xs
xsm
sm
md
lg

เรื่องราว

เผยแพร่:   โดย: ฉัตรพรรษ พงษ์เจริญ


การพยายามตีความหมายของสารข้อมูลซึ่งต้องการสื่อถึงคำตอบจากหลากความคิดของผู้คนมากมายและลายมือที่บรรจงเขียนลงบนกระดาษคำตอบนั้นผ่านตาไปแล้วนับสิบแผ่น ส่งผลให้ผมต้องละสายตาและความคิดของตัวเองไปยังจุดอื่นอยู่เป็นระยะๆ เพื่อเป็นการพักเว้นลดอาการปวดหัวที่เกิดขึ้น สายตาผมหยุดลงบนคำๆ หนึ่งเมื่อเหลือบมองไปบนปฏิทินข้างโต๊ะทำงาน

“จะครบปีอีกแล้ว” ผมเอ่ยกับตัวเอง พร้อมคิดเรื่อยเปื่อยไปถึงเหตการณ์ต่างๆ “มีเรื่องอะไรที่สำคัญน่ากล่าวถึงบ้างหรือเปล่า” ผมเอ่ยกับตัวเองอีกครั้ง

เหตุการณ์ทั้งเรื่องดี เรื่อง corridor ทางสัญจรของสัตว์ที่ถูกสร้างเพื่อให้ข้ามถนนตัดผ่านพื้นที่อนุรักษ์ระหว่างอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่และทับลาน งานก่อสร้างที่เหลืออยู่อีกไม่มากก็จะเรียบร้อย แต่อย่างไรก็ตามการติดตามประเมินผลหลังโครงการว่าประสบความสำเร็จเท่าไหร่ก็เป็นเรื่องที่ต้องทำการศึกษา รายงานการค้นพบชนิดสัตว์หรือการแพร่กระจายเพิ่มเติมในพื้นทีประเทศของสัตว์ในกลุ่มสัตว์เลื้อยคลานหลายชนิด รายงานการเข้ามาใช้ประโยชน์ระหว่างการอพยพช่วงฤดูหนาวของนกชายเลนหลายชนิดที่มีชื่อติดอยู่ในบัญชีชนิดนกที่อยู่ในภาวะมีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์หรือการเข้ามาหากินของวาฬบรูดาในพื้นที่อ่าวไทยตอนใน การฟื้นฟูสภาพธรรมชาติจนกลับคืนอย่างควรจะเกิดขึ้นในพื้นที่อนุรักษ์ เขตอุทยานแห่งชาติทางทะเลหลายแห่งปิดรับนักท่องเที่ยวจนสัตว์น้ำหลายชนิดกลับเข้ามาในพื้นที่หรือปะการังที่เคยถูกทำลายเสียหายจากธุรกิจการท่องเที่ยวฟื้นตัวกลับมาอุดมสมบูรณ์ขึ้นเป็นอย่างมาก “น่าจะปิดถาวรไปเลยดีไหม” ผมคิด

แต่ที่อยู่คั่นระหว่างเรื่องราวน่ายินดีเหล่านั้น เรื่องไม่เหลือดีดูจะโดดเด่นอยู่ในกระแสความสนใจมากกว่านัก ลูกนาก ลูกแมวดาว ลูกลิง ลูกชะนี กระรอก และอีกมากที่ถูกพรากจากร่างซึ่งไร้วิญญาณของแม่เอามาประกาศขายต่ำค่าราคาถูกเพื่อเอามาเป็นสัตว์เลี้ยงเมื่อเทียบกับคุณค่าการดำรงอยู่ในธรรมชาติของพวกมัน หรือการลักลอบค้าสัตว์ป่าอีกหลายชนิดไปกับการสนองความเชื่อต่ำตมต่าง ๆ นานาที่ไม่ได้เกิดประโยชน์จริงอันใด เรื่องการล่าสัตว์ ไม่ว่าจะจากผู้มั่งมีเพื่อความคะนองสนุกอย่างอุกอาจหรือจากผู้ข้นแค้นขัดสนเพื่อเม็ดเงินน้อยนิดจากขบวนการลักลอบข้ามชาติ การเพิ่มขยายขนาดเส้นทางหรือตัดถนนราดยางมะตอยผ่านป่าและการที่สัตว์ป่าสงวนและสัตว์ป่าคุ้มครองมากมายตายจากเส้นทางจราจรเหล่านั้น ไม่ว่าช้าง กวาง เลียงผา หมูป่า แมวดาว หมูหริ่ง เต่า งู นกนานาชนิด และอีกกล่าวถึงไม่หมด ไม่เว้นแต่ผู้ใช้ยานพาหนะเหล่านั้น ซึ่งหลายครั้งต้องเสียชีวิตไปพร้อมกัน การลักลอบบุกรุกเข้าทำการเกษตรในพื้นที่อนุรักษ์หลายแห่งเกิดความสูญเสียต่อทั้งพืชผลทางการเกษตรจากสัตว์ป่าและชีวิตของสัตว์ป่าที่ตกอยู่ในอันตรายจากการปกป้องพืชผลของเกษตรกรเหล่านั้น และกรณีที่ร้ายแรงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากันเมื่อสัตว์ป่า ทั้งสัตว์บก สัตว์น้ำ และสัตว์ทะเลจำนวนนับไม่ถ้วนที่ต้องรับเคราะห์จากความมักง่ายและใฝ่สบายของมนุษย์จนต้องเสียชีวิตตายไป

เป็นปีที่มีเรื่องราวมากมายหลากหลาย ผมเองก็ตระหนักและจดจำได้อย่างไม่มีทางครบถ้วน แต่ก็มั่นใจได้ว่าเหตุการณ์ไม่ต่างกันเกิดขึ้นอยู่ทั่วโลกไม่จำกัดเฉพาะอยู่แค่ในประเทศสารขัณฑ์นี้เท่านั้น แต่ในมุมมองผมก็ยังคงมีพื้นฐานเดียวเดิมคือความขัดแย้งที่เกิดขึ้นระหว่างสิ่งมีชีวิตโดยในกรณีนี้คือ ความขัดแย้งที่เกิดระหว่างสัตว์ป่าและมนุษย์ (animal-human conflicts) อย่างไรก็ตามจากรายงานการกระทำความผิดเกี่ยวกับการลักลอบค้าสัตว์ป่าประเทศไทยก็ติดอยู่ในอันดับต้น ๆ ของโลกอย่างไม่น่าที่จะมีคนไทยคนไหนภาคภูมิใจได้ และท้ายสุดจุดจบของความขัดแย้งก็จะหยุดลงตรงความสูญเสียอย่างไร้ค่าของสัตว์ป่าที่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้หมดรูปอยู่เสมอ

แต่ถ้ามองในมุมของระบบนิเวศ สุดท้ายทุกอย่างก็จะพังทลายและวกเวียนกลับมายังมนุษย์ อาจารย์ท่านหนึ่งของผมเคยพูดไว้ “เมื่อเรามองท้องฟ้าแล้วยังเห็นนกก็พอจะเบาใจ แต่เมื่อไหร่ที่พวกมันหมดไป ตอนนั้นคงสายไปแล้ว”

ผมก้มลงมองกระดาษปึกตั้งใหญ่ตรงหน้า ปากกาแดงที่แต่งแต้มลงไปบนกระดาษคำตอบข้อสอบปลายภาควิชา นิเวศวิทยาพื้นฐาน

ลมเฮือกยาวถอนออกมาจากระบบทางหายใจ

เกี่ยวกับผู้เขียน

จองื้อที

แต่เดิมเป็นเด็กต่างจังหวัดจากภาคตะวันออก มุ่งมั่นเข้ามาศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีที่คณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ด้วยความสนใจส่วนตัวและถูกชักชวน จึงเลือกเข้าศึกษาในภาควิชาชีววิทยาป่าไม้ สาขาวิทยาศาสตร์สัตว์ป่าและทุ่งหญ้า ซึ่งระหว่างนั้นก็ได้มีโอกาสช่วยเก็บข้อมูลงานวิจัยสัตว์ป่าในหลายพื้นที่ หลังจากสำเร็จการศึกษาได้รับคำแนะนำให้ไปศึกษาต่อยังสถาบันอื่น จึงได้เข้ามาศึกษาต่อ ณ ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในระดับปริญญาโทต่อมาถึงในระดับปริญญาเอก และยังคงมีสถานภาพเป็นนิสิตอยู่ในปัจจุบันขณะ


"เราพยายามเรียนรู้สิ่งต่างๆมากมาย เพื่อที่สุดท้ายแล้วเราจะได้รู้ว่า แท้จริงแล้งเราไม่ได้รู้อะไรเลย"



พบกับบทความ "แบกเรื่องป่าใส่บ่ามาเล่า" ของ “จองื้อที” ได้ทุกวันที่ 1 และ 16 ของเดือน


กำลังโหลดความคิดเห็น...