เสียงจริงจากจิตอาสา! “อ.เบียร์ คนตื่นธรรม” ฉะรัฐ “เตือนช้า-ติดวันหยุด” ทำประชาชนเดือดร้อนหนัก ปล่อยประชาชนอดข้าว 3 วัน อาสาลุยเอง ถามลั่นจ่ายภาษีแล้วหน่วยงานรัฐหายไปไหน?
รายการ โหนกระแส เกาะติดสถานการณ์น้ำท่วมขังวิกฤตในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑลอย่างเข้มข้น โดยในครึ่งหลังของรายการได้เปิดหน้าชนความจริงจากภาคสนามผ่านมุมมองของ “อ.เบียร์ คนตื่นธรรม”จิตอาสาภาคประชาชน พร้อมด้วย “พี่ดำ” และ “น้องบิว” ตัวแทนจากมูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง ที่ออกมาสะท้อนภาพความเดือดร้อนของประชาชนและช่องว่างในการทำงานของภาครัฐอย่างตรงไปตรงมา โดย “อ.เสรี ศุภราทิตย์” ผอ.ศูนย์ภูมิอากาศ และภัยพิบัติ ม.รังสิต และรองประธานมูลนิธิสภาเตือนภัยพิบัติแห่งชาติ และ “อ.ศศิน เฉลิมลาภ” นักเคลื่อนไหวด้านอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมร่วมรายการด้วย
ลองฟังชาวบ้านที่เขาลงพื้นที่ อ.เบียร์มองไง?
อ.เบียร์ : มองว่าหนึ่งเตือนช้า อย่างบ้านอาจารย์น้ำท่วมแล้ว เพิ่งมาเตือนตอนเช้า เตือนทำห่าทำเหวอะไรตอนนั้น อาจารย์ถาม วันน้ำท่วมวันแรก ฝนตกหนัก มันท่วมแล้ว อาจารย์ดูข่าวน้ำท่วมๆ สักพักข้อความเด้ง ให้ระวังน้ำท่วม ระวังห่าอะไร น้ำท่วมแล้ว ขึ้นถึงหน้าแข้งแล้ว จะระวังอะไรได้ มารู้ตัวอีกทีตอน 5 โมงเย็น ต้องผัดซีอิ๊วทำข้าวกล่องแจก น้ำท่วมไม่ทันไร ไอ้แทค ภรัณยู ไลฟ์ต้องการอาหาร ไม่มีข้าวกันแล้ว ข้าวไม่มี ปัญหาคือทำห่xอะไรอยู่มันช้ามาก การเตือนก็ช้า อาจารย์ติดตามเพจทีอยู่ เขาก็เตือน แล้วหน่วยงานรัฐออกมาพูดว่าไม่จริง เฟกนิวส์ เอาอยู่
แต่ละอันมันเป็นคำบัญญัติศัพท์ว่าฉิxหาย คำว่าเอาอยู่ ได้ ยังไหว เฟกนิวส์ คือเตรียมเลยฉิxหายแน่นอน ไม่รอด เพราะมันฉิxหายจริงๆ ตอนนี้ก็เป็นนี่ไง อาจารย์ไปพื้นที่วันเสาร์ ยังไม่เห็นหน่วยงานเลย มีเมื่อวานนี้ที่นายกฯ ไป แต่ตอนอาจารย์ไปอยู่ร่มเกล้า ทุกคนหิวข้าวหมดแล้ว เพราะน้ำขึ้นเร็วมาก อย่าคิดว่าค่อยๆ ขึ้นนะ วันนี้อาจารย์นั่งไลฟ์สดอยู่ริมบ่อ ขายังหย่อนไม่ถึงบ่อเลย เพราะมีสะพาน พรุ่งนี้ตื่นมาตกใจเลย น้ำปริ่มสะพานแล้ว ตรงนั้นเป็นพื้นที่ต่ำของร่มเกล้า คลองจั่น น้ำขึ้นไวมาก
