xs
xsm
sm
md
lg

ย้อนมอง 40 ปี “การเดินทางช่วงเทศกาลตรุษจีน” ตอนที่ 2

เผยแพร่:   ปรับปรุง:   โดย: ผู้จัดการออนไลน์


บนขบวนรถไฟจิ่วหลง-เซี่ยงไฮ้ 1999
: ภาพ “ผู้คนที่สะอาดบริสุทธิ์” บนขบวนรถไฟที่แสนสกปรกวุ่นวาย

หวัง ฝูชุน(王福春) เป็นพนักงานการรถไฟในเมืองฮาร์บิน มณฑลเฮยหลงเจียงในช่วงปี 1990 ในปี 2014 เขาได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในทำเนียบ “30 ช่างภาพผู้ทรงอิทธิพลมากที่สุดของเอเชีย” โดยผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาคือ ชุดภาพ “คนจีนบนขบวนรถไฟ” 《火车上的中国人》



“ภาพที่ถ่ายในวันนี้ พรุ่งนี้ก็กลายเป็นประวัติศาสตร์”

สิ่งที่ผู้คนในยุคก่อนใช้ฆ่าเวลาระหว่างเดินทางบนรถไฟที่แสนยาวนานนั้น ได้แก่ นิตยสาร ไพ่นกกระจอก ไพ่บ็อก โทรศัพท์เคลื่อนที่รุ่น “ต้าเกอต้า” ของบรรดานายจ้าง โทรทัศน์เคลื่อนที่ให้เช่าบนขบวนรถไฟ เครื่องวิทยุขนาดเล็กสำหรับพกพาของหนุ่มสาว ซึ่งสิ่งของทั้งหมดนี้ได้ถูกสมาร์ทโฟนเข้ามาแทนที่หมดแล้ว

ในปี 2008 ศิลปินนักถ่ายภาพชื่อดังจีน หวังฝูชุน เดินทางมายังตำบลปาโกวบนเขาเล่อซัน เมื่อไปถึงที่นั่นเขาเห็นเส้นทางรถไฟสายหนึ่งความยาวไม่ถึง 20 กิโลเมตร เชื่อมระหว่างบริเวณภายในภูเขากับนอกเขา บรรดาชาวบ้านเข้าไปในตัวเมืองอำเภอโดยขบวนรถไฟเล็กๆ บนตู้รถไฟนอกจากคนแล้ว ยังมีวัว แพะ เป็ด ไก่ ห่าน และสัตว์ชนิดอื่นๆที่ชาวบ้านนำไปขายในตลาด หวังฝูชุนเห็นภาพคนและสัตว์โดยสารในตู้รถไฟด้วยกัน

สิบปีต่อมา เขาเดินทางไปถ่ายภาพที่นั่นอีก ก็พบว่าบนเขามีถนนทางหลวงตัดผ่านแล้ว ไม่มีภาพชาวบ้านนั่งรถไฟขบวนเล็กๆอีกต่อไป “ภาพที่ถ่ายในวันนี้ พรุ่งนี้ก็กลายเป็นประวัติศาสตร์ไปแล้ว” หวังกล่าว

บนขบวนรถไฟปาโกว-หวงชุนจิ่ง ปี 2008
หวังฝูชุนหวนนึกถึงความหลัง ช่วงที่เริ่มถ่ายภาพผู้คนบนขบวนรถไฟเหล่านี้ การรถไฟจีนดูไม่ชอบสิ่งที่เขาทำเลย สำนักพิมพ์การรถไฟปฏิเสธตีพิมพ์หนังสือรวมภาพถ่ายของเขา เนื่องจากมองว่าสิ่งที่เขาบันทึกนั้นคือ “ด้านหนึ่งของความล้าหลังอย่างที่สุดของรถไฟจีน” ต่อมาเมื่อเห็นสังคมและนานาชาติชื่นชอบภาพถ่ายของหวัง หน่วยงานการรถไฟจีนจึงค่อยๆเปลี่ยนทัศนะ ถึงกับออกหน้าเชิญหวังฝูชุนมาทำงานถ่ายภาพประชาสัมพันธ์ให้กับการรถไฟ

บนขบวนรถไฟเป่ยอัน-สุยฮว่า ปี 1998
ต่อมา หวังฝูชุนได้พูดเล่นบนเวทีอภิปรายครั้งหนึ่งว่า การพัฒนารถไฟความเร็วสูงยังต้องการ “ภาพความล้าหลัง” (ที่เป็นภาพขัดแย้ง) เหล่านี้มาช่วยส่งเสริมความโดดเด่น

เมื่อมองจากปัจจุบัน สิ่งมีค่าที่สุดที่หวังฝูชุนได้บันทึกไว้คือ... แม้ภาพที่เขาถ่ายนั้นคือ ภาพขบวนรถไฟที่สุดแสนสกปรกเต็มไปด้วยความวุ่นวาย ตู้ขบวนรถไฟที่แออัดผู้คนเบียดเสียดกันจนแทบหายใจไม่ออก กลุ่มผู้โดยสารที่ดูเหนื่อยล้า แต่ทว่า กลับมองไม่เห็น “สิ่งสกปรกโสมมใดๆ”ในกลุ่มผู้คนที่อยู่ในภาพถ่ายเหล่านั้น กล่าวอีกแบบคือในภาพถ่ายเหล่านั้นคือ “ภาพผู้คนที่สะอาดบริสุทธิ์”

สิ่งที่ “จริงแท้” คือสิ่งที่น่ารักที่สุด


“ขบวนรถไฟสีเขียว” ยังมีหลงเหลือในปัจจุบันไม่กี่ขบวนในพื้นที่ห่างไกล หวังฝูชุนให้สัมภาษณ์เมื่อไม่กี่ปีมานี้ว่า “ขบวนรถไฟสีเขียวของยุคก่อนคือสังคมจีนที่ถูกย่อมาไว้ภายในขบวนรถไฟ แต่ทว่า...ขบวนรถไฟความเร็วสูงในปัจจุบัน “ไม่มีเรื่องราว”อีกแล้ว”

บนขบวนรถไฟกว่างโจว-เซี่ยงไฮ้ ปี 1996 ผู้โดยสารเล่นไพ่ป็อก

บนขบวนรถไฟฮาร์บิน-จี้จี้ฮาเอ่อร์ ปี 1998 คู่สามี-ภรรยาเพิ่งแต่งงานถือภาพแต่งงานเดินขึ้นขบวนรถไฟ

บนขบวนรถไฟหมู่ตันเจียง-ฉังทิง ปี 1994 คนงานรถไฟถือป้ายเขียนว่า “ตู้รถไฟนี้มีโทรทัศน์”

ขบวนรถไฟ T18 วิ่งระหว่างเมืองฮาร์บิน และปักกิ่ง ปี 1986 เป็นรถไฟขบวนแรกที่มีโทรทัศน์

ผู้โดยสารบนขบวนรถไฟสายฮาร์บินและหมู่ตันเจียง ปี1999 ดูโทรทัศน์เครื่องเล็ก ในยุคนั้นการรถไฟจีนเสนอบริการให้เช่าโทรทัศน์เครื่องเล็กแก่ผู้โดยสารดูรายการต่างๆระหว่างเดินทาง

ผู้โดยสารในขบวนรถไฟสายเมืองเสิ่นหยังและต้าเหลียน กำลังคุยโทรศัพท์มือถือ “ต้าเกอต้า” อย่างเท่ของปี 1994

บนขบวนรถไฟหลันโจว-อุรุมชี ปี 1993

เด็กสาวเล่นเครื่องดนตรีจีนเอ้อร์หูในขบวนรถไฟ กว่างโจว-เฉิงตู ปี 1996

บนขบวนรถไฟเซี่ยงไฮ้-ฉงชิ่ง ปี 1991 ครอบครัวสมาชิกสี่คนนอนบนรถไฟ

บนขบวนรถไฟซวงเฟิง-ฉังทิง ปี 1989

บนขบวนรถไฟฮาร์บิน-จี๋หลิน ปี 1998 สาวจีนแต่งตัวทันสมัย


Save on your hotel - www.hotelscombined.co.th
กำลังโหลดความคิดเห็น...