ศาลอาญาคดีทุจริตจำคุก 50 ปี "ทิดเเย้ม-สีกาเก็น"ยักยอกเงินวัดไร่ขิง กระทำผิดต่อหน้าที่ สั่งชดใช้เงินคืนเฉียด 28 ล้าน ส่วนจำเลยที่ 4 ยกฟ้อง
วันนี้ ( 21 เม.ย.) ศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบกลาง ย่านตลิ่งชันมีคำพิพากษาจำคุก พระธรรมวชริรานุวัตร หรือพระเทพศาสนาภิบาล หรือพระราชวิริยาลังการ หรือ นายแย้ม อินทร์กรุงเก่า 50 ปี ในความผิดที่พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการพิเศษฝ่ายคดีปราบปรามทุจริต 1 ยื่นฟ้องนายแย้มกับพวกประกอบด้วย น.ส.อรัญญาวรรณ หรือเก็น วังทะพันธ์ ,นางพชพร หรือเตย สีเลี้ยงหรือ พัศรายุวัตร ,นายฉัตรชัย สีเลี้ยงหรืออินทร์มี ,นายเอกพจน์ หรือพระมหาเอกพจน์ ภูฆัง ผู้ต้องหาที่ 1-5 ความผิดประมวลกฎหมายอาญามาตรา 147 ,157 พรป.ว่าด้วยการป้องกันและการปราบปรามการทุจริต พ.ศ.2561 มาตรา 172 พรบ.ป้องกันและ ปราบปรามการฟอกเงินฯ มาตรา 3,5,910 พรก.มาตรการป้องกันและ ปราบปรามอาชญากรรมทางเทคโนโลยี ฯ และให้จำเลยทั้ง 5 ร่วมกันคืนเงินจำนวน 28 ล้านบาทเศษ
โจทก์ฟ้องว่าขณะเกิดเหตุ นายแย้ม จำเลยที่ 1 ขณะดำรงตำเเหน่งเจ้าอาวาสวัดไร่ขิง เบียดบังยักยอกโดยการเบิกถอนเงินออกจากบัญชีเงินฝากของวัดไร่ขิง พระอารามหลวง ผู้เสียหาย จำนวน 9 บัญชี โดยมีจำเลยที่ 2-5
เป็นผู้สนับสนุน จำนวน 20 กรรม รวมเป็นเงิน จำนวน 28 ล้านบาทเศษ และจำเลยทั้ง5 ได้ร่วม สมคบกันฟอกเงินและร่วมกันฟอกเงินอันได้จากการกระทำความผิดมูลฐานจำนวนหลายครั้งเป็นเวลาหลายปีต่อเนื่องกัน
โดยมีพฤติการณ์ในการกระทำความผิด กล่าวคือ จำเลยที่ 1 ผู้มีอำนาจเบิกถอนเงินเงิน มอบอำนาจให้เจ้าหน้าที่ของวัดหรือลูกจ้างของวัด เบิกอนเงินหรือโอน เงินจากบัญชีของวัดเข้าบัญชีเงินฝากของจำเลยที่ 1 จากนั้น จำเลยที่ 2 ร่วมกับจำเลยที่ 2-5 ในการผ่องถ่ายเงินของวัด ไปเข้าบัญชีของจำเลยที่ 2-5
มีเส้นทางการเงินปลายทาง คือ บัญชีเงินฝากของจำเลยที่ 2
จำเลยที่ 1 ให้การปฏิเสธ ต่อมาขอถอนคำให้การปฏิเสธเปลี่ยนเป็นให้การรับสารภาพ จำเลยที่ 2-5ให้การปฏิเสธ
