“แน็ก ชาลี” เปิดใจครั้งแรกคดีโจรขึ้นบ้าน 9 เดือนไม่คืบ ของสะสม 50 ล้านไม่เสียดาย ขอคืนแค่ปืนโบราณ 65 กระบอก ได้คืนมาแค่ 1 กระบอก ช็อกซ้ำเจอคนมีสีโทร.บอกผู้ใหญ่สั่งให้หยุดตามเรื่อง
ออกมาเปิดใจเต็มๆ เป็นครั้งแรก ในรายการของ “พุทธ อภิวรรณ” ที่ออกตัวช่วยตามเรื่องโจรขึ้นบ้านขโมยของสะสมมีคุณค่าทางจิตใจ ของ “แน็ก ชาลี ไตรรัตน์” ไปซะเกลี้ยง เรื่องผ่านมา 9 เดือนแต่ทุกอย่างยังเงียบ โดยแน็ก ชาลี ได้เปิดใจเล่าให้ฟังเต็มๆ ถึงเรื่องนี้
-เหตุเกิดประมาณ 23 พ.ค.68 คุณแม่บอกว่าคนแถวบ้านแจ้งว่าประตูบ้านตกรางครึ่งนึง ประตูบ้านยาว 7 เมตร สูง 3 เมตร ก็เข้าใจว่าน่าจะรีบขนย้ายของ คิดว่าโดนขโมยขึ้น แต่วันนั้นมีงานต้องถ่ายแต่เช้า ไม่มีเวลาไปดู คิดว่าน่าจะเรียบร้อยไปทั้งหลัง เลิกงานเที่ยงคืนก็ขับรถเข้าไป
-เอากระเป๋าเดินทางใหญ่ๆ ไปสองอัน ต้องการไปขนอาวุธปืนที่มีใบถูกต้องทุกอย่าง ที่ผ่านมาหลายคนไม่เข้าใจ ทำไมไม่เอาปืนมาเก็บบ้านที่เราอยู่ ผมชอบสะสมปืน แต่ไม่ชอบเอามาอวด ใครที่ติดตามจะไม่ทราบว่าผมมีครอบครองอาวุธปืนเยอะ เป็นปืนเก่าโบราณ ขนาดเล็ก และไวโอลินเก่า รถเป็นร้อยคัน แต่ไม่เคยถ่ายอวดใคร
-ปืนขนย้ายไม่ได้ หลายคนด่าเยอะมากในอินเตอร์เน็ต ว่าทำไมไม่ย้ายปืนมาบ้านที่อยู่ปัจจุบัน ปืนมีกฎหมายชัดเจน ห้ามเคลื่อนย้าย เราดันรักษากฎหมาย โดนด่ามาตลอด 7 ปี ไม่รู้จะอธิบายยังไงให้เข้าใจ เราเก็บไว้ตามทะเบียนบ้าน บ้านผมมีรั้วสูง 3 เมตร มีกล้อง มีตู้เซฟตู้ใหญ่ เก็บอย่างดี เก็บปืนของผมอย่างดี ไม่เคยแม้แต่ถ่ายรูปอวดใคร ไม่เคยอยากให้ใครได้รู้ เราเก็บเพื่อการกีฬา เพื่อการสะสมระยะยาว เก็บในตู้เซฟที่อยู่ในบ้านอีกที
-อย่ามองว่าผมผิดเลย ต้องโทษขโมยก่อน ต้องเรียนรู้สั่งสอนกันใหม่ คุณต้องโทษโจรที่เข้าไปขโมยของคนอื่นก่อน
-คืนนั้นเราเข้าไปที่บ้าน เราเห็นตู้โชว์กีต้าร์ที่มีของสะสมที่มีค่าอยู่ในนั้น เห็นแล้วตู้เปิด กระจกถูกทุบ ของเละเลย สิ่งที่แอบคิดในใจนิดนึง ขออย่าเจาะเซฟสำเร็จเลยแล้วกัน เราห่วงอาวุธปืน ของอื่นไม่เสียดายเลย ห่วงปืนนี่แหละ ลุ้นว่าชั้น 3 จะถูกเจาะไปหรือเปล่า
