MGR Online - ด่านชายแดนชิงส่วยเหอ-เมืองโก ในเขตปกครองตนเองโกก้าง กลับมาคึกคักอีกครั้ง หลังทางการจีนเปิดด่านให้รถบรรทุกผลผลิตการเกษตรจากฝั่งโกก้างข้ามไปขายได้ เผยแต่ละวันมีรถขนอ้อย-ข้าวโพด มากกว่า 200 คัน รอข้ามชายแดนเพื่อนำไปส่งให้โรงงานในจีน
วันที่ 4 มกราคม 2569 ที่ผ่านมา เพจ The Kokang รายงานว่า บริเวณหน้าด่านชายแดนชิงส่วยเหอ เขตปกครองตนเองชนชาติโกก้างได้กลับมาคึกคักอีกครั้ง หลังทางการมณฑลยูนนานของจีนได้อนุญาตให้รถบรรทุกสินค้าสามารถผ่านเข้า-ออกได้ตั้งแต่ย่างเข้าปีใหม่ 2569 เป็นต้นมา
ตามข้อมูลของ The Kokang ตั้งแต่ด่านฝั่งจีนเริ่มกลับมาเปิดในตอนต้นปี 2569 แต่ละวันมีรถบรรทุกสินค้าที่เป็นผลิตผลการเกษตรจากฝั่งโกก้างจอดรอเพื่อทำพิธีการข้ามไปส่งสินค้ายังฝั่งจีนวันละมากกว่า 200 คัน
สินค้าส่งออกสำคัญจากฝั่งโกก้างได้แก่อ้อย และน้ำตาล โดยในจำนวนรถบรรทุก 200 กว่าคันที่จอดรออยู่หน้าด่าน 50% เป็นรถบรรทุกอ้อย อีก 40% เป็นรถบรรทุกข้าวโพด ที่เหลืออีก 10% เป็นผลผลิตการเกษตรอื่นๆ
ด่านชายแดนชิงส่วยเหออยู่ตรงข้ามกับเขตปกครองตนเองชนชาติไตและว้า กึ่งม้า จังหวัดหลินชาง เป็นประตูการค้าระหว่างเมียนมาและจีนที่มีความสำคัญเป็นลำดับที่ 2 รองจากด่านชายแดนหมู่เจ้ ในภาคเหนือขงรัฐฉาน การค้าผ่านด่านชายแดนชิงส่วยเหอแต่ละปี มีมูลค่าสูงหลายร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ
กองทัพโกก้าง(MNDAA) ได้เข้าควบคุมพื้นที่ด่านชายแดนชิงส่วยเหอจากปฏิบัติการ 1027 รอบแรก เมื่อต้นเดือนมกราคม 2567 หลังจากผู้บริหารเขตปกครองตนเองชนชาติโกก้างชุดเดิมที่นำโดยคนในตระกูลไป๋ถูกจับกุมส่งตัวไปรับโทษในจีน เนื่องจากเป็นหัวโจกใหญ่ของแก๊งสแกมเมอร์ที่เข้ามาใช้พื้นที่เมืองเล่าก์ก่าย เป็นฐานคอลเซ็นเตอร์ หลอกลวงผู้คนไปทั่วโลก
อย่างไรก็ตาม หลังกองทัพโกก้างเข้าร่วมกับกองทัพตะอั้งและ PDF ที่เป็นกองกำลังติดอาวุธของรัฐบาลเงา(NUG) เปิดปฏิบัติการ 1027 รอบ 2 เมื่อปลายเดือนมิถุนายน 2567 โดยนำกำลังบุกยึดเมืองแสนหวีและล่าเสี้ยวในภาคเหนือของรัฐฉาน รัฐบาลจีนได้แสดงความไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน และดำเนินมาตรการกดดันทุกวิถีทางให้กองทัพโกก้างส่งมอบเมืองล่าเสี้ยวและแสนหวีคืนแก่กองทัพพม่า
มาตรการหนึ่งที่รัฐบาลจีนนำมาใช้ คือการปิดชายแดนที่ติดกับเขตปกครองตนเองโกก้าง ห้ามทั้งผู้คนและรถขนส่งสินค้าผ่านเข้า-ออก รวมถึงตัดความช่วยเหลือทุกอย่างที่จีนเคยให้แก่เขตปกครองตนเองโกก้าง ส่งผลกระทบอย่างหนักต่อประชาชนชาวโกก้าง เพราะต้องพึ่งพาสินค้าอุปโภคบริโภคที่จำเป็น ทั้งอาหาร เครื่องดื่ม น้ำมันเชื้อเพลิง ไฟฟ้า ประปา สัญญานโทรศัพท์และอินเทอร์เน็ตจากฝั่งจีน รวมถึงเกษตรกรชาวโกก้างก็ไม่สามารถส่งผลผลิตไปขายทางฝั่งจีนได้
กระทั่งเดือนเมษายน 2568 เมื่อกองทัพโกก้างยอมถอนตัว ส่งมอบคืนเมืองล่าเสี้ยวให้กับกองทัพพม่า และอยู่ในกระบวนการเจรจาเพื่อคืนเมืองแสนหวีเพิ่มให้อีก 1 เมือง ทางการจีนจึงค่อยๆผ่อนปรนมาตรการที่เคยนำมาใช้กดดันกองทัพโกก้าง และล่าสุด คือการเปิดด่านชายแดนที่ติดกับเขตปกครองตนเองโกก้าง อนุญาตให้รถบรรทุกสินค้าสามารถวิ่งข้ามผ่านได้อีกครั้ง ตั้งแต่ปีใหม่ 2569 เป็นต้นมา
นอกจากด่านชายแดนชิงส่วยเหอแล้ว ในพื้นที่เขตปกครองตนเองชนชาติโกก้างยังมีด่านชายแดนที่เป็นประตูการค้าที่ติดกับจีนอีก 1 แห่ง คือที่เมืองโก จังหวัดหมู่เจ้ ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับอำเภอหมางซื่อ หรือชื่อในภาษาไตว่า เมืองขอน เขตปกครองตนเองชนชาติไตและจิ่งพัว เต๋อหง
เมื่อวันที่ 2 มกราคม 2569 ซึ่งเป็นวันแรกที่ทางการเมืองขอนเปิดด่านชายแดนให้รถบรรทุกสินค้าผ่านเข้า-ออกได้อีกครั้ง เพจ The Kokang ก็ได้รายงานว่า มีรถบรรทุกอ้อยจากฝั่งโกก้างรอข้ามด่านเพื่อนำอ้อยไปส่งให้โรงหีบอ้อยในฝั่งจีนมากกว่า 50 คัน
นอกจากการอนุญาตให้รถบรรทุกผลิตผลการเกษตรจากฝั่งโกก้างสามารถข้ามไปส่งสินค้ายังฝั่งจีนได้แล้ว ทางการมณฑลยูนนานยังอนุญาตให้รถบรรทุกอาหารและเครื่องดื่มจากจีนสามารถข้ามมาขายสินค้าให้กับคนในฝั่งโกก้างได้อีกด้วย อย่างไรก็ตาม มีรายงานว่ารัฐบาลจีนยังไม่เปิดให้ส่งสินค้าประเภทเครื่องจักรข้ามมาขายในฝั่งโกก้าง
