xs
xsm
sm
md
lg

เรื่องย่อ "เงาบุญ"

เผยแพร่:   โดย: ผู้จัดการออนไลน์



เรื่องย่อ "เงาบุญ"

บทประพันธ์ (จากเค้าโครงเรื่อง "เปรต") : ขวัญข้าว
บทโทรทัศน์ : พิง ลำพระเพลิง
กำกับการแสดง : อินทนนท์ รัตนากาญจน์
แนวละคร : ดรามา-สยองขวัญ
ผลิต : บริษัท กันตนา มูฟวี่ ทาวน์ (2002) จำกัด
ผู้จัด : เวลล์-ดิษย์กรณ์ กัลย์จาฤก
อำนวยการผลิต : คณะกรรมการพิจารณาการผลิตโทรทัศน์ สถานีโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 7 HD
วันเวลาออกอากาศ : ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.30 น. ทางช่อง 7 HD กด 35 หรือทาง Facebook LIVE Official Fanpage BBTV Channel7 และสามารถรับชมย้อนหลังได้ทาง BUGABOO.TV
ระยะเวลาออกอากาศ : ตอนแรก วันพุธที่ 16 กันยายน 2563

#เงาบุญ #Kantanamovietown #ช่อง7HD #ch7HDdramasociety #lakornonlinefan #ยืนหนึ่งข่าวละคร

มีภพภูมิหนึ่ง ซึ่งอยู่ระหว่างนรกและสวรรค์ ที่แห่งนั้นซ้อนทับอยู่บนโลก เป็นดินแดนเปรตที่อดอยาก พวกเปรตทั้ง 12 ชนิด ล้วนเคยเป็นคนที่ทำผิดบาปทั้งโดยตั้งใจและไม่ทันยั้งคิด และบางตนยังคงชิงชังคลั่งแค้นอย่างไม่สำนึก

"เปรต" แบ่งตาม คัมภีร์โลกบัญญัตติปกรณ์ และ ฉคติทีปนีปกรณ์ได้ 12 ประเภท
วันตาสเปรต คือ เปรตที่มีชีวิตอยู่ได้ด้วยการกินน้ำลาย เสมหะ อาเจียน เป็นอาหาร
กุณปาสเปรต คือ เปรตที่มีชีวิตอยู่ได้ด้วยการกินซากศพคนหรือสัตว์ เป็นอาหาร
คูถขาทกเปรต คือ เปรตที่มีชีวิตอยู่ได้ด้วยการกินอุจจาระต่าง ๆ เป็นอาหาร
อัคคิชาลมุขเปรต คือ เปรตที่มีเปลวไฟลุกทั่วในปากตลอดเวลา
สุจิมุขเปรต คือ เปรตที่มีปากเล็กเท่าขนาดรูเข็ม
ตัณหัฏฏิตเปรต คือ เปรตที่ถูกตัณหาเบียดเบียนจนเกิดทุกข์จากความหิวข้าวหิวน้ำอยู่เสมอ
สุนิชฌามกเปรต คือ เปรตที่มีตัวดำเหมือนตอไม้ที่ถูกเผา
สุตตังคเปรต คือ เปรตที่มีเล็บมือเล็บเท้ายาวและคมราวกับมีด
ปัพพตังคเปรต คือ เปรตที่มีร่างกายสูงใหญ่เท่าขนาดของภูเขา
อชครังคเปรต คือ เปรตที่มีร่างกายราวกับงูเหลือม
เวมานิกเปรต คือ เปรตที่ต้องเสวยสุขเป็นเทวดาเฉพาะในเวลากลางวัน แต่ในเวลากลางคืนได้ไปเสวยทุกข์เป็นเปรตกินเนื้อตัวเอง
มหิทธิกเปรต คือ เปรตที่ถวายสิ่งของให้แก่พระสงฆ์ไม่ว่าจะเป็น ช้าง ม้า หรือเกวียน ซึ่งเป็นการถวายเพื่อเอาหน้าแต่ลับหลังขอคืน เมื่อตายไปเป็นเปรตที่ขี่ช้าง ม้า ไม่ก็นั่งเกวียน

สิตา และ วรชน อยู่ในโลกสมัยใหม่ ไม่น่ามีเหตุอันใดจะมาข้องแวะกับสัมภเวสีเหล่านี้ได้นอกจากกรรมเก่าที่เคยทำร่วมกันมา ความรักของทั้งคู่จะสมหวังได้ ก็ต่อเมื่อให้อภัยและชี้ทางสว่างให้แก่เปรตเหล่านี้ได้เท่านั้น “หนึ่งหญิง หนึ่งชาย” ต้องเผชิญกับเปรตทั้ง 12 ประเภท และยังมีพวกผู้คนรายรอบที่แก่งแย่งชิงดี จนสุดท้าย หลายคนต้องกลายเป็นเปรตด้วยตนเอง ราวกับหลุดจากที่กล่าวไว้ในพระไตรปิฎก

ความรักของทั้งคู่จะลงเอยอย่างไร การให้อภัยและอโหสิกรรม จะเป็นทางหลุดพ้นให้กับเหล่าบรรดาเปรตทั้งหลายได้หรือไม่ คนกับเปรตสิ่งไหนกันแน่ที่มนุษย์ควรจะต้องหวาดกลัวมากกว่ากัน
และสุดท้าย กับการเรียนรู้ที่ว่า มนุษย์เราสามารถขึ้นสวรรค์ได้โดยที่ไม่จำเป็นต้องตาย เพราะ สวรรค์นั้นอยู่ในอก และนรกนั้นอยู่ในใจเราทุกคนตลอดมา
“เงาบุญ” ละครโทรทัศน์ที่ชี้ให้เห็นถึงผลการทำชั่ว ทำให้ต้องเสวยกรรมเป็นเปรตอย่างทุกข์ทรมานตามความเชื่อแต่โบราณกาล
..........
เรื่องย่อ

