ชายผู้หนึ่งดั้นด้นเดินทางมาจากแดนไกลเพื่อมาเยี่ยมสหาย หลังจากสนทนาอยู่นานจนเลยเวลาอาหารไปพักใหญ่แล้ว ฝั่งเจ้าบ้านก็ไม่ยอมหุงหาอาหารมาเลี้ยงดูเพื่อนมิตรเสียที โดยอ้างว่าไม่มีอาหารอะไรพอจะเลี้ยง ทั้งๆ ที่กลางลานบ้านนั้นก็เต็มไปด้วยเล้าเป็ด-เล้าไก่
ฝั่งแขกผู้มาเยือนเห็นดังนั้นจึงเอ่ยปากขอยืมมีดอีโต้จากเจ้าของบ้าน พร้อมระบุว่าจะเอามีดมาฆ่าม้าที่ตัวเองขี่มาเพื่อปรุงเป็นอาหารใช้รับประทาน
ฝั่งเจ้าบ้านพอได้ยิน ก็เอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัยว่า “อ้าว! แล้วอย่างนั้นขากลับ ท่านจะเดินทางกลับไปอย่างไรเล่า?”
ฝั่งแขกผู้มาเยือนจึงกล่าวตอบด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “หวังว่าท่านคงไม่ว่าอะไรหากเมื่อถึงเวลา ข้าขอจะยืมเป็ดหรือไก่ของท่านสักตัวใช้ขี่กลับไปแทนม้า”
เรียบเรียงจาก 《笑林》โดย ฝูไป๋ไจจู่เหริน (浮白斋主人) , ราชวงศ์หมิง



