"วันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์" นักเขียนชื่อดัง ออกโรงไว้อาลัยมรดกชิ้นสุดท้ายของ ดาบวิชัย อดีตตำรวจปลูกต้นไม้นับล้านแห่งปรางค์กู่ หลังพบต้นตาลที่ปลูกด้วยสองมือมานานกว่า 30 ปี ถูกโค่นทิ้งเพื่อขยายถนน ชี้เป็นความอัปยศและปัญญาอ่อนของหน่วยงานรัฐที่ทำลายหยาดเหงื่อชั่วชีวิตของชายคนหนึ่ง
จากกรณี ประเด็นดรามาในพื้นที่อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ ยังคงถูกจับตามองอย่างใกล้ชิด หลังเกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์กรณีการตัดต้นตาล ที่ปลูกโดย "ดาบวิชัย" อดีตตำรวจที่ปลูกต้นไม้นับล้านต้น บริเวณริมถนนสาย ตำบลตูม-อำเภอปรางค์กู่ (ทางหลวงชนบทหมายเลข ทช.3013) เพื่อดำเนินโครงการขยายถนนของกรมทางหลวงชนบท ซึ่งส่งผลกระทบต่อ “ต้นตาล” อันเป็นสัญลักษณ์สำคัญของชุมชน และชาวจังหวัดศรีสะเกษ จนเกิดเสียงคัดค้านจากประชาชนจำนวนมาก
ล่าสุด วันนี้ (28 มี.ค.) เฟซบุ๊ก "วันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์" ซึ่งเป็นนักเขียนชื่อดังและอดีตผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส ได้ออกถึงไว้อาลัยผลงานชิ้นสุดท้ายของ "ดาบวิชัย" ถึงประเด็นดรามาดังกล่าว โดยระบุว่า "เมื่อต้นตาลของนายดาบวิชัยถูกโค่น ด้วยความอัปยศ
ผมเคยไปสัมภาษณ์นายดาบวิชัย เมื่อสามสิบปีก่อน แห่งอำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ ในฐานะคนบ้าผู้ปลูกต้นตาลสามล้านต้นริมถนน โดยไม่มีใครบังคับตลอดยี่สิบกว่าปี จนทำให้ศรีสะเกษเป็นจังหวัดที่มีถนนร่มรื่นย์แห่งหนึ่งของประเทศ และตั้งชื่อถนนว่า ถนนต้นตาลดาบวิชัย
แต่ล่าสุด มีโครงการของทางการได้ขยายถนน ด้วยการตัดต้นตาล บริเวณถนน ปรางกู่ - อุทุมพรพิสัย จากโครงการของแขวงทางหลวงชนบทศรีสะเกษ ถนนสาย ต.ตูม - อ.ปรางค์กู่ ไม่รู้เป็นความปัญญาอ่อนขั้นไหนของหน่วยราชการ
ต้นตาลเป็นต้นไม้ที่เติบโตช้ามากๆ กว่าจะปลูกได้สูงใหญ่ขนาดนี้ต้องใช้เวลาสามสิบถึงสี่สิบปีและความบ้าระดับไหนของนายดาบวิชัย ที่ "ประหลาด" ในสายตาชาวบ้านด้วยการเที่ยวได้ขนถุงเมล็ดพืชหรือกล้าไม้ไปปลูกตามริมถนน ตามพื้นที่สาธารณะอยู่คนเดียวเป็นประจำ ปลูกทุกวันเช้าเย็นมายาวนาน จนคนแถวนั้นเรียก นายดาบผีบ้า
ต้นไม้ที่โตขึ้นด้วยสองมือของนายดาบวิชัย นอกจากจะมีร่มเงาอยู่แนวถนนสายหลักนี้แล้วก็อยู่บนถนนอื่นๆ ทั่วอำเภอปรางค์กู่ รวมทั้งตามวัด โรงเรียน ที่ว่าการอำเภอ สถานที่สาธารณะต่างๆ เป็นเวลานาน แต่หน่วยราชการใช้เวลาไม่กี่นาทีโค่นสิ่งที่ดาบวิชัยทำมาตลอดชีวิต ผมไปเยี่ยมดาบวิชัย ก่อนจะเสียชีวิตไม่นานที่บ้าน ท่านยังพูดถึงการปลูกต้นตาล หากท่านยังมีชีวิตอยู่และทราบข่าวนี้ น้ำตาของท่านคงไหลนองจนหมดสิ้น"
