วอนสังคมช่วยสาวบึงกาฬแม่ลูกอ่อนพิการสามีทิ้ง เผชิญชะตากรรมตามลำพัง

บึงกาฬ - วอนช่วยแม่ลูกอ่อนพิการแขน-ขาลีบสู้ชีวิต! ถูกแฟนหนุ่มทิ้งหลังเธอท้อง ต้องกลับมาคลอดบ้านปู่ย่า เผยปัจจุบันกำลังเลี้ยงลูกชายวัย 5 เดือนด้วยเงินคนพิการและรายได้จากทำการเกษตรของปู่ ซึ่งไม่พอทั้งค่านม ค่าอาหารลูกที่กำลังโต วอนสังคมให้โอกาสงานทำสำหรับผู้พิการ หรือบริจาคช่วยค่านม ค่าอาหารเด็ก

หลังจากมีผู้ใช้เฟซบุ๊กชื่อ เพชรรัตน์ จันรอง โพสต์คลิปวิดีโอพร้อมข้อความว่า “สวัสดีครับ ผมชื่อ ด.ช.พรพิพัฒน์ ผ่องศรีงาม ชื่อเล่น น้องเฟซบุ๊ก ครับ หนูไม่มีคุณพ่อ มีแต่คุณแม่ ตอนนี้หนูอายุ 5 เดือน คุณแม่เป็นคนพิการไม่มีแขนทั้ง 2 ข้าง เดินไม่ได้ แม่ต้องมารับภาระเลี้ยงดูหนู แม่ไปทำงานก็ไม่ได้ ทุกวันนี้แม่ของหนูก็ใช้เงินเดือนของคนพิการมาชุบเลี้ยงดูหนู เงินเดือนคุณแม่ก็ได้เดือนละ 800 บาท ใช้จ่ายในชีวิตประจำวันก็ไม่เพียงพอ ขอผู้ใจบุญช่วยบริจาคแพมเพิร์ส ค่าอาหารเสริมธัญพืชและค่านมให้หนูด้วย” นั้น

ล่าสุดผู้สื่อข่าวพร้อมกับหน่วยงานที่เกี่ยงข้อง ทั้งพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดบึงกาฬ, เจ้าหน้าที่องค์การบริการส่วนตำบลหนองพันทา, ทหารรักษาความสงบเรียบร้อยจังหวัดบึงกาฬ, กำนัน, ผู้ใหญ่บ้าน ลงพื้นที่เพื่อตรวจเยี่ยมความเป็นอยู่ เมื่อไปถึงพบ น.ส.เพ็ญนภา ผ่องศรีงาม อายุ 21 ปี กำลังนั่งไกวเปลให้ลูกนอนอยู่หน้าบ้านเลขที่ 333 ม.4 บ.โนนแก้ว ต.หนองพันทา อ.โซ่พิสัย จ.บึงกาฬ สภาพเป็นบ้านปูนชั้นเดียว ของนายโสภา ผ่องศรีงาม อายุ 74 ปี ผู้มีศักดิ์เป็นปู่

น.ส.เพ็ญนภา ผ่องศรีงาม หรือน้องแพรว เปิดเผยว่า ตนเป็นผู้พิการทางการเคลื่อนไหวไม่มีแขนทั้งสองข้าง ขาเล็กลีบผิดปกติ เดินไม่ได้ตั้งแต่เกิด ไปไหนมาไหนต้องนั่งรถเข็นคนพิการ ต้องมีคนคอยเข็นรถให้ อายุได้ 7 ขวบพ่อแม่แยกทางกันไปมีครอบครัวใหม่ ตนจึงอาศัยอยู่กับปู่และย่าที่บ้านหลังนี้ นานๆ ทีพ่อจะกลับมาเยี่ยมที่บ้าน เมื่อตอนอายุ 15 ปี ได้เข้าเรียนหนังสือที่โรงเรียนศรีสังวาล จ.ขอนแก่น ซึ่งเป็นโรงเรียนสำหรับผู้พิการ ทำให้ตนสามารถอ่านและเขียนหนังสือได้โดยใช้เท้าทั้งสองข้างช่วยประคอง

หลังจบ ป.6 ได้ไปทำงานที่จังหวัดหนองคายเป็นพนักงาน Call Center และจิตอาสาได้ค่าแรงวันละ 300 บาท ต่อมาได้คบหากับพ่อของเด็กผ่านทางเฟซบุ๊ก คบกันประมาณ 4-5 เดือนตนตั้งท้อง ฝ่ายชายไม่รับผิดชอบบอกให้ไปทำแท้ง ตนรับไม่ได้จึงเลิกรากัน และกลับมาอยู่กับปู่และย่าจนถึงปัจจุบัน ทุกวันนี้ตนไม่มีงานทำ ไม่มีรายได้ มีเงินค่าคนพิการเดือนละ 800 บาท ซึ่งไม่พอค่าใช้จ่ายทั้งนมผงสำหรับลูกที่โตขึ้นทุกวัน และค่าอาหารที่เพิ่มขึ้น

ส่วนปู่กับย่ามีอาชีพทำนา กรีดยางพารา สานกระติบข้าวขายพอได้เงินมาบ้าง แต่ตนก็ไม่นิ่งนอนใจสิ่งไหนที่ช่วยได้ก็ทำ ทั้งอาบน้ำ ให้นมลูก ไกวเปลกล่อมลูกนอน กินข้าว กินน้ำเองได้ แต่บางอย่างต้องมีคนคอยช่วย สิ่งที่อยากได้คือเรื่องงานสำหรับคนพิการ ที่สามารถทำได้ภายในบ้านเพื่อจะได้แบ่งเบาภาระปู่กับย่า หรือผู้ใจบุญจะช่วยบริจาคเป็น แพมเพิร์ส นมผง อาหารเสริมธัญพืชต่างๆ ให้น้อง และอยากจะได้รถเข็นที่สามารถไปมาได้สะดวก


ด้านนายนภดล เค้าสิม ผู้อำนวยการศูนย์บริการคนพิการจังหวัดบึงกาฬ กล่าวว่า กรณีของ น.ส.เพ็ญนภา ผ่องศรีงาม หรือน้องแพรว ต้องทำเรื่องรายงานเสนอไปยังคณะกรรมการระดับจังหวัดเพื่อหาทางช่วยเหลือ ก่อนหน้านี้ครอบครัวของน้องได้กู้ยืมเงินในฐานะผู้ดูแลคนพิการมาจำนวน 40,000 บาท ซึ่งต้องไปเช็กดูว่าชำระคืนหมดหรือยัง หากชำระหมดแล้วก็สามารถกู้ใหม่ได้ไม่เกิน 120,000 บาท จากที่สอบถามทราบว่าพ่อของน้องแพรวเป็นคนรับผิดชอบชำระเงินกู้เพื่อนำมาสร้างบ้านให้น้องแพรว

แต่งบไม่พอสร้างได้เฉพาะโครงหลังคาจึงมาอยู่อาศัยกับปู่และย่า เมื่อ 13 พ.ย. 60 น้องแพรวได้คลอดบุตรออกมาเป็นเด็กชาย สุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง ชื่อ ด.ช.พรพิพัฒน์ ผ่องศรีงาม ชื่อเล่น น้องเฟซบุ๊ก และได้ลงทะเบียนรับเงินอุดหนุนเด็กแรกเกิดที่องค์การบริการส่วนตำบลหนองพันทา เมื่อ 14 พ.ย. 60 แต่ยังไม่ได้รับเงินอยู่ระหว่างพิจารณา พัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จะเร่งช่วยเหลือค่าใช้จ่ายสำหรับเด็กเพิ่มขึ้นอีก 600 บาทต่อเดือน และทาง พมจ.จะเข้ามาดูแลอย่างต่อเนื่อง และจะหางานที่น้องสามารถทำได้อยู่กับบ้านให้จนกว่าจะดำรงชีวิตได้ตามอัตภาพต่อไป

สำหรับผู้ที่ต้องการช่วยเหลือสามารถโทร.ประสานได้ที่นายโสภา 08-7866-9176 หรือโทร.เบอร์น้องแพรว 06-3628-6473 หรือผู้ใจบุญที่จะช่วย สามารถโอนเงินเป็นค่าใช้จ่ายให้แก่สองแม่ลูกได้ที่ บัญชีเลขที่ 020006929543 ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร สาขาโซ่พิสัย ชื่อนางสาวเพ็ญนภา ผ่องศรีงาม ที่อยู่ 333 หมู่ 4 บ.โนนแก้ว ต.หนองพันทา อ.โซ่พิสัย จ.บึงกาฬ 38170

ทั้งนี้ ระหว่างการพบปะพูดคุย น.ส.เพ็ญนภา ผ่องศรีงาม หรือน้องแพรว ยังได้สาธิตการใช้เท้าทั้งสองข้างทำกิจกรรมต่างๆ ทั้งเทน้ำให้เจ้าหน้าที่ที่มาเยี่ยมได้ดื่ม การป้อนนมลูก การกินข้าวเอง เขียนหนังสือด้วยเท้า และการใช้โทรศัพท์ เป็นต้น