ศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ ภาค 7 พิพากษาจำคุก “ษิทรา เบี้ยบังเกิด” กับพวก คนละ 5 ปี คดีหลอกลวงเรียกรับเงินจำนวน 400,000 บาท จากครอบครัวผู้ต้องหาคดียาเสพติด อ้างช่วยวิ่งเต้นลดโทษ แต่ให้ประกันตัวสู้คดีชั้นอุทธรณ์ วงเงินคนละ 130,000 บาท ห้ามเดินทางออกนอกประเทศ เว้นแต่ได้รับอนุญาต
เมื่อเวลา 09.00 น.วันนี้ (18 พ.ย.) ศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ ภาค 7 (จ.สมุทรสงคราม) ได้อ่านคำพิพากษาคดีหมายเลขดำที่ อท104/2568 ที่พนักงานอัยการสำนักงานอัยการพิเศษฝ่ายคดีปราบปรามการทุจริต 1 ภาค 7 เป็นโจทก์ ยื่นฟ้อง นายษิทรา หรือ ตั้ม เบี้ยบังเกิด เป็นจำเลยที่ 1 กับพวกรวม 3 คน
กรณีหลอกลวงและเรียกรับเงินจำนวน 400,000 บาท จากครอบครัวผู้ต้องหาคดียาเสพติด โดยอ้างว่า จะช่วยวิ่งเต้นลดโทษตาม พ.ร.บ.ยาเสพติด มาตรา 100/2
คดีนี้พนักงานอัยการยื่นฟ้องเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2568 ขอให้ลงโทษ นายษิทรา จำเลยที่ 1 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86, 157, 162 (1)(2)(4), 177 วรรคสอง, 180 วรรคสอง, มาตรา 200 วรรคหนึ่ง และขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 และจำเลยที่ 3 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 157, 162(1)(2)(4), 177 วรรคสอง, มาตรา 200 วรรคหนึ่ง โดยจำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธขอสู้คดี
คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยว่า จําเลยทั้งสามกระทำความผิดตามฟ้องหรือไม่ ข้อนี้สมควรวินิจฉัยเสียก่อนว่า นายธีรวัฒน์ หรือ ออย บุญรอด ผู้เสียหาย ได้ให้ข้อมูลต่อจำเลยที่ 2 และที่ 3 ตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด หรือไม่
เมื่อพิเคราะห์ถึงสภาพของพยาน แหล่งที่มาของพยานบอกเล่า ซึ่งพนักงานสอบสวนเป็นผู้จัดทําขึ้น โดยพยานทั้งสองไม่ได้โต้แย้งว่าการสอบปากคำได้กระทำโดยมิชอบ กลับเบิกความรับว่าให้การโดยสมัครใจ เพียง นายธีรวัฒน์ หรือ ออย อ้างเหตุผลที่ให้การดังกล่าวว่าต้องการได้ค่าทนายความคืนจากจำเลยที่ 1 นายคณุตม์ อ้างว่า หากให้การว่ารู้จักกับนายธีรวัฒน์เกรงว่าจะถูกดำเนินคดีเพิ่ม เป็นข้ออ้างที่ไม่สมเหตุผลอย่างยิ่ง เมื่อพิเคราะห์ถึงพยานแวดล้อมที่เกี่ยวข้องได้แก่แบบบันทึกข้อมูลที่สําคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ที่จำเลยที่ 2 และที่ 3 จัดทำขึ้นระบุรายละเอียดว่าเคยติดต่อซื้อยาเสพติดจาก นายไบร์ท พักอาศัยอยู่ หมู่บ้านอิ่มลำโพน 11 ต.คลองมะเดื่อ อ.กระทุ่มแบน จ.สมุทรสาคร มีบ้านเดิมอยู่ อ.นครชัยศรี จ.นครปฐม เป็นผู้ค้ายาเสพติดและใช้รถจักรยานยนต์ ฟีโน่ สีน้ำตาล ทะเบียน 4090 กทม ไม่ทราบหมวดอักษร เป็นพาหนะในการส่งยาเสพติด โดย นายไบร์ท มีลักษณะผอมสูง ไว้ผมรองทรง มีหนวดเคราเล็กน้อย ผิวดําแดง สูงประมาณ 170-180 เซนติเมตร ซึ่งเป็นถ้อยคำสำนวนเดียวกัน รูปประโยค ลำดับข้อมูล และข้อเท็จจริงอย่างเดียวกันทุกประการ กับบันทึกตามการจับกุมฉบับก่อนมีการแก้ไข ตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด
นายธีรวัฒน์ หรือ ออย ให้รายละเอียดเกี่ยวกับสถานที่พักอาศัย ภูมิลำเนาเดิม ยี่ห้อ สี รุ่น หมายเลขทะเบียน ของรถจักยานยนต์ที่ใช้เป็นยานพาหนะ แต่กลับไม่ปรากฏรายละเอียด เกี่ยวกับวิธีการติดต่อซื้อขายยาเสพติด ไม่ปรากฏหมายเลขโทรศัพท์ หรือช่องทางการสื่อสารใดๆ นอกจากนั้น ไม่ปรากฏว่า แบบบันทึกดังกล่าวรวมอยู่ในสำนวนในคดีที่ นายธีรวัฒน์ หรือ ออย เป็นเป็นผู้ต้องหา หรือมีรายงานความคืบหน้าผลการสืบสวนขยายผลเสนอต่อผู้บังคับบัญชา หลังจากได้ข้อมูลดังกล่าวจากนายธีรวัฒน์แล้วทั้งที่มีข้อมูลชัดเจน ปล่อยเวลาถึง 4 เดือน โดยไม่ได้ดำเนินการใดๆ
นอกจากนั้น ตามสำเนาบันทึกข้อความลงวันที่ 14 ธันวาคม 2559 เรื่อง ผู้ถูกจับประสงค์ให้ข้อมูลปราบปรามยาเสพติด ที่จำเลยที่ 3 จัดทำขึ้นเพื่อรายงานต่อ ผกก.สภ.กระทุ่มแบน เพื่อทราบ ไม่ปรากฏว่า มีการเสนอหนังสือดังกล่าวให้ ผกก.สภ.กระทุ่มแบน ทราบ อีกทั้ง พ.ต.ท.ชัชริน เหมือนมี สารวัตรป้องกันปราบปราม สน.หนองค้างพลู ผู้จับกุม นายธีรวัฒน์ หรือ ออย ให้การว่า ไม่ได้ทำบันทึกหรือหลักฐานการขยายผล เนื่องจากข้อมูลที่นายธีรวัฒน์ หรือ ออย ให้ไม่ชัดเจน ไม่สามารถระบุตัวตนได้ และ พ.ต.ท.ธีรวุฒิ เกิดจงรักษ์ พนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบในคดีที่นายธีรวัฒน์ หรือ ออย เป็นผู้ต้องหาให้การว่า พยานเป็นผู้แจ้งข้อกล่าวหานายธีรวัฒน์ หรือ ออย ว่า มียาเสพติดให้โทษในประเภท 1 (เมทแอมเฟตามีน) ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยผิดกฎหมาย และมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต นายธีรวัฒน์ หรือ ออย ให้การปฏิเสธว่าของกลางทั้งหมดเป็นของ นายเจษฎากร ผลศิริ ในวันเดียวกันกลับให้ข้อมูลตามแบบตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ต่อจำเลยที่ 2 และ 3 ว่ายาเสพติดของกลางซื้อมาจากนายคนุตม์ จึงไม่น่าเชื่อถือว่าได้ให้ข้อมูลดังกล่าวจริง
ส่วนการที่จำเลยที่ 1 ปฏิเสธในทำนองว่าถูกกลั่นแกล้ง เนื่องจากจำเลยที่ 1 ได้ร้องเรียนให้มีการตรวจสอบ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (ขณะนั้น) ต่อคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ หรือ ป.ป.ช. ทำให้ได้รับผลกระทบอย่างร้ายแรง การดำเนินคดีนี้ เนื่องจากไม่พอใจพยาน เห็นว่าแม้จำเลยที่ 1 มีการร้องเรียนผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติจริงก็ตาม แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 2 และที่ 3 มีปัญหาขัดแย้งหรือมีการร้องเรียน เช่นจำเลยที่ 1 และไม่ปรากฏว่าพนักงานสอบสวนหรือพยานแต่ละปากที่ให้การต่อพนักงานสอบสวนหรือเบิกความต่อศาล มีความขัดแย้งกับจำเลยทั้งสามการตรวจสอบการทำหน้าที่ทนายความของจำเลย เป็นเรื่องปกติเมื่อมีการร้องเรียน หากจะกลั่นแกล้งปรักปรำจำเลยที่ 1 ให้ต้องรับผิดก็ไม่จำต้อง สร้างเรื่องให้ยุ่งยากสลับซับซ้อนให้ผู้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องต้องเกี่ยวพัน และให้จำเลยที่ 2 และที่ 3 ซึ่งไม่ได้เป็นคู่ขัดแย้งกันต้องถูกดำเนินคดีไปด้วย ข้ออ้างนี้ไม่มีน้ำหนักให้รับฟัง
