศรษฐกิจบาดแผลสงคราม - ภาวะเครียดสะสมหลังผ่านสนามรบ: ประเทศไทยกำลังกลายเป็น 'พื้นที่เศรษฐกิจซับน้ำตาแผลสงคราม' ที่ปล่อยให้อดีตทหารแบก 'ปมหลอนหลังผ่านสนามรบ' เข้ามาตั้งกลุ่มก้อนก้าวร้าวในเมืองท่องเที่ยว พฤติกรรมที่แสดงออกจึงออกมาในลักษณะก้าวร้าว การสร้างกลุ่มการ์ดระแวดระวังคนนอก และการตั้งตนเป็นใหญ่ โดยที่รัฐบาลไทยไม่มีกลไกคัดกรองหรือจัดการเลยแม้แต่น้อย
2. นำเข้าความขัดแย้งข้ามชาติ: การปล่อยให้เกิดชุมชนขนานขนาดใหญ่ เสี่ยงต่อการเปลี่ยนเมืองท่องเที่ยวอันสงบสุขของไทยให้กลายเป็น "เป้าหมายเชิงสัญลักษณ์" ของกลุ่มความขัดแย้งฝ่ายตรงข้าม ภาระในการดูแลความมั่นคงและการเฝ้าระวังการก่อการร้ายจึงตกอยู่กับภาษีของประชาชนคนไทย
3. การเบียดขับคนท้องถิ่น: ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นกำลังดันราคาที่ดิน ค่าเช่า และค่าครองชีพพุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด คนท้องถิ่นและผู้ประกอบการไทยรายย่อยถูกกดดันจนสู้ราคาไม่ไหว ต้องเซ้งกิจการให้นายทุนต่างชาติ ท้ายที่สุด คนไทยในพื้นที่ต้องกลายเป็นเพียง "แรงงานราคาถูก" เช็ดโต๊ะ ล้างจาน ในแผ่นดินเกิดของตัวเอง!
นี่คือเพียงมิติทางสังคมศาสตร์และการยึดครองพื้นที่กายภาพเท่านั้น... แต่วิธีการที่พวกเขายักย้ายถ่ายเทเงินก้อนโตหลายพันล้านบาทเข้ามาซื้อแผ่นดินไทยโดยที่ประเทศไทยไม่ได้ภาษีแม้แต่บาทเดียว ทำได้อย่างไร และสร้างผลกระทบใหญ่หลวง อย่างไร?
โปรดติดตาม EP.2 : สวรรค์ฟอกเงินข้ามชาติ! ผ่ากลไกฟอกเงินยิวฮุบที่ดินไทย บี้รัฐเช็กบิลก่อนเสียเมือง!"