xs
xsm
sm
md
lg

“เมืองต้นแบบอุตสาหกรรมก้าวหน้าแห่งอนาคต” ชาว อ.จะนะ จ.สงขลา และใกล้เคียงทราบถึงผลดี-ผลเสียหรือยัง?!

เผยแพร่:   ปรับปรุง:   โดย: ผู้จัดการออนไลน์

 
โดย… รศ.กรกฎ ทองขะโชค คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
  

 
“เมืองต้นแบบอุตสาหกรรม” คงปฏิบัติไม่ได้กับการกำหนดผังเมืองคือ การกำหนดการใช้พื้นที่ให้เป็นระบบ มีระเบียบแบบแผนที่เหมาะสม ซึ่งภาครัฐในพื้นที่ จ.สงขลา ได้ดำเนินโครงการวางและจัดทำผังเมืองรวมชุมชนจะนะ อ.จะนะ จ.สงขลา มาตั้งแต่ปี 2559 เพื่อขอบเขตพื้นที่วางผังโครงการ วางและจัดทำผังเมืองรวมเมืองจะนะ จ.สงขลา ครอบคลุมพื้นที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง รวมพื้นที่ศึกษา (วางผัง) โดยรวมถึงพื้นที่ระยะแนวขนานกับชายฝั่งทะเลอ่าวไทย 300 เมตร ประกอบด้วย เทศบาลตำบลจะนะ เทศบาลตำบลบ้านนา เทศบาลตำบลนาทับ อบต.ป่าชิง อบต.นาหว้า อบต.สะกอม อบต.จะโหนง อบต.คลองเปียะ และ อบต.ตลิ่งชัน มีกระบวนการรับฟังความคิดครั้งที่ 1 เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 6 ตุลาคม 2559 ณ ศาลาประชาคม อ.จะนะ (หลังใหม่) และอีกหลายครั้ง จนกระทั่งครั้งล่าสุด เมื่อวันอังคารที่ 9 กรกฎาคม 2562 ณ ศาลาประชาคม อ.จะนะ (หลังใหม่)
 
แต่อย่างไรก็ตาม ระหว่างกระบวนการรับฟังความคิดเห็นของประชาชนในพื้นที่ตามกฎหมายผังเมืองยังไม่เสร็จสิ้น เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2562 ตามมติคณะรัฐมนตรี ภายใต้นายกรัฐมนตรี หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ก่อนคณะรัฐมนตรีชุดใหม่ที่มาจากการเลือกตั้งเข้ารับตำแหน่ง โดยให้มีการขยายผลโครงการเมืองต้นแบบ สามเหลี่ยมมั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืนไปสู่เมืองต้นแบบ อ.จะนะจ.สงขลา
.
เมืองต้นแบบอุตสาหกรรมก้าวหน้าแห่งอนาคต
.
มติคณะรัฐมนตรีเห็นชอบในหลักการการขยายผลโครงการเมืองต้นแบบฯ ไปสู่เมืองต้นแบบที่ 4 อ.จะนะ จ.สงขลา และการจัดตั้งคณะกรรมการบริหารเขตพื้นที่พัฒนาเฉพาะกิจเมืองต้นแบบฯ ตามที่ศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.) เสนอ และให้ ศอ.บต. กระทรวงการคลัง กระทรวงมหาดไทย สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ และหน่วยงานอื่นๆ ดำเนินการในส่วนที่เกี่ยวข้องต่อไปให้ถูกต้อง ครบถ้วนเป็นไปตามขั้นตอนของกฎหมาย ระเบียบ และมติคณะรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งให้รับความเห็นของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
 
มีวัตถุประสงค์เพื่อยกระดับการพัฒนา 4 อำเภอของ จ.สงขลา คือ จะนะ นาทวี เทพา และสะบ้าย้อย และให้ อ.จะนะ ยกระดับการพัฒนาเชิงพื้นที่ทั้งระบบและครบวงจร เพื่อให้เป็นกลไกสำคัญขับเคลื่อนการพัฒนาเศรษฐกิจของภาคใต้ตอนล่าง ที่เชื่อมโยงไปยังพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ และภูมิภาคอื่นๆ ของประเทศไทย และประเทศเพื่อนบ้านนั้น
 
แต่เมื่อพิจารณาการจัดทำผังเมืองตามกฎหมาย พ.ร.บ.การผังเมือง พ.ศ.2562 ฉบับปัจจุบัน มีผลต่อการกำหนดความเป็นอยู่ของประชาชน การกำหนดการใช้พื้นที่ให้เป็นระบบ มีระเบียบแบบแผน มีความเหมาะสม เนื่องจากระบบการผังเมืองของประเทศไทยจําเป็นต้องมีกรอบนโยบายการใช้ประโยชน์พื้นที่ตั้งแต่ระดับประเทศ ระดับภาค และระดับจังหวัด เพื่อเป็นกรอบนโยบายและยุทธศาสตร์ของการพัฒนาประเทศในด้านการใช้พื้นที่ เพื่อให้หน่วยงานของรัฐดำเนินการ โดยการนำไปสู่การปฏิบัติในรูปแบบของผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดิน ซึ่งเป็นแนวทางและแผนงานการใช้ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่หนึ่งพื้นที่ใด เพื่อการพัฒนาทางด้านกายภาพและการดำรงรักษาเมือง
 
จึงมีความจำเป็นที่จะต้องมีกฎหมายเพื่อกำหนดรูปแบบการวางและจัดทำผังเมืองทุกระดับ พร้อมทั้งบริหารจัดการผังเมืองให้มีรูปแบบการดําเนินการและการบริหารจัดการที่เหมาะสม สอดคล้องต่อสภาพเศรษฐกิจ สังคมและสิ่งแวดล้อม โดยการวางกรอบนโยบายการพัฒนาพื้นที่ และการใช้ประโยชน์ที่ดินระดับประเทศ ระดับภาค ระดับจังหวัด ระดับเมือง และระดับชนบท ตลอดจนกระจายอํานาจในการวางและจัดทําผังเมืองให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
 
ปัจจุบันตาม พ.ร.บ.การผังเมือง พ.ศ.2562 บังคับใช้เมื่อ 29 พฤษภาคม 2562 ซึ่งให้ยกเลิกกฎหมายผังเมืองเดิมคือ พ.ร.บ.การผังเมือง พ.ศ.2518 โดยกฎหมายฉบับใหม่นี้ผังนโยบายการใช้ประโยชน์พื้นที่แบ่งเป็น 3 ประเภท คือ (ก) ผังนโยบายระดับประเทศ (ข) ผังนโยบายระดับภาค (ค) ผังนโยบายระดับจังหวัด นอกจากผังนโยบายการใช้ประโยชน์พื้นที่แล้ว ยังมีผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินแบ่งเป็น 2 ประเภท คือ ผังเมืองรวมและผังเมืองเฉพาะ
 
ในการกำหนดผังเมืองมีประโยชน์ ทำให้เมืองหรือชุมชนมีความสวยงาม เจริญเติบโตอย่างมีระเบียบแบบแผนและถูกสุขลักษณะ ทำให้ประชาชนมีความปลอดภัยในการอยู่อาศัยและการทำมาหากิน ส่งเสริมสภาพแวดล้อมของเมืองหรือชุมชนให้มีที่โล่งเว้นว่าง มีสวนสาธารณะ มีที่พักผ่อนหย่อนใจ เพื่อวางแนวทางการพัฒนาเมืองหรือชุมชนให้มีระเบียบ โดยวางผังโครงการคมนาคมและขนส่งให้สัมพันธ์กับการใช้ประโยชน์ที่ดินในอนาคต ส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชน และกำหนดที่ตั้งอุตสาหกรรมในที่ที่เหมาะสม สะดวกในการเดินทางและขนส่ง ดำรงรักษาสถานที่ที่มีคุณค่าทางธรรมชาติ ศิลปะ วัฒนธรรม ประวัติศาสตร์และโบราณคดี
 
ปัญหาใหญ่ของประเทศคือ ประชาชนทั่วไปไม่มีความรู้ ความเข้าใจ การทำผังจังหวัดผู้ได้รับประโยชน์สูงสุดคือ ประชาชน วางผังที่ตั้งของอำเภอ ใช้พื้นที่ศูนย์กลางชุมชน พื้นที่เมือง พื้นที่รองรับการขยายตัวของเมือง
 
เมื่อมีการออกกฎทระทรวงผังเมืองรวมจังหวัดไปแล้ว หากต้องให้พื้นที่ภายในจังหวัดบริเวณใดให้ใช้พื้นที่เพื่อนโยบายและมาตรการเพื่อจัดระบบการใช้ประโยชน์ที่ดิน โครงข่ายคมนามคมขนส่งในอนาคต ก็สามารถออกผังเมืองรวม หรือผังเมืองเฉพาะ สำหรับพื้นที่นั้นๆ ได้อีก
 .
ในจังหวัดสงขลาเองมีการออกกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวม จ.สงขลา พ.ศ.2559 ตาม พ.ร.บ.การผังเมือง พ.ศ.2518 ไปแล้ว
 .
เมื่อพิจารณาถึง อ.จะนะ จ.สงขลา ตามกฎกระทรวงฉบับนี้ บริเวณพื้นที่ อ.จะนะ ส่วนใหญ่ไม่ว่า ต.สะกอม เป็นเขตสีเขียวอ่อน มีเส้นทแยงสีขาว คือที่ดินประเภทอนุรักษ์ป่าไม้ ส่วน ต.ตลิ่งชัน ต.บ้านนา ต.จะโหนง ต.นาทับ ต.คลองเปียะ ต.ป่าชิง ต.นาหว้า อ.จะนะ เป็นเขตสีเขียว ที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม มี อ.เทพา ด้านติดทะเลเป็นเขตสีฟ้า ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม
 
