ผลงานรวมเล่มบทกวีชื่อ Low Flight ( บินต่ำ ) แต่งโดยนายหวัง จี้ปิน ไรเดอร์ส่งอาหาร วัย 56 ปีในมณฑลเจียงซู ได้รับรางวัลวรรณกรรมหลู่ ซวิ่น หนึ่งในรางวัลอันทรงเกียรติสูงสุดด้านวรรณกรรมของจีน ประจำปี 2569 ในประเภทบทกวี โดยสมาคมนักเขียนแห่งประเทศจีน ประกาศรายชื่อผู้ได้รับรางวัลครั้งที่ 9 เมื่อวันพุธที่ 15 กรกฎาคม ที่ผ่านมา
บทกวีชื่อ “บินต่ำ” ซึ่งนำมาเป็นชื่อของผลงานร่วมเล่มชุดนี้ เริ่มต้นว่า “ ใครกันเล่าบอกว่า เมื่อกางปีกแล้ว ต้องบินให้สูง? การบินต่ำก็เป็นการบินอยู่ดี”
สำหรับหวัง อาชีพไรเดอร์เปรียบเหมือนกับการบินต่ำ เขาถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกจากการใช้ชีวิตบนท้องถนน ตระเวนส่งอาหารอยู่ทุกวี่วัน ต้องเผชิญกับอุปสรรค ความยากลำบากและพบเจอกับผู้คนร้อยพ่อพันแม่ รวมถึงถ่ายทอดความรู้สึกของเพื่อนร่วมอาชีพกว่า 140 คน
“คนที่รีบเร่งย่อมบีบคั้นเวลาจากหนึ่งชั่วโมงเป็นหกสิบเอ็ดนาที”
เป็นถ้อยคำในอีกบรรทัดหนึ่ง สะท้อนให้เห็นชีวิตของไรเดอร์ ผู้ต้องทำงานแข่งกับเวลา โดยถ้าหนึ่งชั่วโมงมีหกสิบเอ็ดนาทีก็จะส่งของถึงมือลูกค้าได้ทันตามเส้นตายอย่างแน่นอน
ผลงานร่วมบทกวี Low Flight ได้รับการยกย่องว่า ใช้ภาษาที่เรียบง่ายแต่จริงใจ ตีแผ่โลกภายในจิตใจของพนักงานส่งของให้เห็นภาพได้อย่างชัดเจน รวมถึงความเข้มแข็งและความหวังในชีวิตของผู้คนธรรมดาทั่วไป
หวังอาศัยเวลาในตอนกลางคืน ซึ่งว่างจากภารกิจแล้ว เขียนบทกวีเหล่านี้ หรือบางครั้งในระหว่างรอรับอาหาร เพื่อไปส่งตามออเดอร์ลูกค้า เมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้ ก็จะจดลงบนกระดาษชิ้นเล็กๆ
หวังเกิดในครอบครัวชนบทในเมืองซูโจว มณฑลเจียงซู เขาลาออกจากโรงเรียนเมื่ออายุ 14 ปี เนื่องจากปัญหาทางการเงิน และต้องทำงานรับจ้างทั่วไปหลายอย่าง ตั้งแต่งานก่อสร้างไปจนถึงเก็บขยะ
แม้จะเปลี่ยนเส้นทางชีวิต แต่เขาก็ไม่เคยละทิ้งความรักในการอ่านและการเขียน
หวังเริ่มทำงานเป็นไรเดอร์ส่งอาหารในเมืองคุนซานเมื่อปี 2562 ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในการเขียนของเขา
เขาเล่าว่ามีอยู่คราวหนึ่งลูกค้าป้อนที่อยู่ผิด ทำให้ต้องเที่ยวค้นหาอาคารที่พักอาศัยถึง 3 หลังและต้องปีนบันได 18 ชั้นอยู่นานหลายชั่วโมง จนเมื่อไปถึง กลับถูกลูกค้าต่อว่าที่มาสาย
เมื่อกลับบ้าน หวังได้ระบายความคับข้องใจออกมาเป็นบทกวีชื่อ "คนรีบร้อน" บทกวีชิ้นนี้กลายเป็นไวรัลในโลกออนไลน์
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาได้เขียนบทกวีมากกว่า 6,000 บท โดยได้รับแรงบันดาลใจจากอาชีพไรเดอร์ส่งอาหาร
ในปี 2566 เขาได้ตีพิมพ์รวมบทกวีเล่มแรกของเขาชื่อ Man in a Hurry: Poems of a Food Delivery Rider ( ชายผู้รีบร้อน: บทกวีของไรเดอร์ส่งอาหาร )
"ผมหวังว่าหลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้แล้ว ผู้คนจะมีความเข้าใจและอดทนต่อไรเดอร์มากขึ้น และความขัดแย้งจะลดลง" หวังพูดถึงผลงานรวมเล่มบทกวีชื่อ Low Flight
แม้หวังไม่จำเป็นต้องทำงานเป็นไรเดอร์เพื่อเลี้ยงชีพอีกต่อไปแล้ว แต่เขาจะยังคงทำงานนี้ต่อไปอีกสามปีก่อนอายุครบ 60 ปี เพราะชอบบรรยากาศของการทำงานและงานนี้ทำให้มีสุขภาพดี
"ผมอยากใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย รางวัลนี้จะไม่เปลี่ยนแปลงตัวตนของผม ซึ่งจะยังคงเขียนและถ่ายทอดแบ่งปันเรื่องราวชีวิตของผู้คนธรรมดาต่อไป"
ผลงานของหวังได้รับความนิยมอย่างมากในโลกออนไลน์ โดยเฉพาะในกลุ่มผู้ใช้โซเชียลมีเดียชาวจีนรุ่นใหม่
ขณะนี้ในประเทศจีนกำลังเกิดกระแสคนทำงานระดับล่างสร้างชื่อเสียงในวงการวรรณกรรม
หนังสือบันทึกความทรงจำเรื่อง “ I Deliver Parcels in Beijing. ( "ฉันส่งพัสดุในปักกิ่ง" ) ซึ่งเขียนโดยหู อันเยี่ยน อดีตพนักงานส่งของในปี 2566 กลายเป็นหนังสือขายดีระดับโลกที่ประสบความสำเร็จ อย่างถล่มทลายโดยมีฉบับแปลเป็นภาษาอังกฤษ
นักเขียนที่มีชื่อเสียงคนอื่นๆ ได้แก่ เฉิน เนี่ยนซี อดีตคนงานเหมือง ซึ่งบันทึกเรื่องราวชีวิตของคนงานชาวจีนผ่านบทกวีและเรื่องสั้น และอี้ว์ ซิ่วฮวา อดีตเกษตรกร ซึ่งเขียนบทกวี วิเคราะห์แง่มุมต่าง ๆ เกี่ยวกับความรัก ความปรารถนาและการใช้ชีวิตอยู่กับโรคสมองพิการอย่างตรงไปตรงมา
ที่มา : CNA / ไชน่าเดลี