อาจารย์เอาข้าวเข้าไปถึงพื้นที่ ทำกับข้าวเสร็จตอนทุ่มนึง เข้าไปตอนเที่ยงคืน ทุกคนรอข้าว น้ำเริ่มท่วมก่อนหน้าวันนั้นแล้ว คนเริ่มออกมาไม่ได้ ก็หิวข้าวทั้งวัน คนยังไม่ตื่นตัว ข้าวยังไม่ถึง อาจารย์ว่าไม่ต้องมานั่งเถียงกันเรื่องบัญญัติศัพท์หรอก ใครจะวิชาการก็วิชาการไป เตือนด้วยวิชาการมันต้องมี แต่การเตือนภาษาไทยมีมั้ย เอาภาษาชาวบ้านได้มั้ย หรือถ้ากลัวส่วนกลางมีปัญหา ส่วนกลางก็บอกหน่วยงานรัฐด้วยกันสิ ชี้บอกเลย คือใช้ศัพท์พวกนี้กับประชาชน ประชาชนไม่รู้อะไรหรอก
วิธีคือไปบอกหน่วยงานตัวเอง ไปเตือนหน่วยงานตัวเอง ไม่ต้องมาบอกเรา ไปบอกกันเองสิ นั่งทำห่x อะไรกันอยู่ เรียกประชุมสิ หรือวันหยุด คือวันหยุดช่วยแหกตามาทำงานกันนิดนึง แหกหูฟังเสียงประชาชน ไม่ใช่หายหัวหายหรรมกันหมด เงียบหายกันไปหมด อาจารย์ลงน้ำท่วมถามว่าเห็นใครบ้าง ไม่มี ไม่กล้าพูดอีก เดี๋ยวโดนกูพูดเอง ลงไปมีแต่อาสา เรือก็อาสา มูลนิธิวิ่งว่อนกันไปหมด เป็นหน่วยงานต่างๆ วิ่งเข้าไป คุณกัน จอมพลังเข้าไป อาจารย์ไม่เห็นหน่วยงานรัฐ อาจารย์ไลฟ์สดคนดู 3 หมื่นกว่าคน ไข่จะเป็นไข่ดันอยู่แล้ว นั่งบนสิบล้อไปแจกข้าว
มีบางจุด ร่มเกล้าตัดไฟก่อนเพื่อนเลย อินเตอร์เน็ตก็ไม่มี ลูกไม่มีแพมเพิส นมซื้อไม่ได้ เริ่มป่วย พาราไม่มี ทำไมไม่ประสานกันในหน่วยงานตัวเอง เวลาพูดกันไม่ต้องมาบอกศัพท์แบบนี้ประชาชนกรมอุตุฯ ฟังเขาแถลงข่าว บอกว่าต้องเป็นภาษากลางเพื่อให้หน่วยงานอื่นเอาไปใช้ มึงก็ไม่ต้องโพสต์ตรงนี้ก็ได้ ไปโพสต์ในกลุ่มหน่วยงานตัวเองสิ ที่มาบอกประชาชนภาษาง่ายๆ กระจายต่อให้สส.ในพื้นที่ได้มั้ยล่ะ อย่างเพจทีมันเตือน อย่างอ.ศศินดูเพจวินดี้ คนเราเอ๊ะมันต้องคุยกันแล้ว ต้องถามต่อ ไม่ใช่เอ๊ะ แล้วช่างแม่x วันหยุดแล้ว
เขากลัวประชาชนตื่นตระหนกหรือเปล่า?
