xs
xsm
sm
md
lg

"สนธิ"ร่วมถก"สินบน"เครื่องตรวจระเบิดฉาว!

เผยแพร่:   โดย: MGR Online

รายการ"ก่อนจะถึงวันจันทร์"คืนวันอาทิตย์ที่ 1 พฤษภาคม 2548 "สโรชา พรอุดมศักดิ์" ดำเนินรายการ โดยมี"สนธิ ลิ้มทองกุล"ผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ ร่วมแสดงความเห็นกรณีการซื้อเครื่องตรวจจับวัตถุระเบิดในสนามบินสุวรรณภูมิ ที่กำลังเป็นข่าวอื้อฉาวอยู่ในขณะนี้

สโรชา – เรามีสายสดจากคุณสนธิ ลิ้มทองกุลค่ะ สวัสดีค่ะ คุณสนธิ

สนธิ – สวัสดีครับ คุณสำราญหายไปไหนครับ

สโรชา – คุณสำราญติดภารกิจมาไม่ได้ค่ะ

สนธิ – คือเรื่องอินวิชั่นนี่นะ เมื่อกี๊ที่คุณอัญชลีพรพูดออกมา มันมีอะไรผิดปกติ 2-3 อย่าง ผมอยากจะชี้ให้คุณคำนูณ คุณอัญชลีพร และก็คุณสโรชา และท่านผู้ชมทางบ้าน ตลอดจนต่างประเทศได้เข้าใจนิดนึง ถ้าคุณดูราคา ของนี่พันกว่าล้านต้นๆใช่ไหม แต่ว่าค่าที่ปรึกษาวิศวกรนี่ 500 กว่าล้าน ประมาณเกือบๆ 40% ของราคาของ ซึ่งมันไปพูดที่ไหนนี่เขาหัวเราะกันฟันโยก เหตุผลก็เพราะว่าค่า Consultant นี่นะครับ เบสิกลี่ทั้งหมดนี่ ค่า Consultant จะไม่เกิน 3-5% เท่านั้นเอง ของมวลค่าของที่เอาเข้ามา

เพราะฉะนั้นคุณจะเห็นได้ชัดว่า ค่าที่ปรึกษานี่เป็นการตั้งเพื่อจงใจให้ส่งเงินไปทางที่ปรึกษา ส่วนที่ปรึกษาจะส่งเงินให้ใครไปอีกทีก็อีกเรื่องหนึ่ง เพราะฉะนั้นที่น่าจับตาก็คือว่า แล้วใครล่ะจะเป็นที่ปรึกษาตรงนี้ อันนี้น่าสนใจมาก เพราะว่าผิดปกติมากครับ ผิดปกติอย่างมหาศาลเลย คุณไม่เชื่อคุณไปดูสนามบินหนองงูเห่าสิ มูลค่าขนาดไหน แล้วคุณลองไปเช็คย้อนหลังว่า ค่าที่ปรึกษา Engineering Consultant นี่นะ คิดเป็นกี่เปอร์เซ็นต์ของมูลค่าของสนามบิน คุณจะเห็นได้ชัดเลยว่า ไม่มีทางหรอกครับที่ค่าปรึกษาจะเกิน 3-5 % นะครับ

สมมุติว่าของ 1400 ล้าน แล้วเอาแค่ 10% ก็ตายแล้ว ค่าที่ปรึกษาตั้ง 100 กว่าล้าน มันเป็นไปไม่ได้นะครับเรื่องนี้ เพราะฉะนั้นแล้วนี่กระบวนการที่ผิดปกติก็คือ 1. ค่าที่ปรึกษา เพราะว่านอกจากนั้นแล้วนี่ ของที่ขายจากอินวิชั่นมาสู้มือสอง กำไรไป 200 ล้าน ส่วนของที่ขายจากมือสองเข้า บทม. ก็กำไรอีก 200 ล้านนะครับ ตัว 200 นี่ผมคิดว่าจะต้องถามคุณวรพจน์แน่นอนครับ ตัวสองร้อยๆนี่ โดยสูตรนะครับ โดยสูตรของการค้าขายที่เขาวิ่งเต้นกันในรัฐบาลนะครับ เท่าที่ผมทราบมานี่ และก็ผมมั่นใจ ผมไม่ค่อยผิด ข้าวของในลักษณะนี้นี่ เขาจะตั้งไว้ประมาณ 10%

