xs
xsm
sm
md
lg

ยูนิเซฟวอนคุ้มครองเด็กขอทานตลาดโรงเกลือ

เผยแพร่:   โดย: MGR Online

<CENTER><FONT color=#3366FF>ด่านชายแดนไทย - กัมพูชาที่ปอยเปต</FONT></CENTER>

ตลาดอรัญประเทศ จ.สระแก้ว บริเวณชายแดนไทย - กัมพูชา หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า "โรงเกลือ" เต็มไปด้วยร้านรวงขายสินค้ามือสองทุกประเทศทั้งเสื้อผ้า รองเท้า เครื่องใช้ไฟฟ้า เป็นต้น แต่ใครจะคาดคิดว่า "สินค้า" อีกชนิดหนึ่งที่พยายามแทรกตัวขอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในกระบวนการค้าขาย ณ ที่แห่งนี้ด้วยนั้นจะเป็น "ชีวิตน้อย ๆ" ของเด็กและหญิงสาวชาวพลัดถิ่นทั้งจากกัมพูชา และเวียดนาม

เมื่อได้ย่างกรายเข้าไปในตลาดโรงเกลือความรู้สึกที่เหมือนกับว่า สถานที่แห่งนั้นคือเศษเสี้ยวหนึ่งของกัมพูชาจนลืมนึกไปว่าจุดที่ยืนอยู่นั้นเป็นผืนดินไทยก็เป็นได้ เพราะแทบทุกคนที่ทำงานอยู่ที่นั่นเป็นประชาชนคนกัมพูชาไม่ผิดแน่ ที่อาศัยพักพิงตลาดโรงเกลือเป็นเสมือนบ้านอีกหลังในชีวิตของพวกเขา

สินค้าจำนวนมากหลากหลายประเภทถูกนำออกมาวางขายเรียงรายอยู่เต็มไปหมด ควบคู่ไปกับสภาพแวดล้อมที่มีฝุ่นกระจายคละคลุ้งอยู่ในชั้นบรรยากาศ เศษขยะเกลื่อนกลาดกลาด อยู่ตามตรอกซอกซอย กระนั้นเลยก็ยังมีแรงงานเด็ก เดินเท้าเปล่าไปกับถุงพลาสติกคอยคุ้ยเขี่ยหาสมบัติล้ำค่าในถังขยะ และเพลิดเพลินกับของเล่นที่แทบจะดูไม่ออกแล้วว่าเมื่อก่อนนั้นมันคืออะไรก็มีให้พบเห็นอยู่ดาษดื่นไม่น้อยหน้าสิ่งอื่นเลย
<CENTER><FONT color=#3366FF>ตลาดโรงเกลือ อ.อรัญประเทศ จ.สระแก้ว เต็มไปด้วยสินค้ามือสอง ทั้งรองเท้า เสื้อผ้า แต่ที่เลวร้ายกว่านั้นคือ พบว่ามีการค้ามนุษย์ด้วย</FONT></CENTER>
แต่ในบรรดาสินค้าที่มีให้เลือกสรรค์กันอย่างโจ่งแจ้งนั้น ก็ยังมีอีกประเภทหนึ่งที่หลบมุมอยู่เงียบ ๆ ในซอกหลืบมืดดำ...เด็ก และสตรีได้ถูกเปลี่ยนสภาพจากมุนษย์มีชีวิต จิตใจ กลายเป็นสิ่งของที่สามารถซื้อขายกันได้เพื่อตอบสนองความสุขทางกามารมณ์

เหตุการณ์ที่เจ้าหน้าที่จากองค์การยูนิเซฟในประเทศไทยได้เดินทางเข้าไปพร้อมผู้นำทางที่ชื่อ เกรียงศักดิ์ บุญเย็น ซึ่งทำงานให้กับศูนย์ขององค์การยูเซฟ และมูลนิธิศุภนิมิตแห่งประเทศไทย (World Vision) ในพื้นที่เพื่อให้การศึกษาและความช่วยเหลือในอรัญประเทศ ได้ประสบนั้นช่วยยืนยันถึงปัญหานี้ได้เป็นอย่างดี...

"คุณเห็นโต๊ะตัวนั้นหรือเปล่า" เกรียงศักดิ์ ถาม "จะมีนายหน้ารออยู่ที่ตรงนั้นในตอนบ่าย เพื่อพบกับลูกค้าและพาไปพบกับเด็ก ๆ "

เด็กส่วนใหญ่เป็นชาวกัมพูชา และเวียดนาม ทั้งที่หลบหนีจากบ้านเกิดเมืองนอนอันยากจนข้นแค้น มาแสวงหาอนาคตที่อาจดีกว่าในประเทศไทย หรือแบบที่ตกเป็นเหยื่อของขบวนการค้ามนุษย์อย่างไม่คาดคิด