อ.เบียร์ : ไม่ใช่ มันกลัวไม่ได้หยุด ถ้าประกาศก่อนวันหยุดต้องมันต้องไปทำงาน มึงต้องยอมรับให้ได้นะ ถ้าประชาชนพูดก็ต้องฟังจริงๆ นายกฯ ก็ต้องฟัง กูเป็นตัวแทนประชาชน ต้องฟัง อาจารย์ลงไปทุกคนพูดว่าหิวข้าวๆ ถามจริงๆ หน่วยงานเข้าไปดูข้าวหรือยัง ไม่เห็นมีโรงทานหน่วยงานรัฐเข้ามาตั้งเลย ไม่เห็นเต็นท์อำนวยการเลย มีแต่ของอาสา ป่อเต็กตึ๊งเต็มไปหมด
แล้วกลัวจริงๆ เดี๋ยวเต็นท์อำนวยการเข้าไป เอกชนเข้ายาก เป็นทุกครั้งเลยตอนไปช่วยสตง. ตอนแรกหน่วยงานเอกชนเข้าไปทำกันเต็มที่ พอหน่วยงานรัฐมาปุ๊บ อันนี้ห้ามเข้า ตรวจสอบห่xเหวเยอะไปหมด กลายเป็นล่าช้า ตอนนี้ได้ยินแว่วๆ มาว่าเริ่มตั้งเตาในพื้นที่แฟลตตัวเองให้คนเข้าไปทำกับข้าว ถ้าทำได้จริงหน่วยงานเข้าไปดูแลหน่อย เดี๋ยวกูจะเอาของสดเข้าไปถ้าทำได้ หน่วยงานรัฐเอาแก๊สไปได้มั้ยล่ะ เขามีทีมขนเข้าไป แต่เห็นว่าเมื่อวานเริ่มขนคนออก เพราะเขาอดอาหารกัน 3 วัน ตอนแรกเขาอยากอยู่ คิดว่าน้ำจะลงเร็ว แต่กลายเป็นสูงขึ้น ต่างคนต่างต้องออก
อ.เสรี : เห็นด้วยกับอ.เบียร์ ทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์ อาสาสมัครภาคประชาชนถึงก่อนหมด นี่คือเรายอมรับเลย ปัญหาเพราะอะไร อ.เบียร์ก็พูดหมด ทำไมต้องเป็นอย่างนั้น
อ.เบียร์ : มันติดวันหยุดไง หยุดอีกสองวัน มาอีกวันวันพุธ รอไปเถอะยาวๆ
พี่ดำ?
ดำ : จริงๆ ป่อเต็กตึ๊งส่งทีมรถพยาบาลรถสูง มีอยู่ 7 คัน รถกระบะที่ดัดแปลงเป็นรถพยาบาล รถเตี้ยวิ่งไม่ได้ เราทำตั้งแต่เย็นวันที่ 24 ได้รับการร้องขอจากกู้ชีพสมุทรปราการ ตัวเมืองแถวบางปูท่วม ปู่เจ้าท่วม น้องบิวอยู่เวรเช้า บอกจัดการสิ ดูหน่อย เฝ้าระวังเลย เรายกเลิกรถเตี้ยทั้งหมด เอารถยกสูง 7 คัน ผมคาดคะเนว่าหน้าช่อง 3 โดนแน่ ท่วมทีไรมาตลอด แต่รอบนี้ไม่มา ไม่เจอ (หัวเราะ) เราเอารถตระเวนช่วย พอ 24 เราเอารถตระเวนช่วยผู้บาดเจ็บ คนป่วย ผู้เปราะบางเราก็เร่งก่อน เช้าวันที่ 25 เอารถออกไปดูเองเพื่อจะได้รู้ว่าตรงไหนมันลึก จะได้รายงานผู้บังคับบัญชาได้ถูกต้องว่าตรงไหนมันลำบาก
คนติดอยู่ข้างในตอนนี้ ที่เขาอยากออกมา เรื่องคนเจ็บ คนแก่ เยอะมั้ย?
ดำ : เยอะ วันแรกผมไปนวมินทร์ก่อน แฟลตคลองจั่นเยอะ เรากระจายทีมกันออก กระจายทีมกันช่วย พอเยอะ ผมก็เลยปรึกษากับผู้บังคับบัญชาว่าขอเรือออกเลย เพราะไม่ไหวแล้ว รถผมยกสูง ออกไม่ได้ ที่ผมไปวันแรก 25 ยังไม่ค่อยออก เพราะคิดว่าเดี๋ยวก็ลง บางบ้านที่เราไปช่วย เข้าไปซ้ำสอง ไปดูแลแล้ว แล้วไม่ออก อีกวันก็โทรให้ไปรับใหม่จากรถก็กลายเป็นเรือไปรับแล้ว
อาหารการกิน อาจารย์เอาไปกี่กล่อง?
