"เจี๊ยบ อมรัตน์" ตอก "หมอวรงค์" เสนอตัดสวัสดิการ ส.ส.เป็นการปิดทางคนดีที่ไม่มีทุนให้ไม่กล้าเล่นการเมือง ร่ายยาวเงินเดือนแสนกว่าแต่ภาษีสังคมเพียบ เป็นอาชีพไม่มั่นคง ลั่นปรับลดในบางส่วนได้ให้สมเหตุสมผล ไม่ใช่ตัดเกลี้ยง เอาซีน เอาสะใจ
เมื่อวันที่ 16 มี.ค. 2569 นางอมรัตน์ โชคปมิตต์กุล ผู้สนับสนุนพรรคประชาชน อดีต ส.ส.พรรคก้าวไกล โพสต์ข้อความในเฟซบุ๊ก Amarat Chokepamitkul อมรัตน์ โชคปมิตต์กุล ถึงข้อเสนอของ นพ.วรงค์ เดชกิจวิกรม ส.ส.บัญชีรายชื่อ หัวหน้าพรรคไทยภักดี ให้ตัดงบอาหารกลางวันของ ส.ส. ลดผู้ช่วย ส.ส.เหลือ 3 คน และยกเลิกกองทุนเพื่อผู้เคยเป็นสมาชิกรัฐสภา หรือบำนาญ ส.ส. ว่า "ข้อเสนอสุดโต่ง เต็มไปด้วยอคติ บกพร่องในมุมมองระยะยาว"
นางอมรัตน์ระบุว่า การเสนอตัดงบอาหาร สวัสดิการบำนาญ ส.ส. ลดผู้ช่วย ส.ส. จนเหี้ยน ฟังดูดี เหมือนเป็นการปราบหรือกดนักการเมืองที่เป็นอาชีพที่สังคมมีอคติอยู่แล้ว ได้ความสะใจกองเชียร์ แต่ความจริงถ้าอยากได้นักการเมืองน้ำดีมาไล่น้ำเน่าที่นั่งอยู่เต็มสภา นี่คือข้อเสนอที่เต็มไปด้วยอคติ และไม่เข้าใจความเป็นจริงของอาชีพนักการเมืองเลย ปรับลดในบางส่วนได้ เช่น ลดค่าอาหารให้สมเหตุสมผล แต่ยังควรมีให้ ไม่ใช่ตัดทิ้งทั้งหมด เพราะถ้าให้ไปต่อคิวหาซื้ออาหารรับประทานเองก็เสียเวลาในการประชุม เพราะการประชุมสภาไม่มีการพักกลางวัน หลายครั้งประชุมถึงดึกดื่นเที่ยงคืน หรือข้ามคืน จะไปหาซื้อรับประทานจากไหน เรื่องนี้ไปหาความลงตัวกันใน กมธ.กิจการสภาฯ แต่ไม่ใช่ตัดแบบเอาซีน เอามัน สะใจ
เงินเดือน ส.ส. 1 แสนบาทเศษ หักภาษี หักเงินเข้ากองทุนอะไรต่างๆ เหลือเข้าบัญชีสุทธิ 9 หมื่นกว่าบาท เฉลี่ยวันละ 3 พันบาทนิดๆ ไม่ถือว่ามาก จะลองชำแหละให้ฟังคร่าวๆ ประสบการณ์ส่วนตัว ค่าพวงหรีดดอกไม้สดพวงละพันกว่าบาท (1,200-1,500 บาท) วันไหนวางหรีดงานศพเกิน 2 งานก็หมดแล้ว ไม่นับงานบวช งานแต่ง งานบุญ กฐิน ผ้าป่า แม้จะเลือกไปเฉพาะงานที่จำเป็นก็เยอะแล้ว เงินช่วยเหลือพี่น้องประชาชนในเหตุการณ์เฉพาะหน้า เช่น งานสงเคราะห์ค่ารถค่าราผู้ยากไร้ ผู้ประสบภัยต่างๆ สปอนเซอร์งานวันเด็ก ทีมกีฬา ตามที่ขอมา ค่าใช้จ่ายร่วมกิจกรรมทางสังคมต่างๆ ที่มากกว่าอาชีพอื่นโดยเฉลี่ยแน่นอน ส.ส.พรรคส้มยังมีการแบ่งเงินไปบริจาคเงินช่วยเหลือพรรคด้วย
อาชีพนักการเมืองไม่ใช่อาชีพมั่นคง แม้แต่ธนาคารยังไม่กล้าปล่อยกู้ซื้อบ้านซื้อรถ ไม่มีโบนัส แต่ภาษีสังคมสูงกว่าอาชีพอื่นๆ โดยเฉลี่ย มีวาระแค่ 4 ปี (ตามสถิติเกือบครึ่งสภาไม่ได้ไปต่อในการเลือกตั้งครั้งถัดไป) เมื่อหมดวาระ การกลับไปเริ่มต้นชีวิตเดิมที่เคยละทิ้งมาก็ไม่ง่าย กลับไปต่อไม่ติด
"ถ้าจะตัดทุกอย่างแบบดูเท่ ตัดให้สะใจกองเชียร์ คนธรรมดาก็อยู่ไม่ได้ ไปเพ่งเล็งคนขาดลามาสาย โดดประชุมสภาดีกว่า คนหนุ่มสาวที่มีไฟ มีอุดมการณ์ แต่ไม่มีทุนรอน จะไม่กล้าเสี่ยงทิ้งอาชีพมั่นคงมาทำการเมือง สุดท้ายสภาจะเหลือใคร ที่เหลือจะไม่ใช่คนธรรมดาที่อยากเปลี่ยนประเทศ แต่จะเหลือแต่คนที่มีเงิน มีอำนาจ หรือเข้ามาเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของตัวเองและพวกพ้อง ถ้าอยากไล่นักการเมืองน้ำเน่าออกจากสภา อย่าทำให้ “ส.ส.น้ำดี” เข้ามาไม่ได้ตั้งแต่แรก" นางอมรัตน์กล่าว