อย่างสมมุติในกรณีองค์การโทรศัพท์นี่ เป็นสูตรสำเร็จตายตัว ก็คือว่าทางการเมืองได้ไป 5% แล้วก็ทางผู้เกี่ยวข้องในองค์การโทรศัพท์ 3% อีก 2% นี่ให้บอร์ด ส่วนบอร์ดนี่คนไหนจะรับเท่าไหร่นี่ผมไม่ทราบ วิธีการนี่เขาจะมีคนเคลียร์หน้าเสื่อ ก็คือคนที่จะรับไปเก็บ บางทีก็รับไป 8 ซึ่งเขาก็โยนให้การเมือง 5 ทันที โดยทั่วๆไปที่เกิดขึ้นนะครับ เป็นประเพณีที่รู้กันอยู่ แต่ไม่ได้ตายตัว เพราะฉะนั้นแล้วนี่ ถ้าคุณดูราคาของ 1000 กว่าล้าน แล้วคุณมาเห็นโดยเฉพาะตัวที่กำไร 200/200 นี่นะครับ 400 ล้านนี่นะครับ 400 ล้านที่กำไร 2 ต่อ

เพราะฉะนั้นคุณจะเห็นว่า 400 ล้านเมื่อเทียบกับของเก่าที่มีอยู่ ของราคาแรกสุดนี่ก็กินเข้าไปเกือบๆ 30% แล้ว คุณบวกค่า Engineering Consultant เพิ่มไปอีก 500 นี่มันล่อไป 60% เพราะฉะนั้นงานอันนี้กะจะกินกันเต็มที่ ผมพูดได้เพียงแค่นี้แหละครับ ส่วนเงินนี่มันจะเข้า ส่วนเงินนี่โทษนะครับ ส่วนเงินนี่มันโดนใครรับประทานไปบ้างนี่ผมไม่รู้ ผมไม่รู้จริงๆ แต่ว่าดูให้ดีๆนะครับ เอาตัวเลขมาวางให้ดีๆ มันเป็นเรื่องที่ผิดปกติมาก อย่าว่าแต่คนที่ชำนาญเรื่องนี้เลย แม้แต่คนขายก๋วยเตี๋ยวเขาดู เขายังตกใจเลย เป็นไปไม่ได้

สโรชา – แต่ว่าจริงๆแล้วก็มีคุณผู้ชมเขียนมาเหมือนกันว่า โทรเข้ามาบอกว่า มันเป็นเรื่องทางบัญชี มันเป็นเรื่องทางตัวเลขทั้งหมดเลย จริงๆแล้วถ้าไปเรียงไปดูกันนี่ มันน่าจะมีความชัดเจนมากกว่านี้ ถามต่อว่าในแง่ของการตรวจสอบ ถ้าเผื่อว่าจะเฉไฉกันจริงๆมันทำได้หรือเปล่า