อ.เบียร์ : วันแรกไม่ทัน แจกถึงตีสาม พันกล่อง เมื่อวานเอาไปแจกอยู่ 8,200 กล่อง อาจารย์ทำเองส่วนนึง มีสุกี้ตี๋น้อยร่วม 1,500 อีกคนร่วมพันกล่อง ที่เหลือก็เป็นของอาจารย์ ก็จัดอย่างดีเลยพื่อให้เขากินได้นานที่สุด ไข่ต้ม ผัดซีอิ้ว มาม่า 2 ห่อ ปลากระป๋องก็ใส่ไปในถุง เงินตัวเองด้วยนะประเด็น มีเพื่อนๆ ช่วยกันๆ กัน อย่างขวัญ อุษามณี, ดร.มัลลิกา
เมียอาจารย์ใช่มั้ย ขวัญ อุษามณี?
อ.เบียร์ : ไม่ใช่เมีย อีบ้า (หัวเราะ) พี่น้องๆ
เห็นเขาพูดกันเยอะแยะ?
อ.เบียร์ : นี่มึงหูเบานะเนี่ย แล้วก็เอาข้าวไปช่วย ทำไป วันนี้พยายามจะเข้าไป วันนี้มดดำก็ช่วย 500 กล่อง วันพุธมดดำก็จะช่วยอีก 500 กล่อง ตอนนี้มีหลายแบรนด์หลายขนมช่วยเติม เอาอะไรมาให้อาจารย์ เราพยายามเปิดโรงครัวตั้งกระทะ 10 กว่าใบ ตั้งที่หน้าเคหะร่มเกล้าด้วย ไปผัดเลย เมื่อคืนเอาไปทิ้งไว้เพื่อเตรียมอาหาร 3 พันกล่อง มีสุกี้ตี๋น้อยด้วย มียันฮี เอาน้ำมาให้หลายพันขวด ตอนนี้มีหน่วยงานที่มาร่วมกับอาจารย์ อาจารย์ก็ลงเรือ มีคนเหมารถหกล้อให้อาจารย์สองคัน ก็สลับเข้าสลับออก
8 พันกว่าก็ไม่พอ?
อ.เบียร์ : ไม่พอ อยู่กันเป็นแสน
ดำ : ตอนนี้ป่อเต็กตึ๊งเปิดโรงทานแล้ว ทำอยู่บนรถหกล้อของมูลนิธิ แล้วทำอยู่ที่ศาลเจ้า ทำกันเอง ทำแพ็กแล้วส่งเลย ร่มเกล้าคนอยู่เยอะ แฟลตคลองจั่นก็เยอะ
อ.เบียร์ : มันทะลุกันหมด ไปกลางคืนก็มืด ขยะเยอะ บางทีน้ำสูงกว่ารั้วมองไม่เห็น เรือไปกระแทกรั้วก็มี ไปติดต้นเข็มที่เป็นรั้ว พายไปไม่ไป เครื่องก็เสียอีก มีสูงกว่านี้คือคอนะ ประชาชนแบกออกมา ต้องยกขึ้นหัว เกือบหลังคารถ
อ.เสรี : ภาพรถจม มันชี้ปัจจัยว่าการดำเนินการล้มเหลว
ดำ : วันที่ 25 ประชาชนออก แต่ออกไม่พ้น เพราะรถเล็ก น้ำขึ้นตลอด ตอนแรกเข้าไปได้ ตอนกลับเข้าไปใหม่ไม่ได้
ลำบากตรงที่บางจุดต้องตัดไฟ เพราะน้ำท่วม น้ำประปาไม่มีใช้ น้ำกินไม่มีกินอาหารไม่มีกิน?
