ในช่วงกล่าวคำอาลัยก่อนพิธีฌาปนกิจ “เร แม๊คโดแนลด์”หนึ่งในเพื่อนแท้ “ชาคริต แย้มนาม”เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่อยู่ชั้น ป.1 และผูกพันกันยาวนานมามากกว่า 40 ปี และส่งต่อความสัมพันธ์นี้ให้กับลูกๆ คือ “โพธิ์” และ “มิก้า”ที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เกิด ชาคริตกลั้นน้ำตากล่าวคำอาลัยเพื่อนรักที่เป็นเหมือนครอบครัวเดียวกันในวันที่ต้องจากกันว่า….
“ตั้งแต่จำความได้ ผมก็มีเขาอยู่ในชีวิตมาโดยตลอด เราสองคนโตมาด้วยกัน ไปไหนก็ไปด้วยกัน จนหลายๆ คนบอกว่า เด็กสองคนนี้มันเป็นพี่น้องกันหรือเปล่า ใช่ เรเหมือนพ่อ ส่วนผมก็เหมือนแม่ เรามีกันและกันมาตลอดทั้งชีวิต ไม่ว่าจะสมหวังหรือทุกข์ เราก็อยู่ด้วยกันมาโดยตลอด
มีทั้งช่วงชีวิตที่รักกัน ทะเลาะกัน ตีกัน แล้วเราก็กลับมาคืนดีกัน มีทั้งเสียงหัวเราะ มีทั้งน้ำตา กลุ่มเพื่อนในโรงเรียนยังเคยมีพูดกันเล่น ๆ ว่านี่เราเพื่อนน้อยจังวะ สงสัยเราไม่คบใครหรือไม่มีใครคบ แต่ว่าไม่จริงนะครับ เพราะตลอดการเดินทางของชีวิตของพวกเราได้สะสมมิตรภาพและเพื่อนแท้
ขอบคุณทุกคนจริง ๆ ที่อยู่เคียงข้าง ผมเชื่อว่าทุกคนจะมีเรในเวอร์ชันของตัวเอง และมีสิ่งที่ทุกคนจะสัมผัสได้ในสิ่งที่เขาทำมาตลอดชีวิต เวลาที่เราอยู่ใกล้ๆ เร มันคือความสบายใจ การที่เราได้เป็นตัวของตัวเอง เรเหมือนมีพลังพิเศษอะไรบางอย่าง เขาทำให้เรายิ้ม ทำให้เราหัวเราะได้ ทำให้เรามีความสุข
สำหรับผมกับการที่โตมากับเขาในเวลา 40 กว่าปี เราต่างมีครอบครัวอาจจะได้เจอกันบ้างนาน ๆ ครั้ง แต่ทุกครั้งที่เจอกันก็เหมือนกับได้เจอกันทุกวัน ไม่เหมือนรู้สึกว่าเราห่าง เวลาที่อยู่ด้วยกันเราจะกลับไปเป็นเด็กที่มีเสียงหัวเราะ พูดคุยกันเรื่องไร้สาระ ผมเชื่อว่าเรไม่ได้มีความรู้สึกแบบนี้กับผมแค่คนเดียว ถ้าเราได้รู้จักกันในฐานะเพื่อน พี่ น้อง หรือเพื่อนร่วมงาน เขาสามารถทำให้พวกเรามีความสุขที่ดีได้เสมอ
โดยเฉพาะบทบาทของความเป็นพ่อ ไปใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและมีภรรยา เจอคนหลายรูปแบบจากการที่เขาเดินทางไปรอบโลก หาประสบการณ์อยู่เสมอ เขากลับมีความรู้สึกอยากอยู่ใกล้ๆ กับครอบครัวมากขึ้น อยากลึกซึ้งถึงความเป็นไทยมากขึ้น
เพื่อนผมเป็นพ่อสไตล์ที่มีพลังเยอะมาก เวลาที่เขาเล่นกับมิก้า ไม่ใช่ว่าเรเหนื่อยแล้วมาบอกว่า มิก้าพอเถอะลูก พ่อเหนื่อยแล้ว แต่เป็นมิก้าต่างหากที่เหนื่อยก่อน เขามีความตั้งใจให้ น้องมิก้า เติบโตมาเป็นคนที่ดี เป็นเด็กที่มีสัมมาคารวะ เขาได้วางแผนไว้หลายอย่างให้กับครอบครัว
สิ่งที่เขาทำและเราไม่คาดคิดไว้นั่นก็คือการปลูกต้นไม้ไว้ให้ลูก เขาปลูกต้นสักไว้ให้ลูกเพราะคิดว่าวันหนึ่งจะมีค่า จะงอกเงย และเป็นประโยชน์ต่อมิก้าในวันข้างหน้า เรได้วางแผนทุกอย่างไว้แล้ว เขาอยากมอบสิ่งที่ดีที่สุดไว้ให้กับครอบครัวของเขา ไว้กับลูกชายคนเดียวของเขา และนี่คืออีกหนึ่งมุมเล็ก ๆ ที่สามารถบอกเราได้ถึงผู้ชายคนนี้ ที่ชื่อว่า เร แม๊คโดแนลด์”