คดีมีปัญหาต้องพิจารณาว่าจำเลยที่ 1 เป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่ซื้อ ทำ จัดการหรือรักษาทรัพย์ใด เบียดบังทรัพย์นั้นเป็นของตนเองหรือของผู้อื่น โดยมีจำเลยที่ 2-5เป็นผู้สนับสนุนการกระทำ ความผิดหรือไม่ ทางไต่สวนได้ความว่า จำเลยที่ 1 มอบอำนาจให้เจ้าหน้าที่หรือลูกจ้างของวัดไร่ขิงเป็นผู้เบิกถอนเงินฝากของวัดไร่ขิง และโอนเงินหรือนำฝากเงินเข้าบัญชีเงินฝากส่วนตัวของจำเลยที่ 1จำนวน 20 ครั้ง รวมเป็นเงินจำนวน 28 ล้านบาทเศษ จากนั้นจำเลยที่3 โอนเงินไปยังบัญชีของจำเลยที่ 2-5 หลายครั้ง แม้โจทก์จะฟ้องว่าจำเลยที่2-5 ร่วมกันกระทำความผิดหรือสนับสนุนการกระทำความผิดของจำเลยที่ 1 แต่ในทางการไต่สวนไม่ปรากฏว่า จำเลยทั้งห้าได้ประชุมร่วมกันเพื่อวางแผนกระทำความผิด
ในการพิจารณาว่าการกระทำใดของจำเลยคนใดเป็นการกระทำความผิด จึงต้องพิจารณาเป็นรายกระทงไป และได้ความว่า บางครั้งจำเลยที่ 1 โอนเงินให้จำเลย
ที่ 2 โดยตรง และบางครั้งก็โอนเงินผ่านจำเลยที่ 3และที่ 5 โดยมีบัญชีรับโอนปลางทางคือบัญชีเงินฝากของจำเลยที่ 2จำนวน 19 ครั้ง รวมเป็นเงินจำนวน 27 ล้านบาทเศษ แม้จำเลยที่ 2 จะให้การต่อสู้ว่า
เงินที่จำเลยที่ 2ได้รับโอนจากจำเลยที่ 1 มาจากการที่จำเลยที่ 2กู้ยืมเงินจากจำเลยที่ 1 แต่จากพยานหลักฐานรับฟังน่าเชื่อว่า สัญญากู้ยืมเงินที่จำเลยที่ 2 นำมาแสดงทำขึ้นภายหลังเพื่อกลบเกลื่อนการกระทำความผิดฐานยักยอกเงินของวัดไร่ขิงผู้เสียหาย เมื่อจำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพ มีเส้นทางการเงินปลายทาง คือ บัญชีจำเลยที่ 2
จึงรับฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 กระทำความผิดฐานเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่ซื้อ ทำ จัดการ หรือรักษาทรัพย์ใด เบียดบังทรัพย์นั้นไปเป็นของตนเองหรือผู้อื่นโดยทุจริต ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147 รวม 19 กรรม ส่วนจำเลย2,3,5 จึงเป็นผู้สนับสนุนในการกระทำความผิดของจำเลยที่ 1
โดยจำเลยจำเลยที่ 2เป็นผู้สนับสนุนรวม 18 กรรม จำเลยที่ 3เป็นผู้สนับสนุนรวม 3 กรรม และจำเลยที่ 5เป็นผู้สนับสนุนรวม 2 กรรม
ส่วนจำเลยที่ 4 ในทางการไต่สวนไม่ปรากฏว่ามีส่วนร่วมหรือสนับสนุนการกระทำความผิดจำเลยที่ 1
ปัญหาที่ต้องวินิจฉัยประการต่อมามีว่า จำเลยทั้ง5 สมคบโดยตกลงกันตั้งแต่สองคนขึ้นไปเพื่อกระทำความผิดฐานฟอกเงินและได้มีการกระทำความผิดฐานฟอกเงินตามที่ได้สมคบกันหรือไม่
เห็นว่าจำเลยที่ 1 กระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147 โดยมีจำเลยที่ 2,3,5 เป็นผู้สนับสนุนหลายครั้งหลายคราว อันมีลักษณะเป็นปกติธุระ การกระทำของจำเลยดังกล่างจึงเป็นความผิดมูลฐานตาม พรบ.ป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินฯมาตรา 3