ดำ : ถูกต้อง ซอย 24 เป็นปากซอย เข้าไปมีสะพานข้ามคลอง หลังสะพานข้ามคลองไปแล้วลึกเลย
อ.เบียร์ : บางคนบอกไม่ได้กินข้าวมา 2 วัน ทนไม่ไหว เข้ามาเอาข้าวแล้วไปเผื่อคนในแฟลต บางคนมาเอาข้าวใส่แพ ซึ่งอาจารย์ต้องขอบคุณทีมกู้ภัย พวกอาสาที่ช่วย อาจารย์ไปถึงเขาต้อนรับดีมาก อยากลงลำไหนบอก กระจายเขาไป อาจารย์เข้าไปคนเฮทั้งตึกเลยนะ เขาดูไลฟ์สดกันอยู่ ระหว่างดูไลฟ์สดต่างคนต่างพิมพ์ว่าตึกนี้ยังไม่มีใครมาเลย ไม่มีอาสาเข้ามาเลย ไม่มีข้าวแม้แต่ถุงเดียว มีเด็ก มีผู้ป่วยติดเตียง ช่วยประสานงานหน่อย อาจารย์ก็คอยอ่านคอมเมนต์
ดีลยังไงกับอาสา ในการเอาอาหารเอาน้ำไปให้ จะได้กระจาย?
บิว : ยกตัวอย่างเคหะร่มเกล้า แฟลตคลองจั่น ทางป่อเต็กตึ๊งตั้งเป็นศูนย์บัญชาการที่ศาลเจ้าป่อเต็กตึ๊ก แล้วตีแผนที่ว่าเราเข้าพื้นที่โซนไหน ได้รับอะไรบ้าง มีความเดือดร้อนอะไร มีอุปสรรคยังไง เข้าถึงไม่ถึง ทำให้เราเคลียร์พื้นที่ได้มากกว่า
ดำ : หน้างานมีแผนหน่วยงาน แต่ละมูลนิธิจะมีระบบของเขา แต่ละหัวเขาจะคุยกัน จะรู้เลยว่าตรงนี้จัดการแล้ว อย่างป่อเต็กตึ๊งอยู่ซอย 8 ร่วมกตัญญูซอย 5 มูลนิธิก็จ่ายงานให้พวกเขา มูลนิธิยกระดับร่วมมือทำงานกันทั้งหมด เขาไม่มีว่า ป่อเต็กตึ๊งรับงานเสร็จต้องไปเคสนั้น ต้องไปเคสนี้ ไม่ใช่ครับ ใครใกล้นำทีมเรือเข้าไปก่อน ประชาชนต้องเป็นหลักก่อน พอเกิดภัยพิบัติทุกอย่างทุกองค์กรทุกมูลนิธิต้องช่วยกัน
เรียกภัยพิบัติได้หรือยัง?
อ.เสรี : แน่นอนครับ เกิดแล้ว ส่งผลกระทบต่อสังคม ชุมชน สิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ มันเข้านิยามหมด แล้วหน่วยงานราชการไปไหน
ดำ : อันนี้ผมไม่รู้
อ.เสรี : จริงๆ พวกเราเสียภาษีนะ
ดำ : ป่อเต็กตึ๊งมีภัยพิบัติปุ๊บต้องออกเลย หน่วยงานราชการเราไม่ได้พูดถึง เราประสานอยู่ก็มี กรมป้องกันบรรเทาสาธารณภัย ศภ.กทม. ศูนย์เอราวัณ มันมีแต่ละขาของมันครับท่าน จริงๆ หลังบ้านคุยกันหมดครับท่าน เพียงแต่ว่าเขาอาจไปในนามเสื้อผ้าธรรมดาก็ได้ ผมเจอศภ.กทม.ที่ร่มเกล้า เรารู้จักกัน จริงๆ มีหลายหน่วยที่ทำ แต่บางครั้งอาจไม่ได้ออกสื่อ
