xs
xsm
sm
md
lg

ฝนสวยๆ จาก Windham Hill

เผยแพร่:   โดย: ต่อพงษ์ เศวตามร์

บรรยากาศฝนฉ่ำช่วงเย็นจนทำให้หลายต่อหลายคนอยู่ในภาวะหงุดหงิด…แหม เวลาที่ตกมันดันเป็นช่วงเย็นหรือหัวค่ำเสียเป็นส่วนใหญ่นี่ครับ ใครต่อใครก็ต้องเซ็งเป็นธรรมดา เพราะจะไปไหนมาไหนก็ไม่สะดวกเอาเสียเลย

ขอบอกว่าอย่าเพิ่งหงุดหงิด ให้คิดไปเสียว่ามันเป็นเรื่องของธรรมชาติ เราจะไปฝืนมันก็ใช่ที่

เพราะฉะนั้นมานั่งพิจารณาความงามของมันเล่นๆ จะดีกว่า

พูดถึงรื่องนี้ขึ้นมาก็เพราะเมื่อราวๆ กลางยุค 80 ก็เกิดมีศิลปินที่ทำเพลงว่าด้วยเรื่องของธรรมชาตินี่แหล่ะครับ โดยเฉพาะคนที่ดังที่สุดในแนวนี้อย่าง "จอร์จ วินสตัน" แกเล่นทำเพลงที่ว่าด้วย ฤดูออกมาเสียจนกลายเป็นงานอมตะในแนวนี้เลยทีเดียว

ครับ ผมกำลังพูดถึงดนตรีในแนวนิวเอจ (New Age) งานเพลงที่พูดถึงธรรมชาติ ความงดงาม ความเผ็ดร้อน หรือ แม้แต่อารมณ์ขมขื่นละห้อย ถ่ายทอดผ่านตัวโน้ตให้เราฟังกันเป็นเรื่องเป็นราว

ความจริงแล้วงาน นิวเอจ นั้นก็เป็นการเอาเพลงคลาสสิกหลายๆ เพลงมาแปลงรูปให้มันง่ายขึ้น ยกตัวอย่างเช่น ในงานชุด December นั้นแกก็เอาผลงานของบาคมาเรียบเรียงใหม่ให้ฟังง่ายและไพเราะขึ้น คือแทนที่จะมีวาริเอชั่นหรือเล่นด้วยวิถีที่แตกต่าง เขาก็เล่นเรื่อยๆ ไปท่อนเดียว ซึ่งไพเราะ ง่ายๆ แต่ฟังแล้วกินใจนะครับ

จุดประสงค์ของนิวเอจก็คือ นึกถึงความงามของธรรมชาติ...ซึ่งเขาเชื่อว่าเมื่อเรานั่งสัมผัสอะไรต่อมิอะไรที่เกี่ยวกับธรรมชาติแล้ว ใจของเราจะสงบ เกิดความผ่อนคลายขึ้น

ความจริงไอ้งานลักษณะนี้ผมว่ามันก็แบบเดียวกับ Relaxation Music ที่ตอนนี้พวกสปานิยมเอามาใช้ยามที่พวกเราไปนวดอะโรมา หรือนวดตัวในสไตล์ต่างๆ กันนะครับ เพียงแต่พวกนิวเอจนั้นถือว่าเป็นออริจินัลสำหรับงานในแนวนี้

และถ้าพูดถึงออริจินัล นิวเอจ คงไม่มีใครปฏิเสธว่าต้องยกให้ "วินด์แฮม ฮิลล์" สังกัดใหญ่เป็นพี่เต้ยในวงการด้วยการสะสมนักดนตรีและนักแต่งเพลงในแนวนี้ไว้เยอะ ตำนานนี้เริ่มตั้งแต่ปี 1976 ก่อนจะสร้างเนื้อสร้างตัวสะสมนักดนตรีแนวธรรมชาตินิยม อาทิ วิลเลี่ยม แอคเคอร์แมน จอร์จ วินสตัน จิม บริคแมน มาร์ค อิสแฮม แม้กระทั่ง ยานนี่ ก็แจ้งเกิดจากที่นี่นะครับ