หลายคืนมาแล้วสิตาต้องตื่นขึ้นกลางดึกเพราะได้ยินเสียงโหยหวนแปลกประหลาด ฟังไม่ได้สรรพเธอติดต่อสื่อสารกับใครไม่ค่อยได้สัญญาณโทรศัพท์อับคลื่นตลอด ฟังวิทยุก็ติดๆดับๆ โทรทัศน์ภาพล้ม จนเพื่อนๆต้องเชิญให้สิตาอยู่ไกลจากเครื่องมือสื่อสารทั้งหลาย บางคนลงความเห็นว่า สิตาเป็นตัวป่วนคลื่นระดับ 5 จี

แต่สิ่งที่ทุกคนและรวมถึงสิตาไม่เห็นและไม่รู้ ก็คือ มีเปรตตนหนึ่ง พยายามขอส่วนบุญกับสิตาอยู่ด้วยความทุกข์ทรมาน เปรตตนนั้นก็คือ สุธีร์ บิดาของสิตานั่นเอง

สุธีร์ทำบาปบางอย่างเอาไว้ ตายไปชดใช้กรรมในนรกมาแสนนานแล้ว ทว่าเวลาในนรกนั้นผ่านไปช้าๆ ต่างกับเวลาบนโลก ทั้งที่สิตาเพิ่งจะสูญเสียพ่อไปได้เพียงเจ็ดวันเท่านั้นเอง แต่สุธีร์ลงไปใช้กรรมในนรกแล้วถึงหลายร้อยปีในนรกก็ยังไม่พ้นโทษ ต้องกลายกลับขึ้นมาเป็นเปรต ใช้ชีวิตอยู่ตรงกลางในภพภูมิที่ซ้อนทับอยู่บนโลกใบนี้
นั่นคือสิ่งที่สิตาได้ฟังมาจากปากของ พลู หมอดูผู้กลัวผี แต่ก็มักจะเจอผีอยู่ตลอดเวลา ยิ่งกลัวยิ่งเห็น ยิ่งหลบยิ่งจ๊ะเอ๋ตลอด

สิตา (พิมประภา ตั้งประภาพร) ละทิ้งการเรียนระดับปริญญาโทที่ประเทศอังกฤษทันทีหลังทราบข่าวร้ายจากป้าสายใจ (นริสา พรหมสุภา) ญาติผู้ใหญ่ที่เธอนับถือ ว่าสุธีร์ (ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง) บิดาของเธอยิงตัวตาย วรชน(อรรคพันธ์ นะมาตร์)ชายหนุ่มที่คบหาดูใจระหว่างศึกษาอยู่ที่อังกฤษรู้สึกการฆ่าตัวตายครั้งนี้มีเงื่อนงำบางอย่าง เขาเป็นห่วงสิตา จึงตัดสินใจสละทุนศึกษาต่อระดับปริญญาเอก เดินทางกลับเมืองไทยพร้อมคนรัก

สิตาฝันถึงเด็กหัวจุกอยู่บ่อยๆ ว่าจะมาขอเป็นลูกซึ่งเด็กหัวจุกตนนั้นเป็นกุมารทองแสนซ่าส์คิดว่าตัวเองบารมีเก่งกล้าเต็มประดา ทั้งที่ความจริง มีอิทธิฤทธิ์งูๆปลาๆ ได้ผลบ้างไม่ได้ผลบ้างอยู่ตลอดเวลา ไอ้จุก(ภคพล ตัณฑ์พาณิชย์) เป็นกุมารทองที่พลูรับอุปการะเอาไว้โดยไม่เต็มใจ เป็นไม้เบื่อไม้เมาทั้งรักทั้งชังกับพลูอยู่ตลอดเวลา

สุธีร์เป็นข้าราชการระดับสูง ถูกสอบสวนคดีคอรัปชั่นที่ดินผืนใหญ่ในเขตปริมณฑล ว่าได้มาโดยมิชอบด้วยกฎหมาย ซ้ำยังถูกขุดคุ้ยเรื่องเงินตามน้ำและเงินใต้โต๊ะอีกหลายรายการรัตติยา (อภิรดี ภวภูตานนท์) ผู้เป็นภรรยาคือตัวการที่ผลักดันให้สามีมัวหมองในชีวิตราชการ ก็เพราะเธอหลงเชื่อ พงศกร(กรเศก โคนินทร์)ชู้รักวัยหนุ่มหน้าตาดี หลังเกิดคดีแล้ว พงศกรก็ยุยงให้รัตติยายักย้ายถ่ายเทสมบัติเพราะหากถูกยึดทรัพย์แล้ว จะได้ไม่ต้องล้มละลายแต่ไม่สำเร็จ เพราะสุธีร์เซ็นพินัยกรรมให้สมบัติทั้งหมดตกเป็นของสิตา เพราะสุธีร์รู้เบื้องหลังอันโสมมของรัตติยา เกิดมีปากเสียงกันอย่างรุนแรง และตัดสินใจยิงตัวตายหนีความอับอาย รัตติยาบีบน้ำตาต่อหน้านักข่าวและโยนความผิดทั้งหมดให้แก่ความโลภของสามี

ซึ่งถ้าสิตาไม่ได้ความซุกซนของกุมารทอง เธออาจจะต้องติดร่างแหต้องคดีไปกับพ่อเธอด้วย เพราะหลักฐานเท็จที่มีผู้ไม่หวังดีป้ายผิดให้เธอ ซึ่งยังความประหลาดใจให้กับอรชุดา(อมีนา พินิจ)ที่หวังจะจัดการกับคนที่มีสิทธิ์ในกองมรดกของสุธีร์ให้สิ้นซาก ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับแผนการของเธอที่จะจัดการสิตากันแน่!?

