น้ำตาไหลกันทั้งประเทศ หลังจากที่ “เมล บี” กดปุ่มทอง (โกลเด้น บัซเซอร์) ส่ง “เนเน่ รอยัล” รัตติกานต์ อำลอย มือกีตาร์และนักร้องสาววัยเพียง 16 ปี จากจังหวัดภูเก็ต เข้ารอบชิงในวันที่ 22 ก.ย. ทันทีโดยไม่ต้องรอผลโหวตในรายการระดับโลก America’s Got Talent กลายเป็นซีนประวัติศาสตร์ ที่ทำแฟนๆ ชาวไทยขนลุกไปตามๆ กัน
สำหรับเพลง “Black Hole Sun” ของวง Soundgarden ที่เนเน่หยิบมาโชว์บนเวที America’s Got Talent จนคว้าใจกรรมการและผู้ชมจากทั่วโลกนั้น แต่งโดยนักร้องนำ คริส คอร์เนลล์ (Chris Cornell) แนวเพลง กรันจ์ (Grunge) และอัลเทอร์เนทีฟร็อก เพลงดังกล่าวขึ้นสู่อันดับ 1 บนชาร์ต Billboard Album Rock Tracks นานถึง 7 สัปดาห์ และกลายเป็นเพลงประจำวงที่โด่งดังไปทั่วโลก ปัจจุบันมียอดวิว 329 ล้านวิว
Black Hole Sun ขึ้นชื่อว่ามีโครงสร้างดนตรีที่ประณีต ลึกซึ้ง และมีความท้าทายสูงมากทั้งในส่วนของการร้องและการเล่นกีตาร์ โดยผู้เชี่ยวชาญเผยว่าความยากของการร้องเพลงนี้ อยู่ที่ระดับ 9/10 อีกทั้งเสียงของ คริส คอร์เนลล์ คือหนึ่งในเสียงร้องที่เลียนแบบได้ยากที่สุดในวงการร็อก ความท้าทายหลักประกอบด้วย ช่วงเสียงที่กว้างมาก เพลงนี้ใช้ช่วงเสียงตั้งแต่นุ่มลึกในท่อนเนื้อร้อง ไปจนถึงการแผดเสียงพลังสูงในท่อนฮุกและท่อนปลายเพลง
การควบคุมน้ำเสียง ท่อน Verse ต้องร้องด้วยน้ำเสียงที่ล่องลอย นุ่มนวล และมีหลบเสียง แต่ท่อน Hook ต้องเปลี่ยนเป็นเสียงทรงพลังที่มี Grit
ตัวโน้ตที่ปีนสูง ในท่อนท้ายเพลง Cornell แผดเสียงโน้ตสูงปรี๊ดอย่างต่อเนื่อง พร้อมการลากเสียงยาวที่ต้องใช้การควบคุมลมหายใจระดับมืออาชีพ
ขณะที่ความยากของการเล่นกีตาร์ อยู่ที่ 7.5/10 แม้จะไม่ใช่เพลงที่ต้องปั่นสปีดเร็ว แต่มีความซับซ้อนในเรื่องทฤษฎีและการวางนิ้วเพลงนี้ใช้การตั้งสายแบบ Drop D (D-A-D-G-B-E) ซึ่งช่วยให้ได้เสียงเบสที่ทุ้มต่ำและแน่นตามสไตล์ Grunge
คอร์ดที่แปลกตา Kim Thayil (มือกีตาร์) และ คอร์เนลล์ ใช้คอร์ดโครงสร้างแปลกๆ เช่น คอร์ด Diminished, Major 7th และ Suspended เพื่อสร้างบรรยากาศหม่นหมอง มืดมน (Psychedelic/Grunge) การจับคอร์ดบางท่อนต้องถ่างนิ้วและวางรูปมือที่ไม่คุ้นเคย
เสียงกีตาร์ในท่อน Verse มีมิติหมุนล่องลอยจากการใช้ตู้ลำโพง Leslie หรือเอฟเฟกต์ Chorus/Flanger จังหวะการเกา (Arpeggio) ต้องนิ่งและแกว่งอย่างมีมิติ
แต่หากต้องทำทั้งสองอย่างพร้อมกัน แบบที่ คริส คอร์เนลล์ ทำบนเวที ถือเป็นระดับ มหาโหด เพราะ จังหวะที่ไม่ตรงกัน จังหวะการเกากีตาร์และรูปคอร์ดในท่อน Verse มีสัดส่วนโน้ตที่แยกประสาทกับไลน์ร้องโดยสิ้นเชิง ต้องอาศัยการฝึกซ้อมจนเกิดเป็นความชำนาญขั้นสูง
หากแยกเล่นเฉพาะกีตาร์ มือกีตาร์ระดับปานกลางสามารถฝึกตามได้ไม่ยากเกินไป แต่หากต้องการ “ร้องให้ถึงโน้ตและอารมณ์” หรือ “ร้องไปด้วยเล่นไปด้วย” เพลงนี้คือหนึ่งในบททดสอบที่หินที่สุดเพลงหนึ่งของดนตรีร็อกยุค 90s
