แวดวงสีกากีผสมสีเทาช่วงโค้งสุดท้ายก่อนอภิปรายไม่ไว้วางใจดูเหมือนว่ามีเรื่องวุ่นๆ ต้องตกเป็นเป้าวิพากษ์วิจารณ์ไม่สิ้นสุด มีประเด็นหนึ่งที่ยังไม่สะสางให้สะเด็ดน้ำ เอ่ยถึง “พ่อบ้านโย”คอข่าวอาชญากรรมก็ต้องร้องอ๋อแต่ไปต่อไม่ได้เพราะนายสันธนะ ประยูรรัตน์ อดีตนายตำรวจคนดังผู้ผันตัวมาเป็น “กูรูสีเทา”ไม่ยอมเปิดเผยรายละเอียด
ทีมข่าวอาชญากรรม MGR ออนไลน์รวบรวมวีรกรรมความเป็นมาก็ต้องตบอกร้องโอ้โห ไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ยพ่อบ้านโย ของบิ๊กตำรวจ
เขาเป็นใครมาจากไหนภาพรวมสรุปเบื้องต้นว่าเป็นตำรวจอายุราชการเหลือน้อย ถูกคัดสรรมาเป็นพ่อบ้านเพราะไว้เนื้อเชื่อใจ มีความเก๋าช่ำชองในแวดวงพนัน กิน เที่ยวและเผลอๆ มีกินขนมผสมน้ำแข็งเป็นของแถมเพื่อความเพลิดเพลินให้กับชีวิต
ปกติแล้วธรรมเนียมสีกากีเมื่อระดับหัวเกิดการเปลี่ยนแปลงก็จะจัดสรรหาพ่อมามาดูแลผลประโยชน์กัน และพ่อบ้านในตำนานก็คือ พ่อบ้านชัช นักอุ้ม พ่อบ้านไมค์ นักสืบ และล่าสุดคือพ่อบ้านโย นักเที่ยว(เล่น) บรรดาพ่อบ้านทั้งหลายเหล่านี้จะอยู่กองกำกับการแห่งหนึ่ง มีบทบาทฟุ้งฟริ๊ง มุ๊งมิ๊งแต่ถ้าใช้อำนาจหน้าที่เป็น เล่นเป็นก็ใหญ่บิ๊กเบิ้มเท่ากับ กองบังคับการ 191 เลยทีเดียว (55555 ขออนุญาตขำนิดนึง)
เราจะไม่พูดถึงพ่อบ้านรุ่นพี่ให้เสียเวลาแต่จะโฟกัสไปที่พ่อบ้านคนปัจจุบันซึ่งตอนนี้กำลังตกงานเนื่องจากกรุงเทพฯเมืองฟ้าอมร “ไร้บ่อน” เมื่อ “ไร้บ่อน”ไร้การละเล่นพ่อบ้านก็ต้องอยู่เฉยๆ ยิ่งสภาวการณ์เป็นอย่างนี้ขืนปล่อยให้มีบ่อนประเดี๋ยวจะงานเข้า...ยามนี้จึงอำนวยความสะดวกพรรคพวกขาใหญ่ๆ ได้แค่บ่อนไพ่สามกอง เล่นกันหนุกหนานพอหอมปากหอมคอ
เพราะความคุ้นเคยสมัยทำงานอยู่แถวๆฝั่งธนบุรี พรานนก บางกอกน้อย บางยี่ขันรวมพื้นที่ บก.น.7 ทั้งหมด “พี่บิ๊ก”เจ้านายจึงรู้ซึ้งถึงความกว้างขวาง แต่เพราะเหรียญมี 2 ด้านเสมอมุมมืดหรือสิ่งที่เราต้องอุทาน “โอ้โห”ก็เพราะพ่อบ้านโย เคยถูกกล่าวหาว่าอยู่เบื้องหลัง เป็นลูกพี่แก๊งตัวลายทั้ง “แอล โอรส-เน วัดดาว”
พวกนี้ทำมาหากินกับอะไรถ้าไม่ใช่ยาเสพติด สารละเหย ว่ากันถึงขนาดหากมีใครไปจับไปแตะไปต้องเครือข่ายต้องมีปัญหากับคุณพี่เขาขนาดเคยมีข่าวใหญ่ “ตำรวจจับตำรวจ”มาแล้ว
ประวัติหน้าที่การงานของพ่อบ้านโย ก็น่าสนใจไม่น้อย คุณพี่มาจากนักเรียนพลตำรวจ ก่อนสอบเป็นนายร้อยห้อยกระบี่และรับราชการอยู่ฝ่ายสืบสวนตลอดกระทั่งปลายทางได้ตำแหน่ง ผกก.แต่จนแล้วจนรอดแม้ขณะนี้ใกล้เกษียณอายุ คุณพี่ก็ยังไม่ยอมขยับขึ้นเป็นรองผู้การ ขอนั่งเป็น “ผู้กินกับ”อยู่แบบนี้แหละพร้อมกับยืนซอยเท้า “รอวันฉันรักเธอ” 5555 “รอวันลูกพี่เป็นใหญ่”!!!???
กระทั่งวันนั้นมาถึง ความฝันจึงเป็นความจริง “พี่โย”ขาใหญ่ของน้องตัวลายฝั่งธนฯ และเพื่อนซี้ของผู้ประกอบการสีเทาทั้งหลายถูกวางตัวให้เป็น “พ่อบ้าน”จริงๆตามคาด
เมื่อเป็นพ่อบ้าน “พี่โย”ไม่จำเป็นต้องดูงานให้เสียเวลาเพราะชำนาญจนเข้ากระดูกแล้ว...บ่อนไหนเปิดได้กี่โต๊ะ บาคาร่า เสือมังกร ไฮโลว์ กำถั่ว หรือตู้ม้า ตู้สล็อตกี่ตัวต้องนำเสนอผ่านคุณพี่ หากเป็นพรรคพวก คุ้นเคยดูแลกันมาคุณจะได้สิทธิพิเศษ
หากอยู่ฝั่งตรงข้าม ไม่เคยดูแลไม่เคยมีน้ำใจหยิบยื่นให้ก็ต้องถูกกำหนดกฎเกณฑ์จากบ่อนใหญ่กลายเป็นบ่อนกระจอกงอกง่อยซึ่งในเชิงธุรกิจสีเทาแล้วรายใดโดนกระทำแบบนี้ต้องถือว่าเสียชื่อ เสียเครดิตเพราะถูกลดชั้น
หน้าที่ของพ่อบ้านจริงๆ ก็คือควบคุมกิจการสีเทาทั้งหลายให้อยู่ในปริมาณที่เหมาะสม ดั่งข้อมูลของนายสันธนะ ที่ว่ากรุงเทพฯยุคหนึ่งมีนโยบาย 1 โรงพัก 2 บ่อน (555555)แต่อาจจะมากไปจึงต้องควบคุม ดีมาน – ซัพพลาย ให้เกิดความเหมาะสม เงินสะพัดและปลอดภัยจากการตกเป็นเป้าสายตาของสังคม ประโยชน์ของระบบเจ้านายส่งพ่อบ้านมาดูแลโดยตรงก็คือ...เก็บครบทุกซองไม่ตกไม่หล่น อีกทั้งยังสามารถกำหนดให้เป็นไปตามนโยยาย.... ต่อไปนี้ห้ามมีบ่อนใหญ่ (แต่ให้มีบ่อนขนาดกลาง –ขนาดเล็กได้) 555555
