xs
xsm
sm
md
lg

เสียงสะท้อนจากคนที่ผมรัก กลับสู่เมืองไทย

เผยแพร่:   โดย: เสียงประชาชน

เรียน คุณสนธิ และชาวไทยผู้รักเสรีภาพ เสมอภาค และสันติ

ผมเพิ่งวางสายโทรศัพท์พูดคุยกับคุณแม่ที่เมืองไทย ครั้งนี้ก็เหมือนทุกครั้งที่ผมเป็นฝ่ายฟังว่าวันนี้แม่ทำอะไรบ้าง ไปพบใคร ทำบุญที่ไหน ไปงานศพ งานบวชใคร หลานๆทะเลาะกันเรื่องอะไร ผมมีความสุขกับการฟังคุณแม่เล่าเรื่องพวกนี้ ด้วยเหตุผลสองประการ
ประการแรก ผมจะได้รู้จักแม่จริงๆ อยู่ตลอดเวลา ว่าคุณแม่เป็นอย่างไรบ้างแล้ว ชีวิตส่วนตัว ชีวิตสังคม ผมเชื่อว่าการที่เราจะรู้จักใครให้ดี คือรู้ว่าเขาใช้เวลาส่วนใหญ่ทำอะไรบ้าง

ประการที่สอง ผมจะได้ติดตามความเป็นไปของสังคมไทย จากการบอกเล่าของคนๆ หนึ่งที่ประสบแต่ละวัน ไม่ได้รู้จักเมืองไทยจากข่าวทางอินเตอร์เน็ตเพียงอย่างเดียว

ผมรู้สึกเศร้าใจมากกับเรื่องที่คุณแม่เล่าให้ฟังวันนี้

คุณแม่เล่าว่าเป็นห่วงหลานๆ ซึ่งยังเล็กอยู่ เพราะตอนนี้มีข่าวทางโทรทัศน์ และข่าวลือเป็นระยะ ว่ามีการจับเด็กเล็กๆ ตามถนน โดยส่วนใหญ่จะเน้นจับเด็กนอกเมือง ไม่ทราบว่าจับไปทำอะไร แรกๆคุณแม่ไม่ค่อยเชื่อเพราะได้ยินบ่อยเหลือเกิน จนกระทั่งสองวันก่อนคุณแม่ไปตลาดนัด ได้พูดคุยกับแม่ค้าคนหนึ่ง เธอเล่าว่าหลานของเธอเกือบจะถูกชายแปลกหน้าจับไป ขณะเดินริมถนนกลับจากโรงเรียน โชคดีที่แม่ของเด็กคือลูกสาวเธอกระชากกลับมาได้ หลังจากนั้นเด็กชายมีอาการซึมง่วงนอน พอตกกลางคืนไอออกมาเป็นเลือด แต่ก็ปลอดภัยดี

คุณแม่ผมถามว่าไม่ได้แจ้งตำรวจหรือ เธอบอกว่าไม่ได้แจ้ง เพราะได้ตัวหลานกลับมาแล้ว

ผมเศร้าใจจริงๆ ต่อคำบอกเล่า ไม่ได้เศร้าใจว่าแม่หรือยายเด็กโง่ แต่เศร้าใจว่าสังคมไทยทำให้ชาวบ้านธรรมดา รู้สึกว่าความยุติธรรมในสังคมหาได้ยาก ยากขนาดเห็นว่าเป็นเรื่องเสียเวลาเปล่า

ผมนึกต่อไปว่าหากหลานยายถูกจับไปจริงๆไม่มีวันกลับ เธอจะทำอย่างไร เธอจะเสียใจเท่ากับพ่อแม่ที่เป็นพ่อค้า ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ หรือนักการเมือง ที่ต้องเสียลูกไปในทำนองเดียวกันหรือไม่

ผมต้องลงมือเขียนทันทีหลังจากคุยกับคุณแม่ ก็เพราะว่าพรุ่งนี้ มะรืน ผมก็คงลืมเรื่องนี้ จนกว่าจะได้ยินเรื่องทำนองนี้เกิดขึ้นอีกจากปากของคุณแม่

ผมเพียงต้องการสะท้อนกลับไปยังเพื่อนชาวไทยผู้รักเสรีภาพ เสมอภาค และสันติ ว่าจริงๆแล้วความทุกข์ของคนไทยส่วนใหญ่นั้นส่วนหนึ่งเกิดจากความยากจน แต่เมืองไทยยังโชคดีที่คนส่วนใหญ่ถึงยากจนก็ยังพอมีกินอิ่ม ส่วนความทุกข์จริงๆ ผมเห็นว่าส่วนใหญ่เกินจากความยากไร้ คือไร้ซึ่งโอกาสทางสังคม และไร้ซึ่งความเท่าเทียมกันทางกฎหมาย ซึ่งสุดท้ายสะท้อนกลับมาที่ความยากจนอีกที

เราจะถกเถียงกันเพื่อให้ได้รัฐธรรมนูญที่วิเศษสุดอย่างไรก็ถกเถียงกันเถิด แต่นี่คือชีวิตจริงของชาวบ้านคนไทย ซึ่งยังเป็นคนส่วนใหญ่

ขอให้เราได้เผื่อแผ่ความปรารถดีไปยังคนที่ด้อยโอกาสกว่าเราด้วยเถิด

เฝ้ามอง ห่วงใย
จากเมลเบิร์น, ออสเตรเลีย
8 เมษายน 2550


******
คอลัมน์-“เสียงประชาชน”นี้จะเป็นช่องทางให้ประชาชนที่ต้องการแจ้งข่าวคราว เบาะแส ระบายความในใจต่อความเป็นไปในบ้านเมือง เพื่อส่งผ่านไปยังผู้มีอำนาจในบ้านเมือง ผู้เกี่ยวข้อง และประชาชนในแผ่นดินได้รับรู้ร่วมกัน โดยส่งมาที่ peoplevoice@manager.co.th หรือส่งจดหมายมาที่ คุณสนธิ ลิ้มทองกุล 102/1 บ้านพระอาทิตย์ ถนนพระอาทิตย์ แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร กทม.10200 วงเล็บมุมซองว่า “เสียงประชาชน” หรือ โทรสาร 02-281-1708

กำลังโหลดความคิดเห็น...