ทางการไต่สวนปรากฏว่า หลังจากจำเลยที่ 1เบียดบังเงินของวัดไร่ขิงยังได้โอนเปลี่ยนบัญชี ครอบครอง และใช้ทรัพย์สินนั้น ร่วมกับจำเลย2,35 โดย จำเลยที่ 1 กระทำความผิดฐานฟอกเงินเพียงลำพังจำนวน 1 กรรม
จำเลยที่ 1,2 ร่วมกันสมคบโดยตกลงกันตั้งแต่สองคนขึ้นไป เพื่อกระทำความผิดฐานฟอกเงินและได้มีการกระทำความผิดฐานฟอกเงินตามที่ได้สมคบกันรวม 13 กรรม
จำเลยที่ 1,2,3 ร่วมกันกระทำความผิดรวม 3 กรรม และจำเลยที่ 1,2,5 ร่วมกันกระทำความผิดรวม 2 กรรม
ส่วนจำเลยที่ 4ในทางไต่สวนรับฟังไม่ได้ว่า
ร่วมกันสมคบฟอกเงินและได้มีการกระทำความผิดฐานฟอกเงินตามที่ได้สมคบกัน
ส่วนจำเลยที่ 4 เป็นธุระจัดหาบัญชีเงินฝาก บัตรอิเล็กทรอนิกส์ เพื่อใช้ในการกระทำความผิดอาชญากรรมทางเทคโนโลยีหรือไม่
ในทางการไต่สวนได้ความว่า จำเลยที่ 1 สั่งการให้จำเลยที่ 4 ไปพบจำเลยที่ 1ที่กุฏิ อ้างว่าประสงค์จะได้บัญชีธนาคารพร้อมบัตรกดเงินสดเพื่อใช้เก็บเงินส่วนตัวจากกิจนิมนต์ต่าง ๆ อันเป็นเงินเก็บส่วนตัวไว้ต่างหากจากเงินของวัดไร่ขิง แล้วจะคืนสมุดบัญชีและบัตรกดเงินสดให้ภายหลัง โดยจำเลยที่ 4
ไม่ทราบว่าสมุดบัญชีและและบัตรกดเงินสดไปใช้ในในการกระทำความผิด จึงรับฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ 4เป็นธุระจัดหาบัญชีเงินฝาก บัตรอิเล็กทรอนิกส์ เพื่อใช้ในการกระทำความผิด
จำเลยที่ 1กระทำความผิดฐานเป็นเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่ซื้อทำ จัดการหรือรักษาทรัพย์ใด เบียดบังทรัพย์นั้นเป็นของตนเองหรือของผู้อื่น รวม 19 กรรม เป็นเงิน 27 ล้านบาทเศษ จำเลยที่ 2 เป็นผู้สนับสนสนการกระทำความผิดดังกล่าว จำนวน 18 กรรม จึงต้องร่วมคืนเงิน27 ล้านบาทเศษด้วย จำเลยที่ 3เป็นผู้สนับสนุนรวม 3 กรรม จึงต้องร่วมคืนเงินเงิน 2.8 ล้านบาทเศษ จำเลยที่ 5 เป็นผู้สนับสนุนจำนวน 2 กรรม รวมเป็นเงินจำนวน 5.1 ล้านบาท จึงร่วมกันคืนเงินแก่วัดไรขิงผู้เสียหาย
พิพากษาว่า จำเลยที่ 1,2,3,5 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147 เเละความผิดอื่นๆ เป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1มีกำหนด 50 ปี จำคุกจำเลยที่ 2 มีกำหนด 50 ปี จำคุกจำเลยที่ 3มีกำหนด 12 ปี 12 เดือน และจำคุกจำเลยที่ 5 มีกำหนด 8 ปี 8 เดือน ยกฟ้องจำเลยที่ 4