สิตา ไม่สามารถติดต่อสื่อสารกับเปรตสุธีร์ได้ เพราะผลกรรมของสุธีร์นั้นใหญ่หลวงนัก พลู (ชาญณรงค์ ขันทีท้าว) ล่วงรู้มาว่า ถ้าสิตาสามารถทำบุญอุทิศส่วนกุศลระบุเปรตได้ครบทั้ง12ประเภท ผลบุญจึงจะตกถึงสุธีร์ให้พ้นจากการเป็นเปรตได้ สุธีร์นั้นเป็นเปรตที่น่าเวทนามาก ปะทังความหิวโหยอยู่ด้วยการกินน้ำลาย กินเสมหะ กินอาเจียนเป็นอาหาร เรียกว่า “วันตาสะเปรต”ไอ้จุกพยายามสื่อสารกับใครก็ไม่ได้ผล ไม่มีใครเห็นมันนอกจากพลูคนเดียว ไอ้จุกรู้ดีว่า ถ้าสิตาตกลงปลงใจกับวรชนเมื่อไหร่ มันจะถือโอกาสจองการเกิดเป็นคนอีกครั้ง บ่อยครั้งที่ไอ้จุกว่างจากก่อเรื่องก็จะไปหมั่นว่ายน้ำ พลูสงสัยว่าทำไมไอ้จุกตัวเปียก มันบอกซ้อมว่ายน้ำ เพราะมันต้องว่ายแข่งกับลูกอ๊อดตัวอื่นอีกเป็นล้านดวง ถ้าจะเข้าไปเกิดในรังไข่ของสิตา พลูได้แต่เอือมระอา ว่าไอ้จุกเลอะเทอะ
ไอ้จุกหมั่นทำความดี พยายามเป็นตัวกลางระหว่างสุธีร์กับสิตาอยู่เนืองๆ แต่ก็เหมือนจะยิ่งช่วยยิ่งสร้างปัญหา รวมไปถึง ความรักของสิตากับวรชนด้วย ที่มันอยากจะได้เป็นพ่อเป็นแม่ซะเหลือเกิน

ขณะที่สิตาอยู่ในงานศพของบิดา โดยมีวรชนคอยปลอบใจอยู่ข้างๆ บรรยากาศเป็นไปด้วยความเศร้าสลด อรชุดา (อมีนา พินิจ)ก็ปรากฏตัวขึ้นในงาน พงศกรแนะนำว่าคือน้องสาวแท้ๆ ของเขา แต่แท้ที่จริงคือภรรยาที่อยู่กินด้วยกันอย่างลับๆ มาระยะหนึ่งแล้ว รัตติยารับอรชุดาเข้ามาอยู่ในบ้านอย่างให้เกียรติว่าเป็นน้องสาวของสามี แต่สายใจและบรรดาคนใช้ที่ภักดีต่อสุธีร์ต่างรับรู้กันดีว่าอรชุดาคือเมียที่แท้จริงของพงศกร อรชุดาวางอำนาจบาตรใหญ่ภายในบ้านจนเป็นอิดหนาระอาใจของทุกคน ผู้ที่กล้าต่อกรกับเธอมีเพียงคนเดียวเท่านั้นคือสายใจ

สายใจเป็นคนชอบทำบุญ จึงมักแวะเวียนไปทำบุญที่วัดอยู่บ่อยๆ นางชวนสิตาไปวัดเพื่อทำบุญให้แก่สุธีร์ ทำให้รัตติยาไม่ค่อยพอใจ แต่พงศกรซึ่งหลงรักสิตาตั้งแต่วันแรกที่เห็น กลับเข้าข้างสิตา ทำให้รัตติยาวางใจว่าพ่อเลี้ยงหนุ่มกับลูกเลี้ยงคงเข้ากันได้ ส่วนอรชุดารู้ทันสามีของตน จึงปรามพงศกรและตั้งตัวเป็นศัตรูของสิตาอย่างเปิดเผย

วรชน ซึ่งไม่ค่อยเชื่อในเรื่องเหนือธรรมชาติเท่าไหร่นัก แต่ก็ขัดไม่ได้กับความต้องการพิสูจน์เพื่อช่วยพ่อของสิตา ทำให้ทั้งคู่ถูกตามรังควานโดยเปรตที่มีฤทธิ์มากและดุร้าย คือ “มหิทธิกเปรต”
พลูและไอ้จุกมักจะเจอกับอิทธิฤทธิ์ของมหิทธิกเปรตอยู่บ่อยๆ ไอ้จุกเป็นมวยเด็กคนละรุ่นกับเปรตโอปะติกะ จึงทำได้แต่พาไอ้พลูหนีอยู่ตลอด บางทีพาหายตัวหนี แต่ก็หายตัวไปได้แค่เมตรเดียว ประมาณว่า วิ่งหนีเอาเร็วกว่ามั้ยไอ้จุก!

วัดที่สายใจกับสิตาไปทำบุญอยู่บนที่ดินผืนใหญ่เจ้าปัญหาต้นเหตุที่ทำให้พ่อของเธอเสียชีวิต ซึ่งหลวงพ่ออาวุธ เป็นเจ้าอาวาสอยู่ หลวงพ่ออาวุธ(ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์) พ่อของวรชนปฏิบัติธรรมมานาน จึงแนะนำให้สิตามาปฏิบัติธรรมที่วัด สายใจตามมาปฏิบัติธรรมด้วย วรชนถือโอกาสตามมาดูแล ตกกลางดึกทุกคนได้ยินเสียงร้องหวีดแหลมของบรรดาเปรตที่ประสานเสียงโหยหวนกันระงม ด้วยปากของเปรตเล็กเท่ารูเข็ม ทำให้เสียงที่ลอดจากริมฝีปากเป็นเสียงแหลมบาดแก้วหู ยามเสียงเปรตหวีดร้อง หมาก็พากันหอนทั้งวัด สร้างความหวาดกลัวให้แก่ผู้มาปฏิบัติธรรมจำนวนมาก ซึ่งเปรตตนนั้นคือ “สุจิมุขเปรต” เป็นแฟนเก่าของพลู ที่ชอบด่าพระด่าเจ้า และยังคงตามขอส่วนบุญจากพลูอยู่ตลอดเวลา

