ฟ่านปิงปิงลงทุนสุดตัว! ยอมให้ดารารุ่นใหญ่ ‘เลียเท้า-ป้อนอาหารด้วยน้ำลาย’ ในหนังใหม่ “ไดอารีชายชราวิปลาส”

ฟ่านปิงปิง ทุ่มสุดตัวในภาพยนตร์ Diary of a Mad Old Man ทั้งฉากให้พระเอกรุ่นใหญ่ ลิลี แฟรงกี เลียเท้า และฉากป้อนอาหารด้วยน้ำลาย ด้านผู้กำกับ เวย์น หวัง เผยเบื้องหลังถ่ายทำจริงกลับราบรื่นกว่าที่คิด ขณะที่เสียงตอบรับแตกต่างสุดขั้ว คนดูสหรัฐฯ รับความสัมพันธ์ต่างวัยไม่ค่อยได้ แต่ผู้ชมญี่ปุ่นกลับเปิดกว้างกว่า

กลายเป็นภาพยนตร์ที่สร้างเสียงฮือฮาไม่น้อย สำหรับ Diary of a Mad Old Man ผลงานล่าสุดของผู้กำกับชื่อดัง เวย์น หวัง เจ้าของผลงาน The Joy Luck Club ซึ่งครั้งนี้คว้านักแสดงหญิงระดับแถวหน้าของจีน ฟ่านปิงปิง มาประกบคู่กับนักแสดงญี่ปุ่น ลิลี แฟรงกี

ภาพยนตร์ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของ จุนอิจิโร ทานิซากิ นักเขียนชาวญี่ปุ่น ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1961 โดยเล่าเรื่องความหลงใหลของชายสูงวัยที่มีต่อหญิงสาวรุ่นลูก พร้อมสำรวจความปรารถนาทางเพศ รสนิยมเฉพาะตัว และความสัมพันธ์เชิงอำนาจระหว่างตัวละคร


เวย์น หวัง เปิดเผยระหว่างกิจกรรมหลังฉายภาพยนตร์ในงานเทศกาลภาพยนตร์ม้าทองคำ ครั้งที่ 63 ว่า หนังเรื่องนี้มีหลายฉากที่ถือว่าท้าทายสำหรับนักแสดง โดยเฉพาะฉากที่ตัวละครของฟ่านปิงปิงยอมให้ลิลี แฟรงกีเลียเท้า

ผู้กำกับเล่าว่า ในวันถ่ายทำฉากดังกล่าว ฟ่านปิงปิงบอกกับเขาตั้งแต่ช่วงเช้าว่าเธอดื่มแอลกอฮอล์มาไม่น้อย ขณะที่ลิลี แฟรงกีเตรียมตัวมาอย่างละเอียด ถึงขั้นวางลำดับการแสดงและแบ่งการเคลื่อนไหวออกเป็นหลายขั้นตอน

เดิมทีเวย์น หวังคาดว่าฉากดังกล่าวอาจต้องใช้เวลาถ่ายทำค่อนข้างนาน แต่ในความเป็นจริงกลับผ่านไปอย่างราบรื่น โดยใช้เวลาเพียง 2-3 เทคเท่านั้น

ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีอีกฉากที่ถูกพูดถึงอย่างมาก เมื่อฟ่านปิงปิงใช้ปากป้อนอาหารพร้อมน้ำลายให้กับลิลี แฟรงกี ซึ่งผู้กำกับยอมรับว่า ตอนแรกเขาคิดว่าฉากนี้จะถ่ายยากไม่แพ้กัน

แต่ด้วยการเตรียมตัวอย่างเต็มที่ของนักแสดง ทั้งคู่สามารถถ่ายทำเสร็จภายในไม่กี่เทค ก่อนที่ทีมงานจะนำภาพไปปรับจังหวะให้ช้าลงในขั้นตอนตัดต่อ เพื่อให้รายละเอียดของฉากปรากฏชัดเจนมากขึ้น


สำหรับบทของฟ่านปิงปิง ผู้กำกับระบุว่า เขาไม่ต้องการสร้างตัวละครหญิงที่มีเป้าหมายเพียงเข้าหาชายสูงวัยเพื่อหวังเงินหรือผลประโยชน์ แต่ต้องการให้เธอเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่ง มีอำนาจในการควบคุมสถานการณ์ รู้จักเล่นกับความรู้สึกของคนอื่น และในขณะเดียวกันก็ยังมีความลึกลับซ่อนอยู่

เวย์น หวัง มองว่า บุคลิกดังกล่าวมีบางส่วนคล้ายกับตัวตนของฟ่านปิงปิง เพราะเธอเป็นผู้หญิงที่มีพลังและมีความเป็นตัวของตัวเองสูง รวมถึงผ่านเส้นทางในวงการบันเทิงจีนที่ไม่ใช่เรื่องง่าย ทำให้เขานำคุณลักษณะบางอย่างของเธอมาปรับใช้กับตัวละคร

ผู้กำกับยังชื่นชมฟ่านปิงปิงว่า แม้จะเป็นซูเปอร์สตาร์ระดับนานาชาติ แต่เธอแทบไม่มีท่าทีแบบ “ดาราใหญ่” ระหว่างทำงาน โดยพาผู้ช่วยมาที่กองถ่ายเพียงคนเดียวเพื่อช่วยเรื่องการแปล และไม่มีข้อเรียกร้องมากมาย อีกทั้งยังแสดงให้เห็นถึงความกระตือรือร้นในการแสดงอย่างเต็มที่


อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้เวย์น หวังประหลาดใจไม่น้อย คือปฏิกิริยาของผู้ชมในแต่ละประเทศที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน

เขาเปิดเผยว่า เมื่อภาพยนตร์ฉายในสหรัฐอเมริกา ผู้ชมจำนวนหนึ่งมีปฏิกิริยารุนแรงต่อความสัมพันธ์ระหว่างชายสูงวัยกับหญิงสาวที่อายุน้อยกว่า จนถึงขั้นมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ภาพยนตร์อย่างหนัก

ตรงกันข้ามกับผู้ชมในญี่ปุ่น ซึ่งกลับยอมรับเนื้อหาได้มากกว่า โดยเฉพาะฉากที่เกี่ยวข้องกับน้ำลาย ซึ่งผู้ชมญี่ปุ่นบางส่วนมองว่าเป็นองค์ประกอบที่เชื่อมโยงกับวัฒนธรรมและความรู้สึกบางอย่างในสังคมญี่ปุ่น

อีกหนึ่งฉากสำคัญของเรื่องคือช่วงท้ายที่ตัวละครของฟ่านปิงปิงเต้นอยู่บนหลุมศพของตัวละครลิลี แฟรงกี ซึ่งเวย์น หวังยืนยันว่าฉากนี้มีอยู่แล้วในนวนิยายต้นฉบับ และเป็นฉากที่เขาตัดสินใจตั้งแต่แรกว่าจะต้องเก็บไว้ในภาพยนตร์

ผู้กำกับถึงกับอธิบายว่า ฉากดังกล่าวเป็นเสมือน “ฉากรักที่แท้จริง” ของตัวละครทั้งสอง เพราะความรู้สึกและแรงปรารถนาระหว่างพวกเขาไม่ได้เกิดขึ้นในทันที แต่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นระหว่างการใช้ชีวิตร่วมกัน ก่อนจะพัฒนาเป็นสายสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งในช่วงท้ายของเรื่อง