ที่จำเลยที่ 1 นำสืบว่าไม่มีการนำเอกสารแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติดให้นายธีรวัฒน์ หรือ ออย ลงชื่อที่เรือนจำจังหวัดสมุทรสาคร โดยมี นายวิโรจน์ ชุ่มชื่นจิตร นักทัณฑวิทยาชำนาญการเบิกความรับรองบันทึกถ้อยคำยืนยันข้อเท็จจริง ว่า ขณะเกิดเหตุรับราชการอยู่ที่เรือนจำจังหวัดสมุทรสาครทำหน้าที่ในห้องเยี่ยม ตามระเบียบของกรมราชทัณฑ์ ทนายความหรือพนักงานสอบสวนไม่อาจส่งมอบเอกสารให้ผู้ต้องขังลงลายมือชื่อได้โดยตรง ต้องผ่านเจ้าหน้าที่เรือนจำ และต้องเป็นเอกสารที่เกี่ยวข้องกับทนายความหรือพนักงานสอบสวนเท่านั้น วันที่ 15 ธันวาคม 2559 จำเลยที่ 1 ได้เข้าพบ นายธีรวัฒน์ หรือ ออย และได้ให้ลงลายมือชื่อในใบแต่งทนายความเพียง ฉบับเดียวไม่มีเอกสารอื่น เห็นว่า การขอเข้าพบผู้ต้องขังมีเพียงการบันทึกรายชื่อ วันเวลา ที่เข้าพบ เท่านั้นไม่มีการบันทึกเกี่ยวกับการให้ผู้ต้องขังลงลายมือชื่อในเอกสาร การปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวของ นายวิโรจน์ เป็นการปฏิบัติหน้าที่ตามปกติทั่วไปไม่ใช่เป็นการปฏิบัติหน้าที่ที่มีลักษณะพิเศษที่จะสามารถจดจำได้ว่ามีบุคคลใดยื่นเอกสารใด กี่ฉบับ ทั้งวันที่ให้การต่อพนักงานสอบสวนในวันที่ 7 มีนาคม 2564 เป็นเวลานานหลายปี จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่น่าเชื่อว่าจะสามารถจดจำได้จึงไม่มีน้ำหนักให้รับฟัง
ส่วนจำเลยที่ 2 และที่ 3 นำสืบว่าได้เบิกตัว นายธีรวัฒน์ หรือ ออย มาสอบถามขยายผลและได้ทำบันทึกแบบแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ในวันที่ 18 สิงหาคม 2559 ที่สภ.กระทุ่มแบน ไม่ได้ทำย้อนหลังเมื่อมีการจับกุมนายคณุตม์ โดยมี เจ้าพนักงานตำรวจ สภ.กระทุ่มแบน ในขณะเกิดเหตุ เบิกความรับรองบันทึกถ้อยคำยืนยันข้อเท็จจริงสนับสนุนว่า เห็นจำเลยที่ 2 และที่ 3 สอบปากคำ นายธีรวัฒน์หรือ ออย ในวันที่ 18 สิงหาคม 2559 ที่สภ.กระทุ่มแบนจริง
เห็นว่า การสอบปากคำผู้ต้องหาเพื่อขยายผลในคดีความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดมีคดีเกิดขึ้นเป็นจำนวนมากเป็นหน้าที่ราชการตามปกติของจำเลยที่ 2 และที่ 3 ไม่ปรากฏลักษณะพิเศษของคดีที่มีของกลางมาก หรือคดีที่ประชาชนสนใจมีสื่อสารมวลชนติดตามทำข่าว หรือนายธีรวัฒน์ หรือออย เป็นผู้มีชื่อเสียงโดดเด่น หรือผู้มีลักษณะทางกายภาพที่แตกต่างจากบุคคลทั่วไป ที่ทำให้พยานจดจำได้ ทั้งพยานได้ให้การต่อพนักงานสอบสวนวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 หลังเกิดเหตุ 3 ปีเศษ ไม่น่าเชื่อว่าจะจดจำได้ตามที่ให้การและเบิกความ นอกจากนี้ จำเลยที่ 3 เบิกความตอบจำเลยที่ 1 ถามว่า ในการทำเครื่องหมายกากบาทให้ผู้ต้องหาลงลายมือชื่อไม่ได้ทำทุกคดีแล้วแต่ระดับการศึกษา