วรชนซึ่งยังไม่มีโอกาสได้เห็นเปรตจังๆ จึงถามว่า ถ้าเปรตมีจริง ทำไมหลวงพ่ออาวุธไม่ไล่เปรตไปซะ หลวงพ่อตอบว่า พระไล่ผีได้ แต่ไล่เปรตไม่ได้ เพราะเปรตไม่ใช่ผี แต่เป็นโอปาติกะที่น่าสังเวชและทนทุกข์ทรมานกว่าผีมากนัก สิตายิ่งตั้งใจจะต้องสร้างกุศลให้พ่อยิ่งขึ้นไปอีก แม้ว่าจะตัดกรรมให้สุธีร์ไม่ได้ แต่อย่างน้อย ก็จะเป็นหนทางที่ปลดปล่อยพ่อของเธอได้

หลวงพ่ออาวุธ สามารถสื่อสารเห็นไอ้จุก และรู้ดีว่า มันกำลังจะได้ไปเกิดเป็นลูกของสิตา ถ้าการสะสมบุญเป็นไปอย่างถูกวิธี อีกทั้งหลวงพ่อ ยังรู้ด้วยว่า พลูนั้น ถึงจะดูเป็นหมอผีเลอะเทอะ แต่ก็มีกุศลจิตจากชาติก่อน ช่วยให้เป็นคนดีอยู่ตลอดเวลา แม้ว่าตัวพลูเองจะไม่ได้อยากจะช่วยเหลือใครสักเท่าไหร่ก็ตาม
หลวงพ่ออาวุธสงสัยว่าเสียงหวีดร้องของบรรดาเปรตนั้นดังกว่าทุกครั้งที่มีญาติโยมอุทิศส่วนกุศลให้ จึงนั่งสมาธิตรวจดู ก็พบว่าสุธีร์กลายเป็นเปรตมารอรับส่วนบุญของสิตา และที่ดินกว้างใหญ่ข้างวัดนั้นมีอีกภพภูมิหนึ่งซ้อนอยู่ เรียกกันในภาษาพระว่า“เมืองบังบด”

“เมืองบังบด”คือภพภูมิของเปรตนั่นเอง ยามกลางวัน ที่ดินรกร้างกลางกรุงนั้นจะเป็นชุมชนเล็กๆ บ้านเรือนมีสภาพเก่าโทรมแบบที่พักของคนงานก่อสร้าง และบรรดาเปรตที่อยู่ ณ แห่งนั้นจะปรากฏตัวเป็นคนยากจนเข็ญใจใช้ชีวิตปะปนกับคนทั่วไปได้ แต่ในยามกลางคืนจะกลายสภาพเป็นเปรตมีลักษณะแตกต่างกันไปมา ตามแต่กรรมที่เคยก่อไว้ หลวงพ่ออาวุธแนะนำให้สายใจกับสิตาอุทิศบุญหลังจากปฏิบัติธรรมเสร็จ แต่สุธีร์ไม่ได้รับบุญที่ลูกสาวอุทิศให้เลย เพราะถูกเปรตอื่นแย่งชิงไปหมด ต้องอยู่กับความหิวโหยทุกข์ทรมานซึ่งเปรตที่คอยชิงเศษบุญจากสุธีร์อยู่เป็นประจำก็มี “ตัณหัฏฏิตเปรต” คือ เปรตที่ถูกตัณหาเบียดเบียนจนเกิดทุกข์จากความหิวข้าวหิวน้ำอยู่เสมอ “สุนิชฌามกเปรต” คือ เปรตที่มีตัวดำเหมือนตอไม้ที่ถูกเผา “สุตตังคเปรต” คือ เปรตที่มีเล็บมือเล็บเท้ายาวและคมราวกับมีด “ปัพพตังคเปรต” คือ เปรตที่มีร่างกายสูงใหญ่เท่าขนาดของภูเขา

พงศกรบังคับรัตติยาให้เอาสมบัติต่างๆที่สุธีร์ยกให้สิตามาเป็นของตน แต่สิตาไม่ยอมวรชนก้าวเข้ามาปกป้องสิตาอย่างเปิดเผย โดยมีคชา (วรากร ศวัสกร) นายตำรวจหนุ่มคอยช่วยเหลือ คชาเป็นคนรักของอนงค์นาฏ(บารมิตา สาครจันทร์) ครูสอนพลศึกษาเพื่อนรักของสิตาสมัยมัธยม เมื่อสิตามีพวกพ้องให้กำลังใจทำให้อรชุดายุยงให้พงศกรหาทางใช้รัตติยาเป็นเครื่องมือด้วยวิธีการต่างๆ ด้วยความหลงชู้รักทำให้รัตติยาบังคับจิตใจสิตา จนสายใจต้องออกโรงต่อปากต่อคำด้วย แต่ต่อมาไม่นาน รัตติยาจับได้ว่าพงศกรกับอรชุดานั้นแท้จริงเป็นผัวเมียกัน จึงมีปากเสียงกับพงศกรอย่างรุนแรง รัตติยาตกบันไดคอหักตาย สิตาเสียใจมาก
ในงานศพของรัตติยานั้น เสียงเปรตโหยหวนดังระงมทั้งวัด พระอาวุธรู้ว่าต่อไปนี้ จะไม่มีใครอยู่อย่างเป็นสุขอีกแล้ว ซึ่งรัตติยาได้ตายไปกลายเป็นเปรต “กุณปาสเปรต” คือ เปรตที่มีชีวิตอยู่ได้ด้วยการกินซากศพคนหรือสัตว์เป็นอาหารภพของเปรตกับมนุษย์เกิดรอยแยก เพราะความที่ไอ้จุกพยายามพาสิตาหลบการหลอกหลอนของมหิทธิกเปรต ทำให้สิตาได้มีโอกาสเห็นสภาพที่แท้จริงของสุธีร์ ว่าลำบากและน่าเวทนาเพียงไหน สองพ่อลูกมีโอกาสได้สื่อสารกันเพียงไม่นาน ไอ้จุกก็ต้องพยายามพาสิตากลับไปโลกมนุษย์ให้ได้ ก่อนที่ประตูภพจะเหลื่อมทับปิดซ้อนกัน