-ตลอด 1 ปี ผมไม่ได้เงียบ แต่คนมองว่าผมโกหก ติดตลก พูดเล่น ใครจะมีเป็นร้อยกระบอก ใครจะมีรถเป็นร้อยคัน ใครจะมีกีต้าร์หลายร้อยตัว ผมนี่แหละมีหลายร้อยตัว ที่ชอบที่สุดคือสะสมไวโอลีน หลายร้อยตัวมาก ไม่เคยเอาออกมาโชว์
-แจ้งความตั้งแต่คืนแรกที่ทราบเรื่อง ตร.มากันเยอะมาก ด้วยภาพลักษณ์ของเราเหมือนคนติดเล่น ติดตลก เราไม่เคยให้ใครได้เห็นของสะสมมาก่อน เลยมีแต่ข่าวว่าตอแหล ขี้โม้
-ปืนมันเป็นอะไรที่อันตราย ของอย่างอื่นหลักแสนหลักล้านไม่ต้องการคืน กระเป๋าแบรนด์เนมใบเป็นแสนเป็นล้านไม่เอาคืน ไวโอลีนตัวแพงไม่เอาคืน แต่ปืนใครเอามาคืนผมไม่เอาเรื่อง
-ผมมีสัจจะคุยกับเจ้าของเก่า ลูกเขาตั้งใจมาก เอาปืนมรดก คุณพ่อคุณแม่เขาเสียชีวิต ก็เอามาขาย ผมชอบสะสมปืนโบราณเล็กๆ สะสมเก็บใส่เซฟถูกต้อง ถ่ายรูปส่งให้นายที่กรมที่ออกใบปืนให้เราด้วย ว่าเราไม่ได้วางเกลื่อนกลาดเละเทะ ผมเก็บในห้องถูกต้อง
-ปืนหนึ่งกระบอก ราคา 2 แสน 4 แสน แต่คุณค่าทางจิตใจเยอะมาก ไวโอลีน ตัวละ 2 แสน 9 แสน ผมไม่เสียดาย เพราะไม่ได้มีคุณค่าทางใจ เป็นแค่ของเก่าเฉยๆ ปืนเหมือนเก็บมาอย่างดี ไม่เคยยิงแม้แต่นัดเดียว อายุ 100 ปีก็เก็บไว้อย่างดี เผื่อให้คนเก็บในรุ่นต่อไป
-ผมไม่รู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา เราไม่ทำให้เป็นใหญ่โต ถ้าคนอื่นเขามีช่องทางการพูด เขาน่าจะไลฟ์สดตั้งแต่โจรอยู่ตรงหน้า ป่านนี้คงดีกว่านี้ แต่ผมดันไม่ชอบมีปัญหากับใคร แต่ทุกวันนี้ยังถูกว่าคนไม่ดี คนเลว ขี้โม้อยู่เลย ไม่รู้จะอธิบายยังไง
-อ้น (หนึ่งในโจร) กับตร.เขารู้จักกันอยู่แล้ว การคุยกันที่เราเห็น เขารู้จักกันอยู่แล้ว ผมคุยทั้งตร.และอ้น ว่าผมต้องการแค่ปืนคืน ไม่เอาเรื่องด้วยนะ ผมเห็นว่าอ้นมีลูก 4 คน ทั้งที่คนขโมยของผมหลายสิบล้าน เขามีลูกสี่ห้าคน เคยมีเมีย เมียเขาเสียชีวิต ผมเป็นคนให้ข้าว ให้ของกิน ให้เงิน ช่วงนี้ผมดูเครียดเพราะมีหลายเรื่องสะสมมาก ไม่ว่าจะเรื่องครอบครัว ผมเคยมีเด็กๆ ที่อยู่ใกล้ตัว แต่ถูกทำข่าวว่าไม่เคยให้อะไรเลยแม้แต่บาทเดียว เป็นคนขี้งก