อ.เบียร์ : เจอเป็นบุคคลดีกว่า แต่ความช่วยเหลือไม่ได้เข้ามา อาจารย์ก็เจอสส. สก. สจ.มาแนะนำตัว บอกดูแลเขตนี้ มี แต่มันมายืนดูไง เหมือนมายืนดูสถานการณ์ แต่ไม่เห็นความช่วยเหลือเข้ามาไงประเด็น กองอำนวยการของรัฐอยู่ตรงไหน กรณีลำเลียงคนป่วย เขาประสานกันหมด แล้วอยู่กันยันสว่าง มีผลัดใหม่เข้ามา เมื่อวานตีห้าก็ยังมีเรือลำเลียงผู้ป่วยเคสแดงออกมา มีคนค่อยๆ ถอนกำลังออกไป ตีห้าก็มีทีมใหม่ทยอยเข้า อาหารเท่าที่อาจารย์เห็นเลย อาจารย์ลงปุ๊บ ต่างคนต่างไปก่อนเลย เพราะมันหิว บางทีก็ไปซ้ำ บางตึกก็ไม่ได้ไปเลย บางตึกเข้าไม่ถึง วันแรกๆ ไม่มีทางได้ทุกตึก มันสะเปะสะปะ เอาเข้าลงปุ๊บไปเลย เริ่มคุยกันว่าตรงนี้ยังไม่ได้ไปนะ ไปหน่อย แต่คนมาใหม่ไม่ได้ประสานกับสองคนนี้ ไปซ้ำก็มี มันเลยมีซ้ำมีจุดที่ไม่ได้ไป
อ.เสรี : ที่ถามถึงหน่วยงานเพราะว่าจะสามารถบูรณาการได้ว่าหน่วยนี้ปักธง จะได้ชัด มูลนิธิทุกมูลนิธิมีการประสานกันโดยมีเจ้าภาพ
ดำ : มูลนิธิเขามีเฮดแต่ละเฮดของเขาอยู่แล้วครับ
อ.เบียร์ : หน่วยงานรัฐต้องเป็นเฮด แล้วอาสาไปช่วย ตอนนี้อาสาเป็นเฮด ทำเองทุกอย่าง แล้วกูจะจ่ายภาษีเพื่อ อีฉิxหาย เราจ่ายภาษีแต่ต้องมานั่งบริหารจัดการเอง มันไม่มีอะไรเลย หน่วยงานรัฐมาขอความร่วมมืออาจารย์ หรือซื้อวัตถุมาให้ กูเกณฑ์คนได้ ไม่มีแม่ครัวช่วยหน่อยได้มั้ย ตอนนี้ประชาชนขอความร่วมมือรัฐ มึงออกมาเถอะ ช่วยกูหน่อยเถอะ ทำห่xอะไรกันอยู่ในตึกเขาร้องแบบนี้จริงๆ ว่าหน่วยงานรัฐไปไหนหมด ถ้าไปเห็นบรรยากาศตอนกลางคืน อาจารย์ให้ได้ตึกละ 50 60 กล่องเพื่อกระจายไปหลายตึก ไม่พอ หิว มีอีกมั้ย อยากได้น้ำเปล่ามาก ไม่มีเลย บางคนยืนแบบ หมดจริงๆ เหรอ บางตึกมีทุกชั้น ร้องขอชีวิต แล้วปิดไฟหมดแล้ว ต้มน้ำกินมาม่าก็ไม่ได้ เขาขับถ่ายใส่ถุงพลาสติก เราทำอะไรไม่ได้ เพราะเราตามอาสา อาสาพาเราไป เขาตะโกนบอกเราอย่าเพิ่งไป แต่เราบอกรอก่อน เดี๋ยวกูไป รับปากไปก่อน กลับออกมาแล้วรอข้าวชุดใหม่กลับเข้าไป ก็รอหลายชม.กว่าจะเข้าไปได้
สถานการณ์นี้จะอยู่อีกนานแค่ไหน?
อ.เสรี : ถ้ากทม.ลำพังทำ 7 วันเสร็จ แต่ถ้าอาศัยภาคเอกชนทั้งหลายทั้งปวงร่วมมือกัน มันจะเร็วกว่านี้ เจ้าภาพเฮดสำคัญมาก บูรณาการทุกความช่วยเหลือ
น้ำจะอยู่แบบนี้สัปดาห์นึงเหรอ?
อ.เสรี : ใช่ครับ
อ.ศศินว่าไง?
อ.ศศิน : ผมไม่ทราบเรื่องนี้ ผมเป็นนักดูวินดี้ ไม่มีความรู้เรื่องนี้ รู้เฉพาะน้ำท่วมมาจากภาคกลาง มาแค่ไหน ผมเป็นนักธรณีวิทยา ผมไปนั่งดู แต่กรุงเทพฯ มันคอมเพล็กซ์ ตรงนี้สูง ตรงนี้ต่ำ ตรงนี้มีท่อ ปัจจัยไม่เหมือนกัน แต่ละพื้นที่ไม่เหมือนกัน มันแล้วแต่ นอกจากปัจจัยน้ำหนุนไม่หนุน มีท่อ มีอะไรต่อมิอะไรเยอะแยะ มันซับซ้อนในเมืองใหญ่นะ สำนักงานเขตต้องออกมาจัดการ เขาถึงมีท้องถิ่นไว้จัดการแบบนี้ไง คุณต้องรู้ว่าอุปสรรคระบายน้ำอยู่ตรงไหน ไปสัมพันธ์กับระบบใหญ่ของกทม. พอเรื่องระบายน้ำ เขตต้องถูกอำนวยความสะดวกจากรัฐบาลให้มาช่วย แต่มีนิดนึงนะ แยกคำว่าเฝ้าระวังกับเตรียมรับสถานการณ์ออกยัง ถ้าเตรียมรับสถานการณ์ เรายังมีน้ำ มีอาหาร นึกออกมั้ย แต่ถ้าเฝ้าระวัง คุณจะไม่มีน้ำ ไม่มีอาหาร
คำว่าเฝ้าระวัง คือการเตรียมการได้มั้ย?
อ.ศศิน : คนฟังแล้วต้องการอย่างเดียวว่าจะให้ฉันทำอะไรเดี๋ยวนี้ ซึ่งมันไม่ใช่หน้าที่อุตุฯ เป็นหน้าที่ปภ.กับสทนช. แล้วพูดถึงมหาดไทยด้วยนะ พูดถึงผู้ว่าฯ กับองคาพยพอื่นด้วยนะ
อ.เสรี : การเฝ้าระวังครอบคลุมการเตรียมปัจจัยต่างๆ อยู่แล้ว หมายถึงหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องไปเตรียมศูนย์อพยพอยู่นี่ ต้องเตรียมเสบียงอยู่แล้ว
อ.ศศิน : อ.เสรีไม่ผิดหรอก แต่ว่ามีใครเตรียมบ้าง ถ้าให้เฝ้าระวัง มันมีปัญหาเรื่องการสื่อสารไง ถ้าให้เตรียมรับ ผมไปตุนของแล้วนะ ซึ่งมันก็ไม่ดี แต่ผมก็ต้องตุนของของผมไว้แล้ว
เข้าใจที่อ.ศศินพูดอย่างนึง ในอดีตได้ยินคำว่าเฝ้าระวัง แต่บางครั้งมันไม่ได้เกิดอะไรจริงๆ?
อ.ศศิน : ภาครัฐเขาคิดถึงอะไรรู้มั้ย ใจเขามีแต่เรื่องอพยพ เขากลัวน้ำ แต่คนไทยไม่ได้กลัวน้ำ เขากลัวไม่มีกิน กลัวคนเจ็บคนป่วย ถ้าไฟไหม้กลัว แต่มายด์เซ็ตของรัฐ ท่วมหรือยังประกาศอพยพ นั่นมันเป็นภัยพิบัติของเมืองนอก แต่น้ำท่วมกับบ้านผมอยุธยา ผมไม่อพยพ ผมจะอยู่บ้านผม แต่ให้บอกผมจะเตรียมตัวซื้อเรือ เตรียมโน่นเตรียมนี่ ผมไม่อพยพ ผมจะอยู่บ้าน ผมยืนยัน แต่ถ้าไฟไหม้ ดินถล่ม ผมอพยพ แต่ถ้าน้ำท่วมไม่ แต่ผมจะอพยพ แม่ผม พ่อผม หมาผม ที่ช่วยตัวเองไม่ได้ ซึ่งผมต้องการเวลาสองสามวัน หรืออย่างน้อย 12 ชม.
ซึ่งมันรู้ก่อนได้?
อ.ศศิน : ได้ ไปเก้อก็ไม่เป็นไร แต่นานๆ ที อย่าบ่อย ไปเก้อก็ดี ไม่เกิดก็ดีไง