เมื่อไม่นานนี้ วินด์แฮม ฮิลล์ ออกอัลบั้มมาชุดหนึ่งชื่อว่า "Relaxation" เห็นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะเอามาแนะนำกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งใครก็ตามที่กำลังค้นหาความสงบ สบาย และความผ่อนคลายในลักษณะนี้ เป็นงานรวมศิลปินที่ผมว่าน่าสนใจไม่เลวอยู่นะครับ

พูดถึงตรงนี้แล้วต้องบอกว่า ความจริงงานแบบนี้ของไทยเราก็มีนะครับ โดยคุณ "จำรัส เศวตาพร" อดีตนกเจ้าโผบินที่สุดแสนจะโรแมนติก หลังๆ นี่ผมเห็นงานของคุณจำรัส ที่เรียกว่า Green Music ขายอยู่ตามร้านและตามสถานีรถไฟฟ้าก็มี พร้อมกับขายพวกอะโรมาทั้งหลายตามไปด้วย อันนั้นใครชอบทำนองเย็นๆ ที่ไม่ซับซ้อนมากนัก ผมว่าก็ซื้อได้เหมือนกัน

เพียงแต่ผมมันพวกหวนอดีต ก็เลยขอซื้องานในสังกัด วินแฮม ฮิลล์ มานั่งฟังก่อน...งานนี้บอกตามตรงนั่งดูฝนตกไป นั่งฟัง Rainsong ที่บรรเลงโดย จอร์จ วินสตัน ไป มีความสุขอย่างที่สุดเลยละครับ

ก่อนที่จะจบคอลัมน์ เห็นปก อัลบั้มชุด "Remember" จริงๆ งานชุดนี้ก็ไม่มีอะไรมาก นอกจากจะเป็นงานเพลงจากยุค 80 ที่ฮิตๆ ตามหน้าปัดวิทยุในช่วงเวลานั้น

ดีเจยุคนั้นยิ่งใหญ่ในความรู้สึกของคนฟังจริงๆ นะครับ ทั้งมีความรู้ดี ทั้งมีลีลา แตกต่างไปจากเดี๋ยวนี้ ผมว่ามันแปลกๆ ยังไงไม่รู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งไอ้ประเภทเปิดเพลงแช่ไม่มีดีเจ นี่มันก่อให้เกิดความเซ็งจริงๆ เพราะมันทำให้วิทยุขาดชีวิตชีวาอย่างน่าเกลียด

จุดเด่นของงานนี้อยู่ที่ปกอัลบั้ม เพราะปกที่เขาทำมานั้น มีความหวนอดีตในอีกแบบ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การนำสัญลักษณ์ของเทปผีที่ยิ่งใหญ่ๆ ในยุคนั้นมาวางเรียงกันไว้อย่าง พีค็อก ฮาราจูกุ บิลบอร์ด ท็อป ไปจนกระทั่งยี่ห้อสกาย ...เสียดายจังที่ไม่มียี่ห้อ โฟร์แทร็กด้วย ไม่งั้นจะรู้สึกสบายใจมากกว่านี้

เหล่านี้คือผียุคเก่าที่เสียงดีแถมสร้างให้คนรุ่นนั้นเป็นนักฟังเพลงขึ้นมา

นึกถึงทุกวันศุกร์ที่จะต้องวิ่งไปซื้อเทปที่สะพานเหล็ก ไปยืนดูเทปล็อตใหม่ว่าจะมีอะไรออกมาบ้าง นึกๆ แล้วก็ใจหาย เพราะ ไอ้แบบที่ว่านี้ไม่มีอีกแล้ว เนื่องจากถูกปราบเสียเหี้ยน

จะเหลือก็เพียงแค่ "ผีปัจจุบัน" ที่ทุกคนที่มีคอมพิวเตอร์สามารถเป็นผีได้ ไม่ว่าจะเป็นการก็อปแผ่น MP3 ไปจนกระทั่งซีดีอาร์ที่ไรท์กันเอง ฟังที่ส่งผ่านออนไลน์กันได้สบาย ซึ่งผีที่ว่านี้คงจะมีชีวิตอยู่อีกนานนะครับ เพราะดูเหมือนจะหาคนที่อยากจะซื้อเพลงแบบถูกต้องกันได้น้อยมาก

ส่วนที่ว่าทำไมถึงไม่มีใครอยากจะซื้อของที่ถูกต้องนั้น...ไม่ขอตอบดีกว่า
กำลังโหลดความคิดเห็น...