สนธิ – ท่านผู้ชมบอกว่า มันเป็นตัวเลขทางบัญชีอย่างไร ผมไม่เข้าใจ เพราะว่ามันจะเป็นตัวเลขทางบัญชีได้อย่างไรล่ะ ก็ถ้าบัญชีจะลงบริษัทไหนก็ตาม เวลาคุณบุ๊ครายได้เข้ามานี่ ถ้าคุณรายได้ไม่ได้เข้าตรงตามอย่างนั้น คุณก็ผิดอยู่แล้ว เพราะว่าคุณจะต้องเสียภาษีตามรายได้ที่เข้าอย่างนั้น มันไม่ใช่ ท่านผู้ชมท่านไหนเขียนมานี่ผมไม่ทราบ แต่ว่ามันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วงานนี้ เพราะว่าการซื้อการขายมันผ่านบริษัท มันมี Transaction ที่มันต้องลงบุ๊ค ใช่ไหมครับ เมื่อลงบุ๊คไปแล้วว่าต้องบวกไปอีก 200 ก็คืออย่างนี้ครับ บริษัทฝรั่งนี่มันจะเป็นอย่างนี้ บริษัทฝรั่งนี่ราคาขายนี่ มันไม่ได้ตั้งไว้เพื่อจะให้ต่อรอง คุณไม่เชื่อคุณไปดูได้เลย

สโรชา – ไม่ได้บอกผ่าน

สนธิ – ไม่ว่าจะเป็นราคาเครื่องบิน หรือว่าราคาอะไรก็ตาม เอาอย่างเครื่องบินนะ เครื่องบินโบอิ้ง สูตรสำเร็จเครื่องบินก็คือ 3% ส่วนจะให้เพิ่มอะไรกันเป็นพิเศษโดยที่ไม่ลดราคา ก็อาจจะมีเพิ่มอันโน้นนิด เพิ่มเก้าอี้ เพิ่มนึกออกไหมครับ เพิ่มเครื่องยนต์ให้หน่วยซักตัว หรือว่าเพิ่มการซ่อมแซม แต่ว่าราคานี่จะไม่มีการลด สิงคโปร์แอร์ไลน์ซื้อเท่านี้ ไทยซื้อเท่านี้มันต้องเท่ากันหมด เพราะของพวกนี้มันเช็คกันได้หมด แต่ว่าตาม Concept ของการขายแล้ว เขามีเซลล์คอมมิชชั่นให้ 3% เครื่องบินลำนึงนี่ 200 ล้านเหรียญ 3% ก็ 6 ล้านเหรียญ ก็ 240 ล้านบาท เพราะฉะนั้นแล้วคุณจะสังเกตว่าการซื้อเครื่องบิน เขาไม่ซื้อทีละลำ คุณเคยเห็นไหมว่าการบินไทยซื้อเครื่องบินครั้งละลำเท่านั้นเอง

อัญชลีพร – ซื้อเป็นฝูงหรือคะ

สนธิ – เขาซื้อเป็นฟลีท รู้ไหมทำไมต้องซื้อเป็นฟลีท คุณเอาตัวเลขคูณเข้าไปสิ มันจะได้เป็นกอบเป็นกำไง อันนี้เป็นข้อเท็จจริงครับ ทีนี้แอร์บัสก็ให้เหมือนกัน 3% แต่ว่ามีแต่นะ มันจะมีลักษณะหนึ่ง เครื่องบินตกรุ่น อย่างเช่นเครื่องบินแอร์บัส A340-500 นี่ ที่เราเพิ่งซื้อมาเพื่อบิน กทม.-นิวยอร์กนี่ ถ้าพูดแล้วต้องถือว่าตกรุ่นแล้ว ตกรุ่นตรงไหน มันตกรุ่นตรงที่ว่าเครื่องนี้ตอนนี้ขายไม่ค่อยออกแล้ว เพราะว่าแอร์บัสมันกระโดดไป 380 แล้วนะครับ แล้วเครื่องนี้นี่มีปัญหา มีปัญหาที่ว่ามันบิน Long-Lange ได้จริงๆแต่ว่ามันไม่มีกำไร คาเธ่ย์แปซิฟิก กับสิงคโปร์-นิวยอร์ก ฮ่องกง-นิวยอร์กนี่ทดลองบินซักพักตอนนี้เลิกหมดแล้ว เพราะมันขาดทุน แล้วแอร์บัส 340-500 นี่ โหลด Factor 110% คือพูดง่ายๆว่ามีที่นั่ง 100 ที่ ให้อัดเพิ่มเข้าไปอีก 10 คนก็ยังขาดทุน