รัตติยาตายไปเกิดอยู่ในภพภูมิเปรต ได้พบกับเปรตสุธีร์ เธอสำนึกผิด เปรตสองผัวเมียสัญญากันว่าจะปกป้องสิตาให้รอดพ้นจากอันตราย หลวงพ่ออาวุธพยายามช่วยเปรตทั้งสองแต่ช่วยไม่ได้ เพราะผู้ที่จะทำให้เปรตทั้งสองหลุดพ้นก็ต้องด้วยบุญบารมีของคนที่เป็นลูกเท่านั้น...เนื่องจากดวงจิตของเปรตทั้งสองผูกพันอยู่กับลูกสาวเพียงคนเดียว

อรชุดาแสดงออกอย่างเปิดเผยว่าชอบวรชน และจงใจแย่งวรชนมาจากสิตาให้ได้ พงศกรรู้ แม้จะหึงหวง แต่ก็เป็นการเปิดโอกาสให้ตนได้ใกล้ชิดกับสิตา ซ้ำยังพบว่าหลวงพ่ออาวุธได้ทิ้งสมบัติไว้ให้แก่วรชนจำนวนมาก หากอรชุดาแย่งสมบัติมาจากวรชนได้และพงศกรได้ครอบครองสมบัติของสิตา ก็จะทำให้ทั้งสองร่ำรวยไม่มีที่สิ้นสุด พงศกรพยายามล่วงเกินสิตา แต่เปรตรัตติยาก็ขัดขวางทุกครั้งไป ความวุ่นวายทวีมากขึ้น เมื่ออรชุดาต้องอุปการะช่วงโชติ (ถิร ชุติกุล) น้องชายของตนที่เมายาเสพติด ทะเลาะวิวาทกับพ่อเลี้ยง จนพ่อเลี้ยงวิ่งหนีและถูกรถชนตาย กลายเป็น “คูถขาทกเปรต” คือ เปรตที่มีชีวิตอยู่ได้ด้วยการกินอุจจาระต่าง ๆ เป็นอาหาร

นางชดช้อย (ณหทัย พิจิตรา)ผู้เป็นแม่ก็ถูกช่วงโชติทำร้ายจนพิการขาหักอรชุดาจำใจรับแม่พิการมาเลี้ยงดู โดยจ้างสาวใช้ส่วนตัวชื่อสมพิศคอยดูแล แต่สมพิศไม่ค่อยได้ดูแลเท่าไหร่เพราะคอยสืบหาเรื่องราวภายในบ้านจากแสง (จเร เชิญยิ้ม)และละมุด สาวใช้ผู้เป็นลูกมือของสายใจ ชดช้อยจึงเอาแต่ก่นด่าช่วงโชติที่ทำตนขาหัก ชื่นหทัย (รัญดภา มันตะลัมพะ)ลูกสาวคนเล็กที่หายไปจากบ้านหลายปี กลับมา อ้างว่าจะมาช่วยดูแลแม่ ทำให้อรชุดาจำใจรับน้องสาวเข้ามาอยู่ในบ้านเพิ่มขึ้นอีกคนหนึ่งสายใจกับสิตาจึงอยู่ท่ามกลางศัตรูรอบด้าน วรชนเป็นห่วงมาก ขอร้องให้สิตาออกมาจากบ้านหลังนั้น แต่เธอยืนกรานว่าจะอยู่รักษาสมบัติของพ่อไว้

สิตาซึ่งสามารถพูดคุยกับไอ้จุกได้แล้วตอนนี้ พลูยกให้เป็นลูกบุญธรรมของสิตาไปก่อน ยังความปลาบปลื้มให้กับไอ้จุกเป็นอย่างมาก ที่พลูปลอดปล่อยมันให้เป็นอิสระ สิตาเหมือนเลี้ยงหมาเอาไว้ตัวหนึ่งไอ้จุกตามเธอต้อยๆ บางทีถ้าไปเจอหมาที่เพิ่งตาย มันก็จะเข้าไปสิง เพราะอยากสัมผัสกับความรักของสิตาโดยตรง

ชื่นหทัยแอบมีความสัมพันธ์กับพงศกร แต่รู้ว่าพงศกรชอบสิตาจึงร่วมมือกับช่วงโชติทำร้ายสิตา โดยลวงสิตาไปข่มขืน วรชนตามไปช่วยเหลือ แต่เกือบสายไป สิตารอดพ้นมาได้เพราะเปรตพ่อแม่ที่ตามมาคุ้มครอง ช่วงโชติรอดตายแต่กลายเป็นคนเสียสติ ร่ำร้องพูดแต่เรื่องเปรต อรชุดากับพงศกรเชื่อว่าสุธีร์กับรัตติยาเป็นเปรตมาปกป้องลูกสาว

