บนสังเวียนรางวัลออสการ์ครั้งที่ 98 ประจำปี 2026 นี้ ไม่มีคู่ชกคู่ไหนที่น่าจับตามองไปกว่าการปะทะกันระหว่าง One Battle After Another ของพ่อมดแห่งวงการหนังอาร์ตอย่าง “พอล โธมัส แอนเดอร์สัน” และ Sinners มหากาพย์สยองขวัญเหนือธรรมชาติจากฝีมือของ “ไรอัน คูเกลอร์” ซึ่งทั้งคู่ไม่ได้มาเพื่อสร้างสีสัน แต่กำลังสร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ให้กับสถาบันศิลปะและวิทยาการภาพยนตร์ในแบบที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
ฝ่ายหนึ่งมาพร้อมกับบารมีที่สั่งสมมานานและความคลาสสิกที่คอหนังหลงรัก ส่วนอีกฝ่ายมาด้วยสถิติใหม่ที่ทำลายทุกปรากฎการณ์ร์ ที่พิสูจน์แล้วว่าหนังบล็อกบัสเตอร์คุณภาพเยี่ยมก็สามารถยิ่งใหญ่ที่สุดบนเวทีออสการ์ได้เช่นกัน
สถิติที่สั่นสะเทือนประวัติศาสตร์และแรงหนุนจากคนเบื้องหลัง
หากวัดกันที่หมัดแรกอย่างจำนวนการเข้าชิงรางวัล Sinners ของ “ไรอัน คูเกลอร์” ได้สร้างแรงกระเพื่อมรุนแรงด้วยการทะยานเข้าชิงถึง 16 สาขา ซึ่งเป็นตัวเลขที่สูงที่สุดนับตั้งแต่มีการจัดงานออสการ์มา ทำลายสถิติเดิม 14 สาขาของตำนานอย่าง Titanic และ All About Eve ไปเรียบร้อยแล้ว
การที่หนังได้รับความรักมหาศาลขนาดนี้สะท้อนให้เห็นว่าคนทำงานในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ทุกแขนง ตั้งแต่ช่างภาพ ผู้ออกแบบเครื่องแต่งกาย ไปจนถึงสายงานเทคนิคเสียงและงานสร้าง ต่างเทคะแนนให้หนังเรื่องนี้อย่างเป็นเอกฉันท์ ความแข็งแกร่งในสายเทคนิคนี้เองที่เป็นฐานรากสำคัญที่มักส่งให้หนังคว้าภาพยนตร์ยอดเยี่ยมได้ไม่ยาก
ในขณะที่ One Battle After Another แม้จะตามมาในอันดับสองด้วยการเข้าชิง 13 สาขา แต่จุดแข็งที่ปฏิเสธไม่ได้คือการกวาดรางวัลจากเวที “อุ่นเครื่อง” สำคัญอย่าง Critics Choice Awards และ Golden Globes ในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมมาครอบครองไว้แล้ว
ระวัติศาสตร์ออสการ์มักบอกเราเสมอว่า หนังที่สามารถรักษาโมเมนตัมชัยชนะจากสถาบันหลักเหล่านี้ได้ มักจะเป็นผู้ที่เดินขึ้นไปหยิบถ้วยทองคำในคืนวันประกาศผลออสการ์เสมอ
การต่อสู้ในครั้งนี้จึงเป็นการพิสูจน์ว่า ระหว่าง “หนังที่กวาดคะแนนจากคนทำงานทุกสาย” กับ “หนังที่ชนะใจนักวิจารณ์และได้คะแนนนำจากเวทีลูกโลก” ใครจะเป็นผู้กำชัยชนะครั้งสุดท้ายไปได้
บารมีของศิลปินผู้รอคอยกับความแปลกใหม่ของแนวภาพยนตร์
ปัจจัยเชิงลึกที่ทำให้ One Battle After Another มีแต้มต่อเหนือกว่าในสายตาของนักวิเคราะห์หลายสำนัก คือเรื่องราวของ “พอล โธมัส แอนเดอร์”สัน” ที่ถูกยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผู้กำกับที่เก่งที่สุดในยุคสมัยของเขา แต่กลับยังไม่เคยสัมผัสรางวัลออสการ์เลยแม้แต่ครั้งเดียวจากความพยายามกว่า 11 ครั้งก่อนหน้านี้
บรรยากาศของความรู้สึก “ถึงเวลาแล้ว” คล้ายกับกรณีของ คริสโตเฟอร์ โนแลน ที่คว้าออสการ์จากเรื่อง Oppenheimer กำลังแผ่ซ่านไปทั่วฮอลลีวูด สมาชิก Academy หลายคนอาจมองว่านี่คือโอกาสทองที่จะมอบรางวัลเกียรติยศให้กับคนทำหนังระดับครูในผลงานที่ถือเป็น “มาสเตอร์พีซ” ของเขา ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างดราม่าครอบครัวและการเมืองยุคต่อต้านวัฒนธรรมที่ถ่ายทำด้วยฟิล์ม VistaVision อันลุ่มลึก
ทว่า Sinners ก็มีจุดเด่นที่ไม่สามารถมองข้ามได้ นั่นคือการนำประเด็นทางสังคมเรื่องการเหยียดเชื้อชาติและการดิ้นรนของคนผิวดำมาตีความใหม่ผ่านหนังแนวสยองขวัญแวมไพร์และดนตรีบลูส์ ซึ่งเป็นการขยายขอบเขตของ “หนังรางวัล” ให้ก้าวข้ามกรอบเดิมๆ
หาก Sinners ชนะภาพยนตร์ยอดเยี่ยม มันจะเป็นการประกาศชัยชนะของหนังแนวสยองขวัญที่เคยถูกมองว่าเป็นหนังรอง และเป็นการยอมรับว่าหนังที่ประสบความสำเร็จทั้งรายได้ระดับโลกและมีคุณภาพทางศิลปะก็สามารถเป็นที่หนึ่งได้เช่นกัน
การขับเคี่ยวครั้งนี้จึงไม่ใช่แค่เรื่องของคนสองคน แต่คือการปะทะกันระหว่าง “ความคลาสสิกที่รอการยกย่อง” กับ “ความแปลกใหม่ที่กำลังสถาปนายุคสมัยใหม่”
ความสูสีที่อาจตัดสินด้วยคะแนนเพียงไม่กี่เปอร์เซ็นต์
เมื่อพิจารณาจากทุกแง่มุม One Battle After Another ยังคงถือไพ่เหนือกว่าในเชิงของ “ความน่าจะเป็น” ที่ตรงตามสูตรสำเร็จของภาพยนตร์ยอดเยี่ยมออสการ์ ทั้งในแง่ของบทภาพยนตร์ที่เข้มข้น พลังทางการแสดงระดับพระกาฬของ “ลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ” และความขลังของผู้กำกับที่ทุกคนพร้อมใจกันเชียร์
แต่ความน่ากลัวของ Sinners คือการมีชื่อเข้าชิงที่ครอบคลุมทุกส่วน ซึ่งแสดงถึงความ “รัก” ที่สมาชิก Academy มีให้แบบทุกภาคส่วน หากเกิดการแบ่งคะแนนในสาขาหลักๆ หรือเกิดกระแสต้องการความเปลี่ยนแปลง Sinners ก็พร้อมที่จะแทรกตัวขึ้นมาเป็นผู้ชนะได้ทุกเมื่อ
สุดท้ายแล้ว การต่อสู้ในครั้งนี้อาจถูกตัดสินด้วยความรู้สึกส่วนตัวของสมาชิกสถาบันว่า พวกเขาต้องการมอบรางวัลให้กับ “ตำนานที่ยังหายใจ” อย่างพอล โธมัส แอนเดอร์สัน เพื่อปิดตำนานผู้พลาดหวัง หรือต้องการจะโอบรับ “อนาคตของอุตสาหกรรม” อย่างไรอัน คูเกลอร์ ที่พิสูจน์แล้วว่าหนังบล็อกบัสเตอร์คุณภาพเยี่ยมก็สามารถยิ่งใหญ่ที่สุดบนเวทีออสการ์ได้เช่นกัน