ส่วนมากในคดีเกี่ยวกับยาเสพติดต้องทำเครื่องหมายกากบาทป้องกันผู้ต้องหาลงลายมือชื่อผิดตำแหน่ง แต่เมื่อตรวจเอกสารในสำนวนไต่สวนที่รวบรวมจากคดีอื่นๆ แล้วไม่ปรากฏว่าเอกสารที่จำเลย ที่ 3 จัดทำขึ้นมีการทำเครื่องหมายกากบาทให้ผู้ต้องหาลงลายมือชื่อเลย แต่กลับพบว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้ทำเครื่องหมายกากบาทในลักษณะเดียวกันกับที่ปรากฏในบันทึกคำให้การ ที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดทำและนำไปให้นายธีรวัฒน์ หรือ ออย ลงลายมือชื่อ ที่เรือนจังหวัดสมุทรสาคร
อีกทั้งเมื่อพิเคราะห์ข้อความที่เขียนด้วยปากกาตามแบบการแจ้งให้ ผู้ถูกจับ/ผู้ต้องหาทราบถึงประโยชน์ของการให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์ต่อการปราบปรามยาเสพติด และตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด เปรียบเทียบกับสีน้ำหมึก และขนาดของลายเส้นปากกากากบาทหน้าลายมือชื่อ นายธีรวัฒน์ หรือ ออย เป็นสีและขนาดแตกต่างกัน ไม่น่าเชื่อว่าจำเลยที่ 3 เป็นผู้ทำกากบาท ให้นายธีรวัฒน์ หรือ ออย ลงลายมือชื่อ กลับสนับสนุนคำให้การเพิ่มเติมของนายธีรวัฒน์ หรือ ออย ว่าจำเลยที่ 1 ให้นายธีรวัฒน์ หรือ ออย ลงชื่อในเอกสารดังกล่าวขณะที่ต้องขังอยู่ที่เรือนจำจังหวัดสมุทรสาคร ในจุดที่จำเลยที่ 1 ทำกากบาทไว้ จากพฤติกรรมทั้งหลายประกอบพยานแวดล้อมกรณีตามที่ได้วินิจฉัยข้างต้น มีน้ำหนักให้เชื่อว่าคำให้การ และคำให้การเพิ่มเติมของนายธีรวัฒน์ หรือ ออย และคำให้การของนายคณุตม์ เป็นความจริงยิ่งกว่าคำเบิกความ ในชั้นพิจารณา
ข้อเท็จจริงฟังได้ว่ารับฟังได้โดยปราศจากข้อสงสัยว่า นายธีรวัฒน์ หรือ ออย ไม่ได้ให้ข้อมูลสำคัญและเป็นประโยชน์ต่อการปราบปรามยาเสพติดตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ต่อเจ้าพนักงาน มีหน้าที่ทำเอกสารได้จัดทำแบบการแจ้งให้ผู้ถูกจับ/ผู้ต้องหาทราบถึงประโยชน์ของการให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์ต่อการปราบปรามยาเสพติด และตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ภายหลังที่มี การจับกุมนายคณุตม์ แล้วทำบันทึกจับกุมนายคณุตม์ให้สอดคล้องกับแบบบันทึกข้อมูลดังกล่าวว่าตน ได้กระทำการอย่างใดขึ้น หรือว่าการอย่างใดได้กระทำต่อหน้าตนอันเป็นความเท็จ หรือรับรองเป็นหลักฐานว่าได้มีการแจ้งซึ่งข้อความอันมิได้มีการแจ้ง หรือจดเปลี่ยนแปลงข้อความแล้วให้จำเลยที่ 1 นำไปให้นายธีรวัฒน์ หรือ ออย ลงลายมือชื่อที่เรือนจำจังหวัดสมุทรสาคร เพื่อใช้เป็นหลักฐานยื่นต่อศาล ในการสืบพยานเพื่อให้นายธีรวัฒน์ได้รับประโยชน์ได้รับโทษน้อยลงตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 100/2 ต่อมาจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอไต่สวนเพื่อให้นายธีรวัฒน์ได้รับประโยชน์ให้ได้รับโทษน้อยลงตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 100/2 ต่อศาลจังหวัดสมุทรสาครในชั้นพิจารณาจำเลยที่ 