xs
xsm
sm
md
lg

นางแบบ

เผยแพร่:   โดย: Marsmag

ผมเชื่อว่าต้องมีสักครั้ง ที่ตัวเราเคยตกไปเป็นนางแบบ หรือนายแบบให้ใครสักคนด้วยความสมัครใจ เช่นเวลาที่เราไปนั่งเป็นแบบให้ช่างวาดรูป หรือถ่ายรูปติดบัตร อันนี้นับหรือเปล่า? ก็ตั้งแต่มนุษย์เริ่มรู้จักการบันทึกด้วยการขูดขีดวาดภาพบนผนังถ้ำ จนวันที่มีการคิดค้นกล้องถ่ายรูปขึ้นมา ไปจนถึงถูกบันทึกด้วยวิดีโอ

ในสถาบันศิลปะทั่วโลก มักจะมีวิชาการเกี่ยวกับการวาดภาพเปลือยบรรจุอยู่ ลองนึกดู มันคงจะน่าแปลกใจ ที่จู่ๆ วันหนึ่งคุณจะต้องนั่งหรือยืนเปลือยกายให้นักศึกษาศิลปะวาด เพราะเป็นการศึกษา มันจึงไม่ใช่เรื่องอนาจาร เหล่านักศึกษาจะจับจ้อง วัดสัดส่วนของแบบด้วยการเล็ง และจรดดินสอลงบนกระดาษ หรือสีบนแคนวาส คนที่เป็นแบบไม่จำเป็นที่จะต้องมีร่างกายที่งดงาม สมส่วน หน้าตาก็ไม่ต้องสวยหรือหล่อ การวาดแบบศิลปะ เป็นการศึกษากายวิภาคแบบหยาบๆ (ถ้าทางการแพทย์ เป็นอีกประเภทที่ลึกเข้าไปถึงโครงสร้างทั้งภายนอกและภายใน)

ร่างกายเปลือยที่น่าวาด และเป็นที่ต้องการจากการสำรวจจากนักศึกษาศิลปะและศิลปิน คือร่างกายที่มีการยับ พับ มีรอยเหี่ยวย่นของผิว กล้ามเนื้อชัด มีความเด่นของกระดูก รูปร่างผอม อ้วน ลักษณะเหล่านี้ เป็นเสน่ห์ในภาพวาด และในงานศิลปะมากมาย ...ซึ่งต่างจากค่านิยมกระแสหลัก ที่นิยมความงามแบบสมบูรณ์แบบ

ในมุมของคนที่เป็นแบบ เป็นอีกด้านที่เราไม่สามารถรู้ได้ว่า เขาหรือเธอจะมีความรู้สึกอย่างไร เดาว่าคนที่เคยไปเป็นแบบบ่อยๆ แบบมืออาชีพ คงไม่ตื่นเต้นแล้วมั้ง เพราะชิน... และเป็นเวลานานมาแล้ว ที่มีคนประกอบอาชีพเป็นแบบเปลือยสำหรับวิชาศิลปะ แถมยังมีจำนวนมากซะด้วย

‘เป็นแบบส่วนตัวตามลำพัง’ มีนางแบบจำนวนมากที่ลงเอยกับช่างภาพ, ศิลปิน เวลาทำงานกันสองต่อสอง จะมีความรู้สึกเป็นพิเศษกว่า เป็นการทำงานที่เฉพาะเจาะจง ช่างภาพจำนวนมากที่ได้ถ่ายภาพสาวๆ ฟรีๆ โดยที่สาวๆ ยินยอมพร้อมกาย สละเรือนร่าง โดยไม่คิดค่าจ้าง เพียงขอให้ได้มีผลงานออกมา ได้สร้างงานศิลป์ พวกเธอมีความสุข และส่วนหนึ่งก็เป็นการได้เก็บภาพเหล่านั้น เสมือนการหยุดเวลา หยุดวัยให้คงอยู่กับภาพถ่าย เวลาอายุมากๆ จะได้หยิบมาเชยชม ว่าครั้งหนึ่ง...!
เรื่อง : มิสเตอร์ พลูตูนี
กำลังโหลดความคิดเห็น...