สายใจเคยเห็นเปรตรัตติยากับเปรตสุธีร์จึงสั่งแสงกับละมุดให้หุงข้าวใส่บาตรทุกเช้า แต่อรชุดาไม่ต้องการให้มีการทำบุญเกิดขึ้นในบ้าน จึงร่วมมือกับชื่นหทัยแอบเอาอาหารใส่บาตรไปทิ้ง และทำลายข้าวของที่จะใช้ทำบุญทุกอย่าง สายใจด่าทอสาปแช่งสองพี่น้อง ทำให้ถูกรุมทำร้าย วรชนมาช่วยไว้ได้ทัน แต่ทั้งสายใจและสิตาก็ยืนกรานว่าจะอยู่ในบ้านนี้ต่อไป เพราะเชื่อว่าจะเป็นเพียงที่เดียวที่ตนจะติดต่อกับพ่อแม่ซึ่งเสวยกรรมเป็นเปรต และจะช่วยให้ทั้งสองหลุดพ้นจากบ่วงกรรมนี้ได้

สิตา วรชน และพลู ต่างร่วมมือกัน พยายามติดต่อ เปรตในภพภูมิ เพื่อให้ครบทั้ง12ประเภท แต่ก็ถูกตามขัดขวางจากเปรตตัวที่มีฤทธิ์ร้ายตลอดเวลา แต่สิตาก็พอจะรู้รู้ทาง และเห็นช่องอยู่บ้าง แม้จะริบหรี่เต็มที

วรชนตัดสินใจเช่าบ้านใกล้ๆ บ้านของสุธีร์เพื่อจะได้ดูแลสิตาได้อย่างเต็มที่ คชากับอนงค์นาฏก็แวะเวียนมาเป็นประจำ ชื่นหทัยกับอนงค์นาฏไม่ชอบหน้ากัน จึงมีปากเสียงกันเป็นประจำ วันหนึ่งสมพิศปล่อยให้ชดช้อยอยู่ตามลำพัง จนเกือบตกลงไปในสระน้ำ สิตามาช่วยไว้ได้ทัน ทำให้ชดช้อยซาบซึ้งใจมาก และคอยพูดเตือนสติลูกๆ นางเสียใจที่นางเลี้ยงลูกไม่ดี ทำให้อรชุดากับชื่นหทัยไม่พอใจแม่เป็นอย่างมาก

ชื่นหทัยออกมาจากห้องของพงศกรในค่ำคืนหนึ่ง สิตาออกมาจากห้องของตนพอดี ทำให้ชื่นหทัยกลัวว่าความลับของตนจะถูกเปิดเผย จึงหาทางทำร้ายสิตา แต่ในคืนเกิดเหตุ เคราะห์ร้ายตกเป็นของอนงค์นาฏ เพราะวันนั้นสิตาออกไปกับวรชน อนงค์นาฏกำลังจะถูกพงศกรข่มขืน เปรตรัตติยามาช่วยไว้ได้ และทำร้ายพงศกร โดยมีเปรตสุธีร์ตามทวงชีวิต พงศกรรอดตายเพราะเข้าไปอยู่ในห้องพระได้เสียก่อน พงศกรจึงจำเป็นต้องหาของดีมาปราบเปรตสองผัวเมียให้ได้ พงศกรใช้ไสยศาสตร์ผิดๆถูกๆ จนเกิดเรื่องราวเลยเถิดอยู่เป็นประจำ

ช่วงโชติกลายเป็นคนคุ้มดีคุ้มร้าย เผลอพูดเรื่องที่พงศกรเป็นเอเยนต์ใหญ่ส่งยาเสพติดชนิดต่างๆ คชาจึงนำกำลังตำรวจมาค้นบ้าน แต่ไม่พบอะไร อรชุดากับพงศกรหาเหตุว่าวรชนเป็นต้นเหตุทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้น พงศกรอาฆาตทุกคน และข่มขู่สิตาว่าจะหาหมอผีมาสะกดให้เปรตพ่อแม่ของตนไม่มีวันได้ผุดได้เกิดอีกเลย ชื่นหทัยก็ประกาศและล้อเลียนเย้ยหยันว่าสิตามีพ่อแม่เป็นเปรต สิตาเป็นลูกสาวเปรต ข่าวเริ่มแพร่ไปในวงกว้าง เปรตสองผัวเมียไม่กล้ามาปรากฏตัวอีก เพราะเกรงว่าลูกสาวจะอับอาย วรชนมาปลอบใจถึงบ้าน และสัญญากับสิตาว่าจะรักและดูแลสิตาไปตลอด โดยไม่รู้ว่าตนเผลอกินยานอนหลับที่อรชุดาแอบผสมในน้ำดื่ม สิตาพบว่าวรชนอยู่ในห้องกับอรชุดาก็เสียใจมาก จึงเตลิดออกไปจากบ้าน คชาและวรชนออกตามหาแต่ไม่พบ

สิตาตัดสินใจเข้าไปในเมืองบังบด เปรตพ่อแม่ขอร้องให้ออกไป แต่สิตาไม่ฟัง เธอขออยู่ในภพภูมิของเปรตดีกว่าในเมืองมนุษย์ที่มีความเลวร้าย หลวงพ่ออาวุธพยายามช่วยสิตาแต่ก็ไม่สำเร็จ เปรตสุธีร์กับเปรตรัตติยาได้ขอร้องบรรดาเปรตทั้งหลายให้ช่วยกำจัดคนชั่วออกไปจากบ้านของตนในยามค่ำคืน บรรดาเปรตทั้งหลายจึงได้มาชุมนุมกันที่บ้าน สายใจ พงศกร ชื่นหทัย โชติช่วง อรชุดาและบรรดาคนรับใช้ต่างหวาดกลัวกันมาก จนต้องพากันไปหลบอยู่ในห้องพระ ต่างปิดหูเพราะได้ยินเสียงหวีดร้องโหยหวนแก้วหูแทบแตก อรชุดาหาหมอผีมาปราบ แต่ก็ไม่สำเร็จ ต่างถูกเปรตหลอกจนหนีและบางคนก็ต้องจบชีวิตลงพงศกรได้ปรึกษาพระแต่หารู้ไม่ว่าคือพระที่เป็น “ภิกษุเปรต” กลับหลอกหลอนพงศกรจนหนีไปเกือบตาย