-อ้นเป็นคนที่ขี่ซาเล้งเก็บของเก่า ขอพักหน้าบ้านเรื่อยๆ วันที่รู้ว่าเขาเป็นคนขโมยของ ก็ให้ตร.ช่วยจัดการไปตามระบบแล้วกัน
- พอรู้ว่าเป็นอ้นกับตี๋ (ขโมยอีกคน) ที่ขโมย สิ่งที่ต้องการ คือผมต้องการปืนผมคืน เขาโยนกันไปโยนกันมา บ้านผมแอร์ยังหายไปเลย 6 ตัว ถอดยันคอยล์ร้อย คอยล์เย็นไปขาย ปั๊มน้ำดีๆ ถอดหมด ก๊อกน้ำ หัวฝักบัว หัวฉีดก้น คิดว่าโจรน่าจะแบ่งกัน
-เราใช้คำว่าของเป็นพันชิ้น แต่มันน้อยไปด้วย ผมสะสมหนึ่งอย่างก็เป็นร้อยชิ้นแล้ว ลำโพงอย่างเดียวเป็นร้อยตัว บ้านนั้นเป็นบ้านที่เราสะสมของ แบบนึงสะสมเป็นร้อยชิ้น ปืนก็ร้อยกระบอกแล้ว มันขโมยทุกอย่างไปเลย
-ผมไม่ได้อยู่บ้านหลังนั้นจริงๆ ปีนึง เนื่องจากไฟไหม้ แต่ก็ยังเข้าไปเช็กตลอด คุณค่าทางจิตใจคือเวลาทำงานเหนื่อยมากๆ จะขับรถไปที่บ้านโน้น เอาปืนมาถูมาจับ แล้วก็เก็บเอาไว้อย่างดี ก่อนมาทำงานที่คู้บอน ไม่ได้เป็นอะไรที่โอเวอร์นะ เบ็ดตกปลามีเป็นร้อย ปืนก็ 100 ไวโอลีนก็หลายร้อย กีต้าร์ และเครื่องสายอีกมากมาย เชลโล ดับเบิ้ลเบส วิโอล่า ไวโอลีน ฟรุ๊ตตั้งแต่ยุคไหน มีครบหมดเลย
-เซ็ตแรกที่ตร.จับได้ มันใช้รถใหญ่ รถกระบะตู้ทึบเข้ามาเป็นสิบรอบ ขนของผมเยอะมาก เพราะของเป็นพันชิ้น วันนั้นของกลางที่ยึดคือรถที่โจรใช้ขโมยของตี๋กับอ้นที่ขับมาขโมยของบ้านผม
-อ้นพูดไม่หมด ยังให้โอกาสเลยนะ คุณไม่ติดคุกคือโชคดีแค่ไหนแล้ว ตกลงกันนะว่าไปตามปืนคืนมา ยังขอเงินผมอยู่เลย
-ผมไม่เคยพูดเรื่องนี้ คนรอบตัวยังไม่รู้ เพราะมันดูโง่ ผมชอบโดนด่าโง่ ดีกว่าโดนด่าว่าเลว โจรขโมยของไปหมดตัว 40-50 ล้าน มันยังมาขอเงินผม ผมก็ยังให้มันอยู่เลย พูดไปก็อายคน แต่ไม่เป็นไร มันมีลูกๆ
-อ้นใช้ซาเล้งมาขโมยก่อน คนแถวบ้านก็ขอซื้อกันเลย คนต้องรู้กันอยู่แล้ว คนได้ไปคือน้อย (โจร) เป็นคนช่วยแบกกระบอกปืนไปไว้ใต้บ้านอ้น อาร์ต (โจร) เป็นคนสั่ง เซ็ตแรกที่จับ มีอ้นกับตี๋ก่อน อาร์ตยังไม่ได้จับในรอบแรก ตร.บอกเดี๋ยวตามให้
-อยู่วงการปืนเกิน 20 ปี ปืนเป็นสิ่งของที่ตามง่ายที่สุด เงินทองไม่สนใจ เงินมีปึกนึง 10 ล้าน หายก็ไม่ต้องไปหาหรอก แต่ปืนถ้าไม่ได้โง่ขนาดนั้น มันตามได้ง่ายมาก แค่ถามว่าเอาปืนไปให้ใคร ตามไปหาคนนั้นก็ได้คืนแล้ว
-คนมีสีไหม ก็ไม่ทราบจริงๆ ที่อดทนไม่พูดอะไร เพราะไม่อยากมีปัญหากับใคร
-ที่ได้นั่งคุยกัน คนร่วมกระบวนการคือ อ้น-ตี๋-คนแก่คนนึง - อาร์ต - น้อย เขาจับแยกมาคุย
-อ้นบอกว่าเดินเข้ามาในบ้านไม่ค่อยเหลือของแล้ว ได้ปืนไปกระบอกนึง มีปืนห่อผ้ากระบอกนึงตกอยู่ ได้กีต้าร์ไปหลายตัว แต่เขาก็ปฏิเสธไปเรื่อยแหละ ตอนหลังบอกว่าเอาปืนไปขายที่ปากเกร็ด ผมบอกให้เอามาคืนผมนะ ตามหลักคุณต้องติดคุกนะ
-เราตามทุกวันเลย ว่าผลลายนิ้วมือออกมาหรือยัง เพราะมันชัดมากๆ ตร.ก็จะบอกตลอดว่ายังครับ ผ่านไปเดือนกว่า จบไปด้วยการที่วันนั้นผมไม่ไหว ผมออกไปจับโจรกันเอง เราล่อซื้อก่อน ผมเปิดไปมาร์เก็ตเพลส เจอไวโอลีนเราขายเป็นร้อยตัวเลย เราจำได้เพราะขายโซนโชคชัย 4 ไม่มีใครอยู่ดีๆ ปล่อยไวโอลีนพร้อมกัน 20 ตัว หรือปล่อยทีนึงเจ้านึง 10 ตัว ปล่อยเปียโนผมด้วย อยู่ดีๆ ปล่อยเชลโล่ ปล่อยกีต้าร์มือซ้าย
-เราก็ให้เอฟซีไปถามว่าขายอยู่ที่ไหน เราก็ส่งลิงก์นี้ให้ตร.ดู แต่เขาไม่ได้สนใจอะไร ปล่อยผ่านไป ผมก็ตามตื๊อทุกวัน
-เราล่อซื้อกีต้าร์ให้ทีมงานหลอกถาม มันก็ง่ายนะที่เราจะจับคนนึงขโมยของ ถามไปเรื่อยๆ ว่ามีอันอื่นไหม ก็เหลือกีต้าร์ไม่มีราคา นัดซื้อครั้งแรกผมไม่ได้ไปด้วย
-เราชัวร์ว่าเป็นของเราแน่นอน ไปครั้งที่สอง เรารบกวนตร.ไปด้วย เพราะเราไม่มีสิทธิ์ไปรวบตัวเขา ให้เขาช่วยจับหน่อย เรารู้ตัวคนที่ขโมยของ ไปถึงก็จับ ไปถึงอพาร์ทเมนต์ ขึ้นไปห้องผู้ชายที่ชื่ออาร์ตที่เอาไป พอไปในห้องเราเจอเบ็ดตกปลา ของเราแน่นอน เขายืนกรานว่าไม่ใช่ เป็นของเขาเอง และลูกเขา แต่เราจำได้ว่าเป็นของเรา มีกีต้าร์ มีหมวกกันน็อกของเรา
-ด้วยเรื่องนึงที่ยุ่งยาก เวลาเราจะไปยืนยันของเรา เราต้องมีรูปถ่าย ซึ่งกีต้าร์ผมเป็นร้อยตัว ผมไม่เคยถ่ายรูป มีปืนที่ผมถ่ายรูปเก็บไว้บ้าง ส่วนไวโอลีนเป็นใบเซอร์เก็บไว้ใต้เครื่อง ที่ผมมั่นใจอีกอันคือซองปืนที่เจอในห้องนอนเขาเลย ซองปืนเราเลยนั่นแหละ แต่เขาบอกไม่ใช่ เป็นซองเอกสารคุณยายเขา
-ตร.บอกให้ลองพยายามพาไปที่บ้านของอาร์ต พอย้ายไปบ้านอาร์ตที่โชคชัย4 อยู่ตรงซอย 19 ตรงข้ามบ้านผมเลย บ้านผมอยู่ซอยกองปราบ มีของผมอยู่เกือบหลายๆ หลัง หลังแรกของอาร์ต ผมเห็นผ้าม่านผมแล้ว มียายแก่ๆ นอนอยู่ พอเปิดผ้าม่าน เราเจอกีต้าร์ของเราเป็นสิบตัวกับไวโอลีน เป็นของที่น่าจะขายไม่ออก เพราะ 2-3 เดือนเขาทยอยขายไปแล้ว ที่สำคัญเจอผ้าปูที่นอน ลายเดียวกัน อาร์ตเคยเอาปืนผมไปลงขาย แล้วปืนผมตั้งอยู่บนผ้าปูที่นอนลายนั้น แต่เขาไม่ยอมรับอยู่ดี เข้าไปบ้านหลังที่สองก็เจอกล่องปืนพร้อมแม็กกาซีน
-เราคุยกับอาร์ต ผมบอกว่าผมขอแค่ปืนคืน แค่นั้นเลย ไม่เอาเรื่องด้วยนะ แค่ต้องการปืน 65 กระบอกของผมคืน เขาก็ซัดทอด ตอนนั้นอ้นถูกจับไปก่อน อาร์ตเลยโยนว่าอ้นเป็นคนเอาไปทั้งหมด
-ตอนนั้นก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เราไปจับคนชื่อน้อยด้วย มีบ้านที่เราเข้าไป มีแม็กกาซีนและกล่องปืนของเรา เราจะไม่ขยายผลเหรอ เพราะสิ่งที่ได้ฟังครั้งแรก คือคนนี้แก่แล้ว ดึกแล้วให้กลับไปเถอะ สาบานว่าได้ยินแบบนั้นจริงๆ
-น้อยบอกว่าช่วยขนกับอาร์ต เพราะ 65 กระบอกหนักจริงๆ น้อยเป็นต่างด้าว เขายอมรับว่าช่วยถือทุกอย่างมาไว้ที่บ้านอ้นก่อน น้อยพูดจริงๆ ว่ามีการแจ้งให้เคลียร์บ้านก่อน ก็เลยมีแค่เบ็ดตกปลา น้อยยอมรับว่าช่วย สิ่งที่ได้เป็นส่วนแบ่งคือคอยล์ร้อน คอยล์เย็น
-ตอนนั้นจบด้วยเขาบอกว่าอาร์ตเป็นคนดี จะเอาปืนกลับมาให้ด้วย แล้วก็แยกกลับไป ผมก็ถามว่าไม่กลัวเขาหนีเหรอ ไม่มีสิทธิ์ยึดโทรศัพท์เขาไว้เหรอ เราเจอคนขโมยของ แล้วมีของเราเต็มบ้าน ไม่รู้ว่าเราสามารถปล่อยเขาไปได้เลยเหรอ ด้วยความไม่ฉลาดของผม ผมเลยไม่รู้ว่าเป็นอย่างไร แต่ทำให้เราสบายใจด้วยการบอกว่าจะตามปืนกลับมาให้ ซึ่งจาก 65 กระบอก ได้คืนมาแค่กระบอกเดียว แล้วก็เงียบมา 9 เดือน
-ของที่ได้คืน คือได้ปืนกลับมากระบอกเดียว 950B ปืนที่ไม่มีราคา ไม่มีคุณค่าทางใจ เป็นปืนที่ไม่ได้เก่ามาก ส่วนอย่างอื่น มีเศษไวโอลีนเก่าๆ รวมๆ 20-30 ตัวมั้ง ที่เขาเจอเป็นของกลาง ผมก็ปล่อยทิ้งไปเลย ผมไม่ได้ต้องการ ผมต้องการปืน คิดว่าตอนนี้คงไปอยู่กับนักสะสม ส่วนอยู่กับตร.ไหม ผมไม่ทราบจริงๆ
-น่าจะเป็นครั้งแรกที่ไม่รักษาสัจจะ เพราะมันเหนื่อยจริงๆ ที่ต้องรับคำต่างๆ ใครโทร.มาหาบอกว่าไม่ต้องพูดเรื่องนี้ได้ไหม ผมก็แอบเหนื่อยใจ เขาพยายามเอาภาพไปลงในสื่อว่าปิดคดี คนก็ทักมายินดีกับผมด้วย ความรู้สึกในหัวคือปืน 64 กระบอกผมไม่ได้คืน ผมรู้สึกมันไม่ปลอดภัย ผมอยากได้กลับคืนมา
-ปืนถ้ามีทะเบียนต้องซื้อขายถูกต้องตามกฎหมาย ถ้าปืนไม่มีทะเบียนจะอยู่แค่ในกลุ่มไลน์เถื่อน ของผมไม่เห็นอยู่ในนั้นเลย ไม่มีหลุดไปเลย ไม่มั่นใจเขาเอา 64 กระบอกไปกระจายที่ไหน 9 เดือนมันไม่มีใครตามให้ผม
-ถามว่าหวังอยู่ไหม ผมหวังอยู่ มีคนทักมาคืนกีต้าร์ ไวโอลีนเต็มเลย แต่ผมไม่เอา
-ตอนนี้รีโนเวตบ้านแล้วทำให้สว่างขึ้น เปลี่ยนผ้าม่านจากสีดำเป็นสีขาว ทาสีใหม่ทั้งหลัง ตู้เซฟก็เอาไปทิ้ง เคลียร์ของให้บ้านโล่งๆ ตอนนี้ไม่มีของมีค่าอยู่แล้ว
-มีหลายคนพยายามทักมา โทร.มาผมไม่รับ ผมพิมพ์ตรงๆ ภาษาผมว่าช่วยพิมพ์ได้ไหม พอดีสมองผมไม่ดี อย่างผมตามลายนิ้วมือไม่ตอบผมเลย พอผมไปถึงโรงพักบอกว่าออกมาสักพักนึงแล้ว คุณไม่ใส่ใจเราหรือมีอะไรก็ไม่ทราบเหมือนกัน ทุกคนพยายามเลี่ยงตลอด
-ย้ำว่ามีตร.ที่ดี ส่วนไม่ดีมีไหมก็ไม่ทราบ แต่มีเขาโทร.มาหาผม ผมไม่รับสาย จนเขาพิมพ์มาว่าหนักใจมาก ช่วยรับสายหน่อย พอรับสายบอกว่าขอโทษคุณแน็กอย่าบอกใครนะ ผมดันรับปาก น่าจะผิดคำพูดครั้งแรกในชีวิตที่ไม่รักษาสัจจะ มีตร.โทร.มาบอกว่ามีผู้ใหญ่บอกไม่ให้ตามต่อ ให้หยุดเรื่องนี้ไป สักพักแล้ว ครึ่งปี มีตร.มาขอโทษผมที่บ้านก็มี
-ขอไม่เอ่ยว่าสน.ไหน ผมไม่รู้จะเอ่ยอะไร มันผ่านมา 9 เดือนแล้ว รู้สึกว่าผมเป็นคนธรรมดายังรู้เลยว่าการตามกลับมาเป็นยังไง ที่สำคัญตอนนี้จับคนร้ายได้ครบ 5 คน แต่ทุกวันนี้แอบเครียดนิดนึงปืนหายเกือบ 100 กระบอก แต่ได้ยินคนรอบบ้านพูดว่า โจรออกรถใหม่แล้วนะ
-ผมไม่เข้าใจกฎหมาย เราจับโจรได้แล้ว แต่สามารถปล่อยโจรไปใช้ชีวิตปกติได้? พอเป็นข่าวก็น่าจะโดนจับกันตอนนี้แหละ ถ้าไม่โดนจับก็เป็นอะไรที่ประหลาด
