xs
xsm
sm
md
lg

รักชาติจริง ถึงเวลาต้องเสียสละ...

เผยแพร่:   โดย: โสภณ องค์การณ์


เป็นเคราะห์ซ้ำกรรมซัดค่อนข้างหนักสำหรับประชาชนในภาคใต้ ตั้งแต่จังหวัดเพชรบุรีลงไป เป็นความเสียหายด้านทรัพย์สินของภาครัฐและชาวบ้านจากพายุโซนร้อน “ปาบึก” ซ้ำเติมสภาพของความลำบากจากปัญหาเศรษฐกิจมานานกว่า 4 ปี

ก่อน “ปาบึก” เข้าถล่ม คนในจังหวัดภาคใต้ประกอบอาชีพสวนยางพารา สวนปาล์ม ประมง อยู่ในสภาพอกไหม้ไส้ขมจากราคาตกต่ำ และขาดช่องทางทำมาหากินเป็นทางเลือก จากนี้ไป ผลกระทบยังคงมีอยู่จากน้ำป่าไหลหลากลงจากภูเขาในพื้นที่

ธุรกิจการท่องเที่ยวในหลายพื้นที่ได้รับผลกระทบ ที่พัก เช่น โรงแรม รีสอร์ตต่างๆ ต้องใช้จ่ายเงินลงทุนซ่อมแซมปรับปรุง เพื่อให้บริการได้เหมือนเดิม จากภาวะเศรษฐกิจเริ่มถดถอยซบเซาในต่างประเทศ ยังคาดการณ์ได้ยากว่าจะฟื้นอย่างไร

เศรษฐกิจของจีนกำลังทำให้ยอดขายสินค้าแบรนด์เนมต่างๆ จากยุโรป สหรัฐฯ มียอดขายตก รวมทั้งโทรศัพท์มือถือ ปัญหาสงครามการค้าระหว่างจีนกับสหรัฐฯ ยังส่อแววปะทุอีกรอบ ถ้าการเจรจาหาจุดลงตัวกันไม่ได้ โดยเฉพาะวิกฤตของผู้นำสหรัฐฯ

นั่นเป็นเรื่องที่ต้องเผชิญต่อไป จะหวังนักท่องเที่ยวจีนและชาติอื่นไม่ง่ายเหมือนเดิม ช่องทางใดที่จะสร้างรายได้โดยสุจริต ก็ต้องทำ แม้ต้องเหนื่อยยากกว่าพวกมีช่องทางลัดโกงบ้านกินเมืองต่อเนื่อง ซึ่งต้องกลบรอยให้ดี อย่าให้จับได้ไล่ทัน

รอดูก็แล้วกันว่าจากวิกฤตของ “ปาบึก” การเยียวยาโดยภาครัฐจะมีคำครหานินทาว่ามีขบวนการอมงบช่วยเหลืออย่างที่เคยเกิดขึ้นหรือไม่ วิกฤตความทุกข์ยากลำเค็ญของชาวบ้านมักเป็นโอกาสอันโอชะของพวกจ้องโกงกินหารายได้เข้ากระเป๋า

ต้องใช้เวลาสำหรับการฟื้นฟูเยียวยา กลุ่มชาวบ้านด้อยสิทธิต้องยอมรับสภาพว่าถ้าไร้เส้นสาย ความช่วยเหลืออาจตกไม่ถึงมือ เพราะแผ่นดินนี้มีตัวเหลือบสูบเลือดเนื้อทรัพย์สินแผ่นดิน เป็นมาต่อเนื่องตั้งแต่มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี 2475

ทุกวันนี้ไม่มีนักการเมืองกุมอำนาจรัฐมากว่า 4 ปี ระดับการทุจริต คอร์รัปชันยังไม่ลด เพียงแค่เปลี่ยนหน้าตา เปลี่ยนตัวผู้เข้ามาโกงบ้านกินเมือง ทำอย่างไม่อาย ยังไม่มีวี่แววว่าจะอิ่ม หรือเลิกรา จะขออยู่ต่อเพื่อรักษาอำนาจไม่ให้คนอื่นตรวจสอบ

บ้านนี้เมืองนี้จึงมีเคราะห์กรรมกุมชะตา ไม่เคยปลอดพวกกังฉินกินเมือง แต่ละคณะ ไม่ว่าจะมีที่มาอย่างไร เป็นพวกกลุ่มผลประโยชน์ จ้องรักษาอำนาจเพื่อสืบทอดวาระของการอยู่ยาว ปากก็อ้างรักชาติ จงรักภักดีต่อสถาบันหลักของประเทศ

ช่วงนี้นอกจากการแก้ไขเยียวยาวิกฤตความทุกข์ยากจากพายุ “ปาบึก” แล้ว บ้านเมืองอยู่ในวาระสำคัญคือการเลือกตั้ง และงานพิธีราชาภิเษก ซึ่งเวลาเหลื่อมขบกันอยู่ ทำให้เกิดปัญหาว่าจะจัดการอย่างไร เพื่อให้ทั้ง 2 งานเป็นไปอย่างสงบราบรื่น

ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องง่าย เป็นเพราะการหมกเม็ด วางกลไก กับดักตั้งแต่การเริ่มเขียนบทบัญญัติรัฐธรรมนูญฉบับล่าสุด มีความพิลึกพิลั่น ผิดแผกด้วยกฎ เงื่อนไขต่างๆ ด้วยกลุ่มผู้กุมอำนาจมีความอยากเอาเปรียบกลุ่มพรรคการเมืองซึ่งจ้องชิงอำนาจรัฐ

เมื่อการแพ้ชนะศึกเลือกตั้งมีเดิมพันสูงคือสมบัติแผ่นดิน ดังนั้นแต่ละฝ่ายจะต้องเดินเกมทุกอย่างเพื่อให้ชนะ ผู้กุมอำนาจรัฐร่างกฎเกณฑ์ต่างๆ หวังได้เปรียบ แต่เมื่อติดกับดักของตัวเองที่ให้สมุนบริวารจัดวางไว้ ทำให้อยู่ในสภาพที่ไปลำบาก

แค่การเลือกตั้ง พูดกันทุกวัน มีความเห็นหลากหลาย ทุกวันนี้ยังกำหนดไม่ได้ว่าจะเอาวันไหน เพราะทุกฝ่ายต่างมุ่งประโยชน์ส่วนตน ทั้งๆ ที่เล็งเห็นผลว่าจะมีปัญหาความยุ่งยากเกิดขึ้นทั้งช่วงหาเสียง หลังการเลือกตั้ง เพราะเล่นเกมเอาเปรียบ

การตั้งเงื่อนไขสำหรับการเลือกตั้งสะท้อนให้เห็นว่ากลุ่มพรรคใดจ้องแต่จะเอาผลประโยชน์ส่วนตน จิตสำนึกของความเสียสละเพื่อชาติ ความรักชาติ ความจงรักภักดีต่อแผ่นดิน เป็นแค่เพียงลมปาก ต่ำชั้นกว่าผายลมของสุนัขขี้เรื้อนด้วยซ้ำ

ก่อนหน้าวันมหามงคล ซึ่งชั่วชีวิตของคนทั่วไป อาจได้ประสบเพียง 1 ครั้ง ของประเทศไทยครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในปี 2493 ของในหลวงรัชกาลที่ ๙ ส่วนการเลือกตั้ง การรัฐประหาร เกิดขึ้นกว่า 15 ครั้ง ทุกวันนี้ยังไม่ได้พัฒนาพ้นจากการเมืองน้ำเน่า

เป็นการเมืองไร้ยางอาย ไร้จิตสำนึกของการเห็นผลประโยชน์ของบ้านเมืองเป็นที่ตั้ง สภาพเช่นนี้เป็นกับทุกกลุ่ม ไม่จำกัดเฉพาะนักการเมือง นักเลือกตั้งอาชีพ แม้แต่นักการเมืองมาจากอาชีพอื่นก็ไม่ต่างจากนักเลือกตั้ง ความโลภไม่ด้อยกว่ากัน

คณะคุณท่านยังวางมาดนิ่ง ในใจว้าวุ่นแค่ไหนไม่มีใครรู้ ห่วงคิดแต่ว่าถ้าตกจากอำนาจแล้วชะตากรรมจะเป็นอย่างไร แต่การอยู่ต่อ คนติดตามสถานการณ์เห็นชัดแล้วว่าบ้านเมืองไม่มีอะไรดีขึ้น หลักการบริหารจะมีกู้เงินเพิ่ม แจกเงินคนจน

อยู่มากว่า 4 ปี กู้เงินสร้างหนี้สินให้แผ่นดินกว่า 2 ล้านล้านบาท ไม่มีวิธีหารายได้มาใช้คืนอย่างไร ยังวางแผนจะกู้อีก 4.5 แสนล้านบาทในงบประมาณปี 2563 ถือว่าเป็นนักกู้มือทอง 18 ทิศ นักสร้างหนี้ตัวฉกาจ อ้างว่ายังกู้ได้อีก ไม่ติดเพดานเงินกู้

แทนที่จะคิดว่าจะหาทางสร้างรายได้เพิ่ม ตัดรายจ่ายไม่จำเป็นอย่างไร กลับหาทางวางงบค่าใช้จ่ายผูกพันต่อเนื่อง มืออ่อนพูดจาเสนาะหูก็ต่อเมื่อไปอ้อนวอนต่างชาติให้เข้ามากอบโกยทรัพย์สินแผ่นดิน ด้วยการลงทุนในเขตเศรษฐกิจพิเศษ

สิ้นคิด สิ้นหนทางบริหารบ้านเมืองด้วยวินัยการเงิน การคลังเพื่อความมั่งคั่งและเสถียรภาพการเงินการคลัง ต้องกราบกรานต่างชาติ มุ่งกู้เงินสร้างหนี้ แจกเงินคนจนไม่ให้ลุกฮือขับไล่ รู้อยู่ว่าเมื่อถึงจุดเดือด กฎหมายกดหัวห้ามประท้วงก็เอาไม่อยู่

ถ้ารักชาติ เสียสละจริง โปรดลาออกให้เป็นมงคลแผ่นดินก่อนงานใหญ่เถอะ!
กำลังโหลดความคิดเห็น...