ยังไม่มี “เขตสีม่วง” ที่ดินประเภทอุตสาหกรรมและคลังสินค้าปรากฏในกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวม จ.สงขลา พ.ศ.2559
 
การเป็น “เมืองต้นแบบอุตสาหกรรมก้าวหน้าแห่งอนาคต” คงไม่อาจคิดจากฐานรากภาคประชาชนในพื้นที่ได้ แต่เมื่อภาครัฐโดยเฉพาะรัฐบาลได้วางทิศทางการพัฒนาประเทศให้เป็นเมืองอุตสาหกรรม โดยประชาชนในพื้นที่ยังอาจสับสน เพื่อให้หลุดพ้นจากกับดักประเทศรายได้ปานกลาง แล้วก้าวไปสู่ประเทศที่มีรายได้สูงนั้น พื้นที่ อ.จะนะ อาจต้องเผชิญต่อชะตากรรม หรือความเจริญรุ่งเรืองของเมืองแบบอุตสาหกรรม สิ่งที่สำคัญประชาชนในพื้นที่จะได้รับประโยชน์จากนโยบายของรัฐในครั้งนี้หรือไม่ เป็นสิ่งสำคัญยิ่ง
 
เมื่อพิจารณาจากยุทธศาสตร์การพัฒนาอุตสาหกรรมไทย 4.0 ระยะ 20 ปี (2560-2579) จะพบว่า ยุทธศาสตร์ในประเด็นการปรับโครงสร้างอุตสาหกรรมของประเทศ เพื่อให้หลุดพ้นจากกับดักประเทศรายได้ปานกลาง แล้วก้าวไปสู่ประเทศที่มีรายได้สูงนั้น จำเป็นต้องมีการปรับโครงสร้างอุตสาหกรรม อันเป็นกลไกหลักในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศ โดยมุ่งเน้นการพัฒนาอุตสาหกรรมที่มีการใช้เทคโนโลยีขั้นสูงในการผลิต ไปสู่อุตสาหกรรมแห่งอนาคต (Future Industry)
 
หากเป็นเช่นนั้น อ.จะนะ จ.สงขลา ก็จะมีอุตสาหกรรมอนาคต (New S-curve) ประกอบด้วย (1) อุตสาหกรรมหุ่นยนต์ เช่น หุ่นยนต์ที่ใช้ในอุตสาหกรรมต่างๆ เช่น อุตสาหกรรมยานยนต์ กระบวนการฉีดพลาสติก อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ เป็นต้น (2) อุตสาหกรรมการบินและโลจิสติกส์ ได้แก่ กิจการสาธารณูปโภคและบริการเพื่อการขนส่ง ศูนย์รวมกิจการโลจิสติกส์ทันสมัย เป็นต้น (3) อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงชีวภาพและเคมีชีวภาพ ได้แก่ อุตสาหกรรมเคมีชีวภาพครบวงจร (4) อุตสาหกรรมดิจิทัล ได้แก่ สมองกลฝังตัว ซอฟต์แวร์ช่วยในการบริหารจัดการ (5) อุตสาหกรรมการแพทย์ครบวงจร ได้แก่ การบริการทางการแทพย์ การแพทย์ทางไกล เป็นต้น
 
คณะรัฐมนตรีได้เห็นชอบข้อเสนออุตสาหกรรมเป้าหมายนี้ โดยอุตสาหกรรมเป้าหมายนี้เป็นกลไกหลักในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจเพื่ออนาคต โดยข้อเสนอดังกล่าวมุ่งเน้นการลงทุนจากต่างประเทศ เพื่อนำเทคโนโลยีใหม่ๆ จากต่างประเทศเข้ามาพัฒนา อ.จะนะ ไม่ว่าจะเป็น ท่าเรือน้ำลึกสงขลาแห่งที่ 2 (แห่งที่ 1 มีการดำเนินกิจการเมื่อปี 2531 จนถึงปัจจุบัน ตั้งอยู่ที่ อ.สิงหนคร จ.สงขลา) ท่าเรือน้ำมัน อู่ซ่อมบำรุงและต่อเรือ ท่าเรือคอนเทนเนอร์ อุตสาหกรรมเกษตร เช่น อาหารฮาลาล ยางพารา น้ำมันปาล์ม อุตสาหกรรมหนัก มีการผลิตหัวรถจักร ตู้รถไฟ เครื่องกำเนิดไฟฟ้า และอุตสาหกรรมปิโตรเคมี โลจิสติกส์
 .
แต่ประชาชนใน อ.จะนะ หรือประชาชนใกล้เคียงจะทราบถึงผลดีผลเสียหรือไม่ ก็ต้องพิจารณากันต่อไป
 


Save on your hotel - www.hotelscombined.co.th
กำลังโหลดความคิดเห็น...