สถานที่ทำงานอันไม่น่ารื่นรมย์ของพวกเธอก็เป็นเพียงงแผ่นไม้กระดานสี่เหลี่ยมพุ ๆ โอบล้อมพื้นชื้นแฉะไว้ให้กลายเป็นห้องชั่วคราว ที่ใครก็สามารถเข้าไปพักพร้อมเด็กสาวได้ด้วยการจ่ายเงินเพียงไม่กี่ดอลลาร์เท่านั้น
<CENTER><FONT color=#3366FF>ชีวิตเปื้อนฝุ่นของเด็ก ๆ กัมพูชา</FONT></CENTER>
มีเด็กสาวสองสามคนที่อาจไม่ได้มีทีท่าเชิญชวนให้ใช้บริการแต่อย่างใดเลย แต่เกรียงศักดิ์ ก็รู้ดีว่าพวกเธอเหล่านั้นขายบริการเช่นกัน โดยกล่าวว่าทั้งเด็ก และสตรีที่อยู่ในบริเวณมุมนั้นของตลาดกำลังทำงานอยู่ มีทั้งแม่ค้าขายส้มตำเป็นการฆ่าเวลาระหว่างรอลูกค้า หรือแม้แต่สตรีท้องแก่ก็ยังมีลูกค้ามาติดพัน

"ผู้ชายประเภทไหนกันที่จ่ายเงินเพื่อมีเซ็กส์กับผู้หญิงท้อง 6 เดือน!!?" อแมนดา บิสเซ็ก (Amanda Bissex) เจ้าหน้าที่คุ้มครองเด็กจากองค์การยูนิเซฟ เอ่ยถามอย่างสงสัย

"คุณคงพอจะเริ่มเข้าใจสถานการณ์ที่นี่บ้างแล้วใช่มั้ย เรายังมีรูปที่ช่วยยืนยันได้อีกนะถึงความเลวร้ายที่เกิดขึ้นที่นี่ ดังนั้นเราควรต้องหาวิธีช่วยเด็ก ๆ เหล่านั้นที่กำลังถูกกระทำทารุณ หรือถ้าให้ดีกว่านั้นก็สามารถยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือได้ก่อนที่เหตุการณ์ร้าย ๆ จะเกิดขึ้น" นายเกรียงศักดิ์ กล่าว

หนึ่งในมาตรการช่วยเหลือที่จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นแนวทางในการแก้ปัญหาดังกล่าวก็คือ กรอบตามบทบันทึกความเข้าใจความร่วมมือสองฝ่ายสำหรับขจัดปัญหาการค้ามนุษย์ในเด็ก สตรี และช่วยเหลือผู้ที่ตกเป็นเหยื่อด้วยที่ได้มีการลงนามร่วมกันระหว่างรัฐบาลไทย และกัมพูชา ในปี 2546 รวมทั้งการประชุมหารือกันระหว่างเจ้าหน้าที่รัฐบาลและองค์กร
อิสระทั้งสองประเทศด้วย

ความร่วมมือดังกล่าวนี้ก็คือที่เมื่อใดก็ตามพบเด็กกัมพูชาถูกกระทำทารุณในไทย ก็ดำเนินการช่วยเหลือส่งกลับประเทศ รวมทั้งช่วยฟื้นฟู และคุ้มครอง เพื่อไม่ให้พวกเขาต้องหวนกลับไปอยู่ในสถานการณ์แบบเดิมอีก

และในเวลาเดียวกัน การให้ความรู้ และจัดโครงการช่วยเหลือต่าง ๆ ที่มีลักษณะคล้ายกับศูนย์ในอรัญประเทศของยูนิเซฟ และมูลนิธิศุภนิมิตก็จะช่วยหยุดวงจรอุบาทว์ลักษณะนี้ได้ โดยการสอนให้อ่านหนังสือออกเขียนได้ และคณิตศาสตร์ รวมทั้งสอนให้เด็ก ๆ เข้าใจถึงสิทธิของตนเอง และเมื่อถูกกระทำทารุณแล้วจะไปขอความช่วยเหลือที่ไหนด้วย

โครงการช่วยเหลือเหล่านี้ไม่เพียงแต่เป็นการช่วยเหลือเด็ก ๆ ให้สามารถดูแลตัวเองได้เท่านั้น แต่ต้องป้องกันไปถึงเด็กรุ่นใหม่ด้วย เริ่มตั้งแต่การให้ความรู้ความเข้าใจกับพ่อแม่ให้ดูแลบุตรหลานให้ปลอดภัยจากขบวนการค้ามนุษย์ ซึ่งนับว่าสำคัญมากเพราะบ่อยครั้งที่พบว่าในอรัญประเทศนั้นเด็กที่ขายบริการทางเพศนั้นเป็นบุตรหลานของพวกเขาเอง

เรียบเรียงจาก : In a Thai-Cambodian border town, protecting trafficked children and women โดย โรเบิร์ต ฟิว (Robert Few) เจ้าหน้าที่องค์การยูนิเซฟแห่งประเทศไทย