สโรชา – อ้าว แล้วบินทำไมล่ะคะ

สนธิ – ผมไม่รู้ คุณมาถามอะไรผมล่ะ คุณสโรชา คุณชอบถามปัญหาอะไรที่ผมตอบให้ไม่ได้ อันนี้เป็นเรื่องที่ผมเคยเรียนให้ผมคุณฟังเมื่อศุกร์ที่แล้ว เป็นเรื่องของหรรษา-ขมขื่น คือมันหัวร่ออย่างชนิดขมขื่นมากๆเลยนะ เพราะฉะนั้นแล้วเรื่องนี้แล้ว สาธุชนที่บวกลบคูณหารเป็น แล้วเข้าใจการค้าขาย เห็นการแจงตัวเลข คือมันยิ่งพูดไปยิ่งมั่ว เพราะว่าแต่ละฝ่ายพยายามที่จะหาความชอบธรรมที่จะบอกกับประชาชนว่า ไม่มีอะไรผิดปกติในงานนี้ ก็เลยตั้งกฎเกณฑ์กันเละเทะไปหมดเลย คุณสังเกตไหมว่า เดิมทีนี่พอมีเรื่องคนที่เดือดร้อนที่สุดก็คือ การท่าอากาศยาน การท่าอากาศยานก็เลยบอกว่า ถ้าอย่างนั้นเราซื้อตรงอินวิชั่นเลย จำได้ไหมที่เขาพูดแบบนี้ แต่เผอิญพอไปพูดอย่างนี้ พอไปซื้อตรงอินวิชั่นแล้วนี่ ที่ไปตกลงกันไว้แล้วนี่มันไม่มา เพราะว่าพอมันซื้อราคาที่อินวิชั่นมันขายทั่วไป เป็น Standard Price ไง

อัญชลีพร – หายไป 1000 ล้านว่าอย่างนั้นเถอะ

สนธิ – ตอนนี้ท่านนายกฯท่านก็เลยต้องออกมาบอกว่า ซื้อขายนายหน้าไม่ผิด ไปกันใหญ่ นี่เพื่ออะไรครับ เพื่อรักษาตัวเลขที่เคยตกลงกันเอาไว้

สโรชา – ทำยังไงก็ได้เพื่อให้ได้มาซึ่งตัวเลขเดิม

สนธิ – ทีนี้เพื่อจะให้ได้มาซึ่งตัวเลขเดิม ก็เลยต้องสร้างความชอบธรรมมา สร้างในเรื่องที่ปรึกษา 500 กว่าล้าน สร้างในเรื่องแต่ละตอน กำไรตอนละ 2-2 เห็นหรือยังล่ะครับ จริงๆผมบอกตั้งนานแล้วว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องธรรมดาสามัญที่สุด เช็คให้ดีๆ ฟังดูเหตุการณ์ให้ดี ฟังคำให้สัมภาษณ์แต่ละคนให้ดี แล้วดูตัวเลขดีๆ มันก็เรียบร้อยแล้ว

อัญชลีพร – แล้วสุดท้ายเกิดอะไรขึ้นไหมคะ งานนี้

สนธิ – คุณถามอะไรผม คุณอัญชลีพร คุณจะให้ผมบอกอะไร ผมไม่รู้นะครับ สุดท้ายเขาก็คงจะเข็ญซื้อไปให้ได้เท่านั้นเอง แล้วก็คงจะกล้อมแกล้มแล้วก็อ้างอันโน้นอันนี้ไป แต่เป็นเรื่องที่คลาสสิกมากเรื่องนี้ แล้วผมก็คิดว่าเรื่องนี้นะ เชื่อผมนะ จะตามมาหลอกหลอนคนอีกเยอะในอนาคต เชื่อผมเถอะครับ ผมก็มีความเห็นเพียงแค่นี้แหละครับ

สโรชา – ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ คุณสนธิ

คำนูณ – ขอบคุณครับ
กำลังโหลดความคิดเห็น...