1 อ้างจำเลยที่ 2 เป็นพยานเข้าเบิกความยืนยันข้อเท็จจริงดังกล่าวอันเป็นความเท็จและความเท็จนั้นเป็นข้อสำคัญในคดี แล้วจำเลยที่ 1นำสืบหรือแสดงบันทึกจับกุม ในคดีที่นายคณุตม์เป็นผู้ต้องหา แบบการแจ้งให้ผู้ถูกจับ/ผู้ต้องหาทราบถึงประโยชน์ของการให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์ต่อการปราบปรามยาเสพติด และตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด และแบบแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ต่อศาลจังหวัดสมุทรสาคร เพื่อจะช่วยนายธีรวัฒน์หรือออย ให้ได้รับโทษน้อยลง การกระทำของจำเลยทั้งสามจึงเป็นความผิด ตามฟ้อง
อนึ่ง ภายหลังกระทำความผิด มีพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา(ฉบับที่ 26) พ.ศ.2560 ให้ยกเลิกโทษในมาตรา 157, 162, 177, 180 และ 200 และให้ใช้อัตราโทษใหม่แทน แต่โทษตามกฎหมายที่แก้ไขใหม่ไม่เป็นคุณแก่จำเลย จึงต้องใช้กฎหมายในขณะจำเลยกระทำผิด
พิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 180 วรรคสอง (เดิม) และมาตรา 157, 162 (1)(2)(3)(เดิม), 200 วรรคหนึ่ง(เดิม) ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86
จำเลยที่ 2 มีความผิดตามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 157 (เดิม), 162 (1)(2)(3) (เดิม), 200 วรรคหนึ่ง (เดิม) ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 และมาตรา 177 วรรคสอง (เดิม)
จำเลยที่ 3 มีความผิดตามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 157 (เดิม), 162 (1)(2)(3) (เดิม), 200 วรรคหนึ่ง(เดิม) ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 การกระทำของจำเลยทั้งสามเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท
ให้ลงโทษ นายษิทรา จำเลยที่ 1 ฐานนำสืบหรือแสดงพยานหลักฐานอันเป็นเท็จในการพิจารณาคดีอาญา อันกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 90 จำคุก 5 ปี จำเลยที่ 2 และ 3 ฐานร่วมกันเป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบเพื่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้หนึ่งผู้ใดอันเป็นกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุกคนละ 5 ปี ให้นับโทษจำคุกของจำเลยที่ 1 ต่อจากโทษจำคุกในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ อ 250/2568 ของศาลจังหวัดนครพนม คดีอาญาหมายเลขแดง ที่อทย 690/2569 ของศาลอาญา และคดีอาญาหมายเลขแดงที่ อ 4693/2567 ของศาลแขวงพระนครเหนือ
ทั้งนี้ ศาลได้อนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราว นายษิทรา จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ในระหว่างอุทธรณ์ โดยศาลตีราคาหลักประกันในวงเงินคนละ 130,000 บาท โดยมีเงื่อนไขห้ามนายษิทรา จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 เดินทางออกนอกราชอาณาจักร เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากศาล


