เหตุสะเทือนขวัญเด็กอายุ 14 ปี ก่อเหตุกราดยิงในโรงเรียนเทพศิรินทร์ นนทบุรี ส่งผลให้ครูเสียชีวิต 5 ราย ก่อนจะเลือกจบชีวิตตัวเอง อีกทั้งพบว่าได้ยิงปู่กับย่าเสียชีวิตในบ้านมาก่อนแล้ว รวมผู้เสียชีวิต 8 ราย ย้อนไปเมื่อปี 2565 เกิดเหตุ ส.ต.อ.ปัญญา คำรบ ใช้มีดและปืนสังหารเด็กและครูในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก อบต.อุทัยสวรรค์ จ.หนองบัวลำภู ก่อนขับรถหลบหนีแล้วฆ่าผู้อื่นระหว่างทาง จากนั้นฆ่าภรรยา ลูกเลี้ยง และตัวเองตายตาม มีผู้เสียชีวิตรวม 38 คน
ต่อมา มีการเปิดเผยว่า ส.ต.อ.ปัญญา ผู้ก่อเหตุ เคยรับราชการอยู่ที่ สภ.นาวัง จ.หนองบัวลำภู มีพฤติการณ์เกี่ยวข้องกับยาเสพติด ถูกจับกุมตัวพร้อมของกลางยาบ้า ตำรวจภูธร จว.หนองบัวลำภู ได้มีคำสั่งให้ออกจากราชการ แรงจูงใจมาจากปัญหาคดียาเสพติด ถูกไล่ออกจากราชการ ความเครียดเรื่องขึ้นศาล มีปัญหากับภรรยา และสภาพจิตใจ นับเป็นการฆาตกรรมหมู่โดยผู้ก่อเหตุเพียงคนเดียวที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ไทย
คล้ายกับเหตุจ่าคลั่ง ปี 2563 ที่ห้างเทอร์มินอล 21 จ.นครราชสีมา มีผู้เสียชีวิต 31 ราย (รวมผู้ก่อเหตุ) แม้ไม่ใช่ในโรงเรียน แต่เป็นสถานที่มีคนพลุกพล่านเช่นกัน สาเหตุมาจากคับแค้นใจ ความเครียด ในขณะที่อเมริกาเกิดเหตุกราดยิงในโรงเรียนบ่อยครั้ง เกิดจากปัญหาสุขภาพจิต การถูกกลั่นแกล้ง ล้อเลียน ปัญหาครอบครัว การเลียนแบบพฤติกรรม (เกม ภาพยนตร์) ประกอบกับการเข้าถึงอาวุธปืนได้ง่าย โรงเรียนจึงเป็นสถานที่ "เก็บความแค้น" ของนักเรียนที่โดนกระทำ และเป็นสถานที่ "ระบาย" ของเขาในฐานะผู้ก่อเหตุเช่นกัน
ส่วนใหญ่ผู้ก่อเหตุเป็นนักเรียน หรืออดีตนักเรียนของโรงเรียนนั้น เลือกโรงเรียนเป็นที่สังหาร เนื่องจากต้องการ "แก้แค้น" คนที่เคยกลั่นแกล้ง ในกรณีผู้ก่อเหตุไม่เกี่ยวข้องกับโรงเรียน แต่ตัดสินใจเลือกก่อเหตุในโรงเรียน เนื่องจากเป็นจุด "เปราะบาง" คิดว่าเมื่อตัวเองก่อเหตุแล้วจะไม่ได้รับอันตราย หรือได้รับการตอบโต้ แม้อีกฝ่ายจะมีจำนวนมากกว่าหลายเท่าก็ตาม บางส่วนเลือกจบชีวิตตัวเองจากปัญหาทางจิต ซึมเศร้า ไม่อยากมีชีวิตบนโลกใบนี้ บ้างก็หนีความผิด บ้างก็คิดว่ายังไงก็ถูกวิสามัญ
จากสถิติระบุว่า ส่วนใหญ่ผู้ก่อเหตุเป็นเพศชาย อยู่ในช่วงวัยรุ่น เป็นนักเรียนที่กำลังศึกษาอยู่ หรือเพิ่งลาออกไปไม่นาน โดยมักรู้จักเหยื่อ หรือคุ้นเคยกับสถานที่นั้นเป็นอย่างดี ไม่เพียงเท่านี้ นอกจากเพื่อนนักเรียนด้วยกันแล้ว ยังมีครูและคนในบ้านที่ทำให้เขารู้สึกไม่ได้รับความอบอุ่น การใช้คำพูดและพฤติกรรมเชิงลบ นำมาสู่ความ "โกรธแค้น" ดังนั้นคนในช่วงวัยรุ่นต้องการที่คนเข้าใจ คอยชี้แนะ ให้คำปรึกษา มีส่วนร่วม และความเท่าเทียม