สิตาสามารถพบเจอเปรตอื่นๆจนได้10ประเภท แต่ยังไม่สามารถทำบุญอุทิศส่วนกุศลเพราะขาดเปรตตัวสุดท้าย อย่างถูกวิธี สุธีร์ กับรัตติยาจึงยังคงเป็นเปรตอยู่ การรบกวนภพภูมิของเปรต ทำให้เกิดความปั่นป่วน เปรตบางตัวอิทธิฤทธิ์เพิ่มพูน จนข้ามภพภูมิ ก่อความวุ่นวาย และน่ากลัวอยู่เสมอๆแต่โชคดี ที่เธอมีไอ้จุกคอยช่วยเหลืออยู่ตลอด และพลูที่คอยเป็นพี่เลี้ยงให้คำแนะนำอยู่ห่างๆคนใช้พากันลาออกจนหมด เหลือเพียงสายใจคนเดียว ที่ยังรอคอยว่าสิตาจะกลับมาบ้าน วรชนไปปรึกษาหลวงพ่ออาวุธ หลวงพ่อให้เขาไปตามสิตาออกมาจากเมืองบังบด แต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะเธอขอร้องให้เปรตพ่อบังตัวเธอไว้ ในขณะที่เปรตอื่นๆ พากันตามล่าเหล่าคนชั่ว สิตานั่งสมาธิขอร้องไม่ให้พ่อแม่ของตนเพิ่มกรรมด้วยการทำร้ายใครอีก แต่ทั้งสองไม่ฟัง ต้องไปติดตามบทสรุปของคนชั่ว และกรรมดีจะช่วยให้หลุดพ้นได้หรือไม่ในละครเรื่อง “เงาบุญ”

ตัวละครสำคัญ

วรชน: อรรคพันธ์ นะมาตร์ (อ๋อม)
นักเรียนนอก ผู้ได้รับทุนเรียนต่อแต่สละทุนเดินทางกลับมาช่วยคนรักคือสิตา วรชนกำพร้าแม่ ส่วนพ่อบวชเป็นพระระดับเจ้าอาวาสอยู่วัดแห่งหนึ่งกลางกรุง เป็นคนมีเหตุผล รักความถูกต้อง และยึดมั่นในความรักที่มีต่อสิตาเพียงผู้เดียว พร้อมสละชีวิตเพื่อหญิงคนรักได้

สิตา: พิมประภา ตั้งประภาพร(พิม)
หญิงสาวนักเรียนนอก หน้าตาดี มีความเชื่อมั่นในตัวเองสูง ตัดสินใจละทิ้งการศึกษาระดับปริญญาโทที่เมืองนอก หลังจากทราบว่าพ่อของตนยิงตัวตาย เธอเป็นลูกสาวของข้าราชการระดับสูงที่มีคดีพัวพันกับการคอรัปชั่น กับรัตติยา แม่ผู้เป็นนักธุรกิจและทำทุกอย่างเพื่อเงิน หญิงสาวมีความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวที่จะทำทุกวิถีทางให้พ่อแม่ของเธอหลุดพ้นจากความเป็นเปรต โดยทนอยู่ในบ้านที่มีสภาพไม่ต่างจากนรกขุมหนึ่ง

คชา: วรากร ศวัสกร(แชป)
นายตำรวจหนุ่มเพื่อนสนิทของวรชน เคยเติบโตอยู่ในวัดที่พ่อของวรชนบวชอยู่ ทำให้รักและพร้อมจะช่วยเหลือวรชน เป็นคนมุทะลุ ต้องการปราบปรามยาเสพติดเป็นผลงาน และปราบปรามพวกอันธพาล เมื่อสืบทราบว่าคนร้ายคือพงศกร ศัตรูของเพื่อนรักจึงทำเต็มที่ เป็นคนรักของอนงค์นาฏ

อนงค์นาฏ: บารมิตาสาครจันทร์(มิ้นท์)
เพื่อนสาวของสิตา บ้านอยู่ใกล้ๆ บ้านของสิตา จึงรับรู้ความเป็นไปภายในบ้านของสิตาทุก
อย่าง รักกับคชาและคอยช่วยเหลือสิตาทุกอย่าง เป็นคนอ่อนหวาน แต่เวลาคับขันก็พร้อมจะต่อสู้ โดยอาชีพเป็นครูสอนพลศึกษาที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง

พงศกร : กรเศก โคนินทร์(แอนด์ดรูว์)
ชู้รักของรัตติยา เป็นคนทะเยอทยาน เห็นแก่ตัว ทำทุกอย่างเพื่อเงิน หน้าตาดี ทำให้รัตติยาหลงใหล เมื่อรัตติยาตาย แต่ยังไม่ได้สมบัติจึงเข้าสู่ขบวนการค้ายาเสพติดเป็นเอเย่นต์ใหญ่ระบายยาเสพติดสู่วัยรุ่น อยากได้สิตาเป็นเมีย แต่ไม่สำเร็จเพราะเปรตพ่อแม่ของสิตาคอยช่วยไว้ ภายหลังตายในกองไฟและเสวยภพภูมิเปรต เป็นเปรตหัวโต ถูกสัตว์ต่างๆ กัดกินร่างกายอยู่ตลอดเวลาให้ทุกข์ทรมาน



อรชุดา : อมีนาพินิจ(โม)
เป็นเมียของพงศกรแต่หลอกว่าเป็นน้องสาวแท้ๆ เพื่อรวมหัวกันปอกลอกสมบัติของรัตติยาเป็นคนร้าย เจ้าวางแผน ทำชั่วต่างๆ นานาเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง ไม่พอใจที่พงศกร สามีของตนหลงรักสิตา จึงคิดแย่งวรชนมาเป็นของตน ตายไปเป็นเปรต ไม่มีเสื้อผ้าใส่ ไฟลุกท่วมร่างกายตลอดเวลา

พระอาวุธ: ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์(โอ๋)
บวชมานานจนเป็นเจ้าอาวาส เป็นผู้มีอภิญญา สามารถติดต่อกับอสุรกายในภพภูมิต่างๆได้ เป็นพ่อของวรชน คอยช่วยเหลือเปรตในเมืองบังบดที่อยู่ข้างวัด

รัตติยา : อภิรดี ภวภูตานนท์(แก้ว)
แม่ของสิตา คบชู้กับพงศกร ทำทุกอย่างด้วยความหลงชู้หนุ่มจึงยักยอกและยุยงให้สุธีร์ทำผิด ต่อมาตกบันไดคอหักตายกลายเป็นเปรต ยามค่ำคืนจะตัวสูง เสื้อผ้าขาดวิ่น ผมยาว แต่มีไฟไหม้ที่ผมอยู่ตลอดเวลา เมื่อไฟใกล้ถึงศีรษะก็จะร้อนและทุกข์ทรมานเป็นอย่างยิ่ง เป็นเพราะผลกรรมที่เคยคบชู้เมื่อมีชีวิตอยู่

สุธีร์ : ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง
พ่อของสิตา ข้าราชการระดับสูง แต่พัวพันกับคดีคอรัปชั่น ตายไปแล้วด้วยเศษกรรมที่เคยก่อไว้เมื่อมีชีวิตอยู่ได้กลายเป็นเปรตตัวสูงใหญ่ ปากเท่ารูเข็ม อดอยาก กินอะไรไม่ได้ แม้ใครอุทิศบุญให้ก็ไม่สามารถได้บุญ เนื่องมาจากการคดโกงเมื่อครั้งมีชีวิตอยู่ เวลาเดินไปไหนก็ถูกนกกามาจิกกินเนื้อตัวให้เจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา

พลู : ชาญณรงค์ ขันทีท้าว(ติ๊ก)
หมอดูวัยหนุ่มใหญ่ ดูเหมือนจะเป็นคนเลอะเทอะ แต่ในยามคับขัน เขาเองเป็นคนที่รู้จัก และศึกษาเรื่องราวของเปรตได้เป็นอย่างดีที่สุด มีวิธีการปราบผีที่บู๊ดูคล้ายจอมยุทธ์ชาวจีน

จุก : ภคพล ตัณฑ์พาณิชย์(รถบัส)
กุมารทอง แสนซน อิทธิฤทธิ์มีแค่งูๆปลาๆ แต่เชื่อว่า บารมีตัวเองล้นฟ้า สร้างเรื่อง แต่ก็ได้ความอยู่เนืองๆ ทำทุกวิถีทาง เพื่อที่จะให้สิตากับวรชนลงเอยกัน เพราะอยากเกิดเป็นคนเต็มแก่

ช่วงโชติ : ถิร ชุติกุล (อั้ม)
น้องชายของอรชุดา ติดยาและทำงานเป็นหัวหน้าแก๊งปล่อยยาให้แก่พงศกร ต่อมาทะเลาะกับพ่อเลี้ยง จนพ่อเลี้ยงประสบเหตุถึงแก่ความตาย และทำร้ายแม่จนพิการ ภายหลังถูกเปรตหลอก ผสมกับการเมายาทำให้เห็นภาพหลอนต่างๆ ตายไปเป็นเปรตที่มีมือโตเท่าใบตาลเพราะทำร้ายพ่อแม่

ชื่นหทัย : รัญดภา มันตะลัมพะ(พลอย)
เป็นเด็กใจแตก เจ้าอารมณ์ ล้มเหลวทุกอย่างในชีวิต ไม่เกรงกลัวใคร คิดแย่งคนรักของพี่สาว และไม่จริงใจกับใคร ภายหลังประสบอุบัติเหตุตายกลายเป็นเปรตเช่นกัน

สายใจ: นริสา พรหมสุภา(ปู)
ป้าของสิตา เป็นลูกพี่ลูกน้องของสุธีร์ สำนึกในบุญคุณที่สุธีร์ช่วยเหลือตนไว้จึงพร้อมปกป้องสิตาทุกอย่าง เป็นคนใจบุญ ปากร้าย แต่ใจดี

ชดช้อย : ณหทัย พิจิตรา(ต้อม)
แม่ของอรชุดา โชติช่วง และชื่นหทัย สามีตาย จึงแต่งงานกับชายขี้เมา ภายหลังถูกลูกทำร้ายจนต้องมาอยู่ในบ้านพักคนชรา

คง : บุ๋มบิ๋ม สามโทน
หมอผีสายดำที่คอยประลองวิชากับหลวงพ่ออาวุธ คอยให้ความช่วยเหลือพงศกรและพวกสู้กับเปรต จับเปรตมาเป็นบริวาร ภายหลังตายตกนรก

แสง : จเร เชิญยิ้ม
คนรับใช้คนสนิทของสายใจ และสิตา ตั้งตัวเป็นศัตรูกับกลุ่มของอรชุดาและพงศกร เป็นผู้กุมความลับต่างๆ ภายในบ้าน และเห็นเปรตเป็นประจำ

มุก : อาภัสสรา อินทร์ตลาดชุม(แพร)
เป็นเมียของพลู เกือบได้แต่งงานแต่พลูหนีไปบวช ทำให้มุกผิดหวังจากความรักและคอยขัดขวางพลูขณะเป็นพระสงฆ์จนตายไปกลายเป็นเปรต




























































กำลังโหลดความคิดเห็น...