“เป้ ไฮร็อก” ร่ำไห้อาลัย “ต๋อง วงทู” เพื่อนรักผู้มีพระคุณ เผยถ้าไม่ได้เพลง “ทำไมไม่ทำให้ตาย” คงไม่ได้ออกอัลบั้ม ลั่นเป็นคนฉุดเพื่อนออกจากซึมเศร้า ก่อนป่วยมะเร็ง เสียใจช่วยช้าไป
“เป้ ไฮร็อก” หรือ สุรัช ทับวังเปิดใจด้วยความอาลัยถึงการจากไปอย่างกะทันหันของเพื่อนสนิท “ต๋อง วงทู”หรือ สุรพันธ์ จำลองกุลที่เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งโพรงจมูก ย้อนเล่าถึงมิตรภาพยาวนานนับตั้งแต่สมัยอยู่อาร์เอสฯ ว่าเป็นเพื่อนที่กิน นอน และเที่ยวด้วยกัน ต๋องเป็นคนนิสัยดี เป็นที่รักของทุกคน และคอยช่วยเหลือเพื่อนฝูงอยู่เสมอโดยไม่หวังผลตอบแทน
พร้อมเผยความประทับใจครั้งสำคัญในชีวิตว่า ครั้งหนึ่งเคยเกือบไม่ได้ออกอัลบั้มเพราะเพลงขาดไป 1 เพลง ซึ่ง “เฮียฮ้อ สุรชัย เชษฐ์โชติศักดิ์” ยืนยันว่าถ้าเพลงไม่ครบจะไม่อนุญาตให้ออกขาย ตนจึงโทร.ไปขอให้ต๋องช่วยแต่งเพลงให้ จนได้ออกมาเป็นเพลง “ทำไมไม่ทำให้ตาย” ซึ่งแต่งได้เพราะมากจนเฮียฮ้อถึงกับเอ่ยปากชมว่าขนลุก เป้จึงยกให้ต๋องเป็นผู้มีพระคุณและเป็นโปรดิวเซอร์มากฝีมือเบื้องหลังวงการบันเทิง พร้อมเผยว่าเป็นคนพาต๋องออกมาจากบ้านเพื่อไปเล่นคอนเสิร์ต เพราะอีกฝ่ายอยู่บ้านคนเดียว เชื่อว่าน่าจะเป็นโรคซึมเศร้า
“รู้จักกันตั้งแต่อยู่อาร์เอสฯ เป็นเพื่อนสนิทกันมากครับ ร่วมงานกันหลายอัลบั้ม สนิทกัน กินนอน เที่ยวด้วยกัน ในความรู้สึกของผมต๋องเป็นคนนิสัยดี เป็นคนที่รักเพื่อน ทุกคนพูดเหมือนกันว่าต๋องเป็นคนดีมากเวลาเราเดือดร้อน เราลำบากมีต๋องคนนี้ที่คอยช่วยเหลือตลอด มีอยู่ครั้งตอนประมูลของ แล้วผมทำเสื้อขาย เขาขับรถมาคนเดียวอุดหนุนมาซื้อเสื้อ อยากช่วยเพื่อน เขาเป็นคนไม่ลืมเพื่อนเลย เขาเป็นคนไม่ค่อยพูดเวลามีปัญหา แต่แค่มองหน้าเราจะรู้กัน
ล่าสุดประมาณ 4-5 เดือนที่ผ่านมา ผมเป็นคนที่พาเขาออกมาจากบ้าน เขาก็บอกว่าขอบคุณเป้ที่ขุดเขาขึ้นมา เพราะต๋องบอกว่าเขาอยู่บ้านแล้วเหมือนเป็นโรคซึมเศร้า เพราะวันๆ เขาไม่ได้ทำอะไร นั่งดูทีวีอยู่บนโซฟา กินข้าวก็อยู่บนโซฟา ผมว่าเขาเป็นซึมเศร้าแล้วผมก็หาคอนเสิร์ตให้เขาได้ออกมาร้องเพลง ได้มาเจอแฟนคลัง ต๋องก็บอกว่ากูขอบคุณมึงมากเลยที่ฉุดกระชากกูออกมา เหมือนเขาหมดไฟ ลูกก็ไม่อยู่ ภรรยาก็ไม่อยู่ ไปทำงาน ไม่ได้กลับบ้าน เขาก็อยู่บ้านคนเดียว ผมก็คิดว่าเพื่อนอยู่อย่างนี้ไม่ได้แล้ว ต้องปลุกเขาออกมา”
บอกพอรู้ว่าเป็นมะเร็ง ตนก็ได้แต่ให้กำลังใจ
“คอนเสิร์ตล่าสุดเขาไปเล่นที่เพชรบูรณ์ แล้วเขาไปหาหมอ แล้วหมอเขาตรวจเจอ ผมก็บอกต๋องว่าต้องไปตรวจสุขภาพนะ เพราะว่าพี่น้องเราทุกคนไปตรวจสุขภาพปีล่ะครั้งก็ยังดี แล้วตอนนั้นเขาเจอที่คอ และคอเขาก็เริ่มบวม ก่อนหน้านี้เขาไม่มีอาการป่วยเลย เขายังดูแข็งแรง เล่นคอนเสิร์ตก็กระโดดอย่างมันเลย พอไปตรวจแล้วเขาเจอก็เปลี่ยนไปเลย
ผมว่าคนเราถ้าเป็นโรคซึมเศร้าเนี่ย แต่ถ้าเราทำชีวิตให้มีความสุข สวดมนต์ ทำชีวิตให้ดี ผมว่ามะเร็งมันกลัวความสุขนะ แต่เขาอยู่บ้านคนเดียว เราก็ไม่รู้ว่าเขาอยู่อย่างนั้นมากี่ปี แต่ตอนที่เขารู้ผลเขาก็โทร.มาบอก แต่ผมก็ช่วยอะไรเขาไม่ได้ ก็ให้กำลังใจอย่างเดียว แล้วก็บอกให้เขาไปไหว้พระ เขาก็บอกว่าจะไป หลังจากนั้นเขาก็ไปหาหมอเรื่อยๆ เราก็โทร.ให้กำลังใจเขาตลอด คือตอนนั้นไม่รู้ว่าเขาอยู่คนเดียวหรือว่าลูกเขากลับมาอยู่ด้วย
เราพาเขาออกมาช้าเกินไป ผมก็สงสาร ตอนนั้นคิดว่าจะรับงานตลอดทั้งปีเลย พอเขาตรวจเจอ เหมือนเขาก็หมดกำลังใจ เขาขอรักษาตัวเองก่อน เราเองก็เฟลไปด้วย ตอนที่เขาขึ้นคอนเสิร์ตเขาสนุก เล่นกับแฟนคลับ ทุกครั้งที่เขาลงเวทีเขาจะมากอดผมแล้วบอกขอบคุณมากๆ”
บอกถ้าไม่ได้ “ต๋อง” ช่วยแต่งเพลงให้ ตนคงไม่ได้ออกอัลบั้ม
“ต๋องเคยช่วยผมแต่งเพลง ตอนนั้นอยู่อาร์เอสฯ แล้วกำลังจะออกอัลบั้มแต่ขาดไปเพลงนึง เฮียก็บอกว่าออกไม่ได้ถ้าขาดเพลง ผมก็โทร.หาต๋องขอให้เขาแต่งเพลงให้ เขาก็แต่งให้ชื่อเพลง ‘ทำไมไม่ทำให้ตาย’ (ร้องไห้) ทำให้เราจบงานนั้นได้ เขาเป็นคนที่พร้อมจะช่วยเหลือเราตลอด เมื่อคืนพอรู้ว่ามันเสียก็เปิดฟังแล้วร้องไห้ตลอด ตั้งแต่ต๋องป่วยก็มีการส่งรูปมาให้ดูตลอด เวลาเห็นรูปเขามันซ้อมดนตรีไม่ได้ มันท้อแท้ไปหมด เพื่อนเราผอมใส่สายออกซิเจน ผมสวดขอพรกับพระเจ้าทุกวันขอให้เขาหาย ขอให้ชีวิตผ่านอะไรมาเยอะ เรารู้ว่าเพื่อนเป็นยังไง
พอเฮียฟังเพลงนี้ยังบอกขนลุก ใครแต่ง ผมก็บอกว่าต๋องแต่ง นั่นคือความจำของเราที่เป็นบุญคุณกับเรามาก เมื่อกี้ผมก็บอกเขาว่าไปสู่สุคติ สู่ภพภูมิที่ดี ขอให้ไปสวรรค์ คนดีๆ ส่วนมากจะเป็นอย่างนี้ จะอยู่ไม่ได้นานจริงๆ ผมละหมาดขอพรทุกวันขอให้เขาหาย เพราะชีวิตเขาบอบช้ำมาเยอะแล้วตั้งแต่สมัยครอบครัว สมัยไหน ผมรู้ว่าเขาเป็นยังไง เขาแต่งเพลงเยอะมาก เขาเป็นคนที่เก่งและมีฝีมือมาก เขาเป็นโปรดิวเซอร์มือหนึ่งของประเทศไทย แต่เขาไม่ค่อยเปิดเผยตัว เขาชอบอยู่เบื้องหลัง เขาเป็นคนน่ารัก คอยช่วยเหลือเพื่อนอยู่ห่างๆ”
