“คุณชายอดัม” อัปเดตอาการพี่สาว “คุณหญิงแมงมุม" ป่วยเป็นโรค SLE รักษามา 20 ปีแล้ว อาการตอนนี้มองเห็นได้น้อยลง ต้องฟอกไต และปวดตามร่างกาย ยก “นายพลดอลล่าร์” เป็นสุดยอดพี่เขย เล่าหลังจากเปลี่ยนแผนการรักษา โดยตัดสินใจให้พี่สาวออกมาใช้ชีวิตข้างนอกมากขึ้นแทนที่จะอยู่แต่โรงพยาบาล อาการโดยรวมจิตใจดีขึ้น ล่าสุดต้องให้ยาฆ่าเชื้อเพิ่ม
ช่วงที่ผ่านมาทำเอาหลายคนตกใจกับภาพของ “คุณหญิงแมงมุม”หรือ “ม.ร.ว.ศรีคำรุ้ง ยุคล”ที่โพสต์ลงอินสตาแกรม กับภาพคุณหญิงแมงมุมนอนติดเตียงไปรับประทานก๋วยเตี๋ยวร้านดัง นั่งรถเข็นไปงานแต่งงาน ไปปาร์ตี้กับเพื่อนๆ หรือแม้กระทั่งกางเต้นท์ ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่าก่อนหน้านี้คุณหญิงแมงมุมป่วยเป็นโรค SLE โรคแพ้ภูมิตัวเอง และเจ้าตัวก็เคยออกมาโพสต์อัปเดตอาการด้วยว่าดวงตาของเธอมองเห็นได้น้อยเต็มทีแล้ว
วันนี้ (17 ก.พ.65) “ม.ร.ว.เฉลิมชาตรี ยุคล หรือ คุณชายอดัม” ได้ไปร่วมรับชม ซีรีส์Viu Original เรื่อง “REMEMBER 15” รอบปฐมทัศน์ ณ โรงภาพยนตร์สยามภาวลัย รอยัล แกรนด์เธียเตอร์ สยามพารากอน จึงได้อัปเดตอาการป่วยของพี่สาวให้ได้ทราบกันว่า…
“แมงมุมไปเที่ยวเชียงใหม่มาอาทิตย์นึงเพิ่งจะกลับมา ไปเที่ยว ไปแคมป์ปิ้งกันมา ก็สนุกดี ก็อยู่ในช่วงของการรักษา พี่สาวผมป่วยเป็น SLE โรคแพ้ภูมิตัวเอง แล้วก็เป็น สโตรก หลอดเลือดสมองด้วย คือมีอาการแทรกซ้อนหลายอย่างมาโดยตลอด เราก็รักษากันที่บำรุงราษฎร์มาโดยตลอด ตอนนี้อาการดีขึ้น คือไปเที่ยวต่างจังหวัดกลับมาเมื่อไหร่ อาการดีขึ้นเมื่อนั้น พอกลับมากรุงเทพฯ ก็จะมีอาการปวดหัว ปวดตัวบ้าง แล้วก็มีอาการป่วยจากภาวะแทรกซ้อนของค่าไต ตอนนี้ก็ฟอกไตอยู่ แล้วก็มีอาการของตาที่มองไม่ค่อยเห็น
แต่จะเห็นว่าพี่สาวผมเป็นคนที่สู้ชีวิตอยู่แล้ว เรื่องเหล่านี้ไม่ค่อยทำให้เขารู้สึกท้อถอย ก็จะยังชอบเที่ยว พี่ดอลล่าร์ก็จะแบบถ้าคุณไปเราก็ไป คุณแม่ผมก็เพิ่งกลับมาจากเชียงใหม่ ก็ไปด้วยกันมา แม้วันนี้เป็นวันแรกที่ให้ยาฆ่าเชื้อเพิ่มเติมหลังจากกลับจากเชียงใหม่มา แล้วก็มีการฟอกไต จากที่เขาลงรูปก็จะเห็นว่ามีอาการบวมบ้าง แต่โดยรวมแล้วคือมีกำลังใจที่ดี”
แจงตามองเห็นได้น้อยลงเพราะโรค SLE โจมตีประสาทตา อาการทั่วไปมีอาการปวดตามร่างกายบ้าง และต้องฟอกไต
“ผมไม่ทราบว่ามองเห็นกี่เปอร์เซ็นต์ รู้แค่ว่ามันเห็นเป็นแสงๆ เพราะตัวโรค SLE มันโจมตีเข้าไปในประสาทตาของเรติน่า มันเลยทำให้การมองจะเห็นไม่ชัด แต่คุณหมอเขาก็จะมีแว่นให้ที่สวมแล้วจะเหมือนแว่นวีอาร์ ทำให้สามารถมองเห็นได้ดีขึ้น เวลาไปหา ไปทักก็ต้องเข้าไปใกล้ๆ เขาถึงจะมองเห็น แล้วก็จะมีอาการปวดร่างกายอยู่บ้าง เวลาปวดก็จะพาไปรักษา ไปให้ยา มีพยาบาลดูแลตลอดเวลา ฉีดยาแก้ปวดให้ตลอด เขามีทุกอาการ ร่างกายโดยรวมมันทรุดลง ไตก็ต้องฟอกและพยายามที่จะกู้ให้ค่าไตดีขึ้น ก่อนหน้านี้ก็ฟอก 2-3 วันครั้ง ตอนนี้ก็เลื่อนมาเป็นอาทิตย์ละครั้ง แล้วแต่สภาพในแต่ละช่วง ค่าเลือดต่างๆ ด้วย โรค SLE ถ้ามันมีอาการกำเริบ มันจะโจมตีตรงไหนเราไม่รู้ มันน่าเป็นห่วงหมดทุกอย่างอยู่แล้วโดยธรรมชาติ”
เผย “คุณหญิงแมงมุม” กำลังใจดี ยก “นายพลดอลล่าร์ พลตรีพัชร รัตตกุล” เป็นสุดยอดพี่เขย
“โดยรวมผมว่าไม่ได้เป็นข้อจำกัดในความอยากเที่ยว อยากกินร้านอาหารที่ชอบของเขา อย่างที่เห็นก็ไปกันทั้งเตียง สำหรับผมถือว่าเป็นเรื่องทรงพลังมากในความรักของพี่ดอลล่าร์ที่มีให้พี่สาวผม แม้กระทั่งผมในฐานะน้องชายเองก็สู้ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย เรียกได้ว่าเขาเป็นยอดพี่เขยคนนึงเลย ครอบครัวผมเป็นครอบครัวที่ไม่ค่อยได้พูดในเรื่องข่าวต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับคนในครอบครัวและคนใกล้ชิดเพราะเราต้องการความเป็นส่วนตัว
เขาก็กำลังใจดี มีครอบครัว มีพี่ดอลล่าร์ เพื่อนๆ น้าชาย น้าสาวที่ช่วยกันสลับสับเปลี่ยนกันดูแล พี่ดอลล่าร์ก็เวิร์กฟอร์มฮอสพิทัล เขาจะทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลเลย แต่พอเปลี่ยนแผนการรักษาแล้วชีวิตแมงมุมเขาดีขึ้นเยอะเลย คือให้เขาออกไปข้างนอกมากขึ้น ตอนแรกเรากลัว สมัยช่วงโควิด-19 ระบาดเราก็กลัวกันว่าจะทำให้เขาอาการทรุดเพราะตอนนั้นยังไม่มีวัคซีน”
เล่าหลังเปลี่ยนแผนการรักษา “คุณหญิงแมงมุม” อาการโดยภาพรวมและสภาพจิตใจดีขึ้น อาการล่าสุดตอนนี้ต้องให้ยาฆ่าเชื้อเพิ่ม
“พอโรคมันเบาลง การที่เขาได้ออกไปข้างนอกมันทำให้เขากระปรี้กระเปร่าขึ้น อาการก็ดีขึ้น อาการภาพรวมดีขึ้น อาการปวดน้อยลง ใช้ยาน้อยลง ทำกิจกรรมต่างๆ ได้มากขึ้น เขาก็สดชื่นแจ่มใสมากขึ้น ก็เป็นเรื่องที่ดี เห็นแล้วเราก็ดีใจผมก็โทร.คุยกับแม่ แม่ก็บอกว่าดี ช่วงนี้กินได้เยอะเลย มันจะมีช่วงนึงก่อนหน้านี้ที่เขาสารอาหารไม่ค่อยพอ เพราะเขาปากแห้งเลยทานได้น้อย ช่วงนี้ก็กลับมาดีขึ้นมาก แต่ตอนนี้เข้ากระบวนการรักษาที่ต้องให้ยาฆ่าเชื้อเพิ่ม คล้ายๆ คีโม แต่ไม่ได้เป็นยาสำหรับมะเร็งนะ ตรงนี้ก็ต้องใช้กำลังระดับนึง”
“คุณหญิงแมงมุม” รู้ว่าตัวเองเป็นโรคนี้ตั้งแต่อายุ 17 ปี รักษากันมาแล้ว 20 ปี ซึ่งถือเป็นเรื่องเหลือเชื่อและปาฏิหาริย์มากๆสำหรับคนที่เป็นโรค SLE ขั้นรุนแรง
“คนที่ป่วยเป็นโรค SLE จะเข้าใจครับว่าจะต้องใช้หมอเฉพาะทางเยอะมาก เรียกว่าคณะแพทย์ที่จะมาช่วยกันรักษา อาการที่เกิดขึ้นต่างๆ ก็ต้องให้แพทย์แต่ละท่านที่เฉพาะทางนั้นๆ ช่วยวินิจฉัย ค่อนข้างใช้กำลังแพทย์หลายท่าน ก็ต้องขอขอบคุณแพทย์จากหลายโรงพยาบาลทุกท่านที่ช่วยเหลือแมงมุมมาตลอดเป็นระยะเวลา 20 ปี เขาเริ่มรู้ว่าเป็นโรคนี้ตั้งแต่เขาอายุ17ปี”
สำหรับคนที่เป็น SLE รุนแรง มันคือความเหลือเชื่อและปาฏิหาริย์มากๆ ที่เราสู้กันมาได้ถึงจุดนึงและก็ยังสามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้ แม้ร่างกายบางส่วนจะต้องเปลี่ยนไป ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี”
ไม่มีแพลนที่ใช้ชีวิตที่ จ.เชียงใหม่เพื่อรักษาตัว บอกครอบครัวระวังกันมากที่สุดจนถึงจุดนึงก็ต้องลองเสี่ยงเพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลง
“ไม่ครับ เพราะว่าแพทย์หลักอยู่ที่กรุงเทพฯ มีช่วงนึงจะเห็นว่าไปอยู่สมุยพักนึงเลย ช่วงนั้นก็สลับกันไป ต้องกลับมาด้วย ก็ไม่กลัวที่จะเดินทาง มีแผนเที่ยวอยู่ตลอดครับ แต่ยังไงก็ต้องสแตนบายว่าที่กรุงเทพฯ มีแพทย์ มีเตียง มีทุกอย่างสม่ำเสมอ
เราเองก็ระวังตัวจากโควิด-19 กันตลอด คืออยู่กับแมงมุมนี่ต้องระวังทุกอย่างเลย คนที่จะมาเยี่ยมเขาไม่ค่อยเยอะ เราจะไม่ได้เปิดให้ใครก็ได้มาเยี่ยม จะเป็นคนกันเอง (ต้องระวังอะไรบ้าง?) ต้องระวังทุกอย่างเลยครับ เราต้องพร้อม แต่พอเราระวังมาถึงจุดนึง เราก็ต้องยอมเสี่ยง เพื่อที่จะเปลี่ยน การอยู่โรงพยาบาลไปนานๆ จำได้ไหมครับ มีข่าวก่อนหน้านี้ว่าคุณหญิงอยู่โรงพยาบาลมา 3-4 ปีเลย ก็ไม่ได้ช่วยขนาดนั้นการออกมาข้างนอกช่วยให้อาการดีขึ้น”
บอก “คุณหญิงแมงมุม” ยังอยากทำหนัง ทำละครอยู่
“เขาอยากทำหนัง ทำละครครับ อยากกลับมาทำงาน ครอบครัวเราบ้างานกันหมด แมงมุมเขาก็คงอยากจะเล่าเรื่องสนุกๆอยู่ มีพี่ๆ น้องๆ ที่อยากจะทำงานด้วยอยู่ เขายังอยากทำอะไรอีกหลายอย่าง”
เมื่อถามถึงประเด็นร้อนในวงการซีรีส์ ละครไทย ในเรื่องคนไทยไม่สนับสนุนผลงานคนไทยด้วยกันเอง ในฐานะผู้ที่อยู่ในวงการนี้เจ้าตัวมองว่าเป็นเรื่องที่ต้องช่วยเหลือกัน ไม่ใช่โทษที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
“มันเป็นเรื่องของการต้องช่วยๆ กันในทุกฝ่าย คนดู ผู้สร้าง ผู้ผลิต ระบบการขาย การหาตลาดใหม่ การหาตลาดในประเทศใหม่ๆ การขยายตลาดเดิม มันมีปัจจัยเยอะมันไม่ใช่ 1 คำตอบแก้ทุกปัญหาแต่มันคือจิ๊กซอร์ของหลายๆ ตัวที่ต้องเอามาต่อกันเป็นภาพใหญ่เพื่อทำให้มันแข็งแรงขึ้น การได้ภาพสมบูรณ์นั้นต้องมีจิ๊กซอร์ครบทุกตัว และไม่ควรโทษใคร
ผมสนุกกับการทำงานทุกวัน ผมตีรันฟันแทงทุกวันเพื่อให้งานออกมาดี ในฐานะโปรแกรมไดเรกเตอร์ของ viu ในฐานะของผู้จัด ผู้ผลิต ผู้จัดการนักแสดง ในฐานะสื่อออนไลน์เก่า ในฐานะของสื่อสารมวลชน ผมคิดว่าเราสู้ในทุกๆ ด้านเท่าที่เราทำได้ ไม่ใช่เพื่อให้งานดีอย่างเดียว แต่ทำให้โครงสร้างพื้นฐานของการผลิตสื่อบันเทิงสมบูรณ์และแข็งแรง เราเป็นส่วนหนึ่งได้อย่างไร อันนี้สำคัญมากในฐานะที่ viu เป็นบริษัทข้ามชาติที่เข้ามาตรงนี้ เราก็อยากจะให้เราเป็นส่วนหนึ่งที่จะช่